Foto Sirotti
Dertien keer podium op rij: Tadej Pogačars ongekende dominantie in de Monumenten
Het is nogal een statistiek: sinds zijn opgave in Luik-Bastenaken-Luik 2023 startte Tadej Pogačar in dertien Monumenten. Hij eindigde in elk ervan op het podium. Negen keer won hij, twee keer werd hij tweede, twee keer derde. Geen enkele renner in het moderne tijdperk hield zo’n reeks vol.
Als Tadej Pogačar over de finish komt in Luik is het weer een Monument, weer het podium, weer winst voor de 27-jarige Sloveen van UAE Team Emirates-XRG. Hij heeft zojuist zijn dertiende opeenvolgende podium op rij gereden in een monument, een reeks die begon na zijn DNF in Luik-Bastenaken-Luik 2023 en nog geen enkele keer is onderbroken. En sterker nog, als hij fit blijft, dan lijkt een veertiende op rij geen onlogisch resultaat, aangezien Pogacar een abonnement heeft op Lombardije.
De cijfers: dertien starts, negen overwinningen, twee keer tweede, twee keer derde. Altijd podium. Het is een vorm van consistentie die het moderne wielrennen niet eerder heeft gezien, omdat het letterlijk alle disciplines, buiten het tijdrijden, van het wielrennen bevat. Zowel het (semi)sprintersbal in Milaan-Sanrem, de kasseien van Parijs-Roubaix en de klimmerskoersen in Lombardije en Luik. Hoewel Eddy Merckx alles won wat los en vast zat, is dit hem nooit gelukt.
Dertien op rij
De reeks begint bij Il Lombardia 2023, de eerste Monumentstart na zijn DNF in Luik. Pogačar wint.
In 2024 eindigt hij derde in Milano-Sanremo, wint hij Luik-Bastenaken-Luik en pakt hij opnieuw Il Lombardia. In 2025 wordt het programma breder: weer derde in Sanremo, winst in de Ronde van Vlaanderen, tweede in Parijs-Roubaix na een valpartij en lekke band, winst in Luik, winst in Lombardia. Vijf Monumenten in één jaar, vijf keer het podium.
Dan 2026. Hij lost eindelijk het Sanremo-raadsel op en wint na jaren van vierde en derde plaatsen. Hij pakt een record evenarende derde zege in Vlaanderen, wordt tweede in Roubaix achter Wout van Aert en sluit de voorjaarscyclus af met winst in Luik.
Dertien starts. Dertien podiums. Het had wat geweest als hij in die periode ook alle monumenten had gestart. Had hij dan….? Ach, dat weten we later pas.
Roubaix is zijn achilleshiel
Een van de monumenten ontbreekt nog op de overwinningenlijst. Twee deelnames, twee keer tweede.
Op 12 april 2026 komt Pogačar samen met Van Aert de vélodrome van Roubaix binnen na een chaotische koers vol lekke banden en fietswissels. Van Aert wint de sprint.Het is weer geen winst voor de Sloveen, maar Pogačar’s tweede plaats houdt de reeks van podia intact. Een jaar eerder, in 2025, was het Mathieu van der Poel die hem in Roubaix versloeg, na mechanische pech en een stuurfout.
Daardoor blijft Roubaix het enige Monument dat Pogačar nog niet heeft gewonnen, maar In de meest onvoorspelbare koers ter wereld, op terrein dat niet voor hem gebouwd lijkt, heeft hij toch twee keer podium gereden.
Dominantie
Zoals al eerder gezegd: alle monumenten vragen om iets anders. Milano-Sanremo wordt vaak beslist in een sprint of een ultieme inspanning op de Poggio (dat kan ook in de afdaling, Matej Mohoric). De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix vragen behendigheid op de kasseien, punch en positionering. Roubaix vraagt ook echt om geluk, zie Van Der Poel, 2026. Luik-Bastenaken-Luik is een combinatie van punch en klimmen. Il Lombardia beloont de pure klimmer.
De meeste kampioenen komen goed tot hun recht in zeg 2 van de 5 monumenten. Pogačar heeft alles onder controle, en haalt daarom bijna altijd podium. Als er een tijdritmonument zou zijn, zou hij ook goed scoren. Il Lombardia, inmiddels vijf op rij, is zijn favoriete monument en de resultaten bevestigen zijn dominantie op het terrein dat hem het beste ligt.
Geen gelijke
Het historische referentiekader is relatief beperkt. Want niemand wat zo lang, zo consistent en dominant. Natuurlijk heeft Eddy Merckx het record met negentien Monumentzeges totaal. Hij won ook alle monumenten, maar een serie als deze kon hij nooit neerzetten. Hij werd eens gediskwalificeerd in Lombardije, hij reed eens 96 (!) in Sanremo, of elfde in Parijs-Roubaix. Pogačar staat nu op dertien monumenten na zijn zege in Luik. Zijn dertien zeges krijgen nog meer cachet, omdat hij er ook nog eens een reeks van dertien podia bij doet. Hopelijk is het niet zijn ongeluksgetal.
Voor Pogacar is het nu in een rechte lijn richting de Tour, met stops in Romandie en de Tour de Suisse. Of hij de teller van monumenten (en podia) op 14 zet, dat weten we eigenlijk pas weer bij de koers van de vallende bladeren. Zijn favoriet.