Tour de France Femmes 2026 etappe 5: Mont Brouilly als toetje na een dag klimmen

Op woensdag 5 augustus rijdt het peloton vanuit Mâcon de wijnheuvels van de Beaujolais binnen. De vijfde etappe van de Tour de France Femmes 2026 telt 140 kilometer, acht gecategoriseerde beklimmingen en ongeveer 2.800 tot 2.900 hoogtemeters. Na de individuele tijdrit krijgen de klassementsrensters dus een heuvelachtige etappe, met de Mont Brouilly als laatste klim. Dat wordt smujllen!

Belleville-en-Beaujolais keert terug in de Tour

Belleville-en-Beaujolais, een plaats aan de Saône in het departement Rhône, ontving in 2023 voor het eerst de Tour de France voor mannen. Die twaalfde etappe begon in Roanne en voerde over 168,8 kilometer en vijf gecategoriseerde beklimmingen naar de Beaujolais.

Een omvangrijke kopgroep bepaalde destijds de koers. Op ongeveer dertig kilometer van de finish plaatste Ion Izagirre, de Spaanse rittenjager van Cofidis, zijn beslissende aanval. Hij kwam alleen aan en hield bijna een minuut over op zijn eerste achtervolgers. De groep met de klassementsrenners volgde op ongeveer één minuut. Voor Cofidis betekende het de tweede ritzege in die Tour, nadat de ploeg vijftien jaar op een nieuwe overwinning in de wedstrijd had moeten wachten.

De vrouwen krijgen in 2026 een andere aanloop naar Belleville-en-Beaujolais. De Col de la Croix Montmain en Col de la Croix Rosier uit 2023 ontbreken. Hun plaats wordt ingenomen door een route over kleinere wegen tussen de wijngaarden, met de steile Mont Brouilly veel dichter bij de aankomst.

Deze rit maakt deel uit van de vijfde editie van de Tour de France Femmes. De officiële route omvat negen etappes en een recordafstand van 1.175 kilometer. Etappe 5 is een van de drie heuvelritten, naast de derde en zesde etappe.

Acht beklimmingen tussen Mâcon en Belleville

De geneutraliseerde start in Mâcon staat om 13.45 uur gepland. Bij het snelste tijdschema wordt de aankomst rond 17.41 uur verwacht. Lang wachten op het eerste klimwerk is er niet. Na 12,6 kilometer bereikt het peloton de top van de Côte de Cenves, een lange openingsklim van ongeveer negen kilometer aan gemiddeld 4,4 procent.

In dit eerste deel van de koers volgt het ene klimmetje snel op het andere, met de Col de la Croix de l’Orme, Côte de Saint-Christophe en Col de Fontmartin. De hellingen zijn meestal bescheiden; door de korte afdalingen is herstellen lastig. Ook de strijd om de vlucht kan op dit terrein lang doorgaan. Wie in het openingsuur te vaak moet reageren, betaalt daarvoor mogelijk op de zwaardere hellingen.

Bij Monsols ligt na 41,2 kilometer de tussensprint. Vervolgens trekt de route verder naar de Col de Gerbet, 4,6 kilometer aan ongeveer 6,5 procent. De beklimming bestaat uit twee delen, met een vlakker gedeelte tussen de steile stroken. In het laatste deel loopt de weg plaatselijk op tot 16 procent. De top ligt met nog ruim zeventig kilometer te gaan, waardoor de Gerbet vooral geschikt is om het peloton uit te dunnen.

Na de eerste 75 kilometer wordt het parcours tijdelijk minder zwaar. Richting Chiroubles krijgen de rensters ongeveer dertig kilometer met minder klimwerk, al blijven de smalle wegen door het wijngebied aandacht vragen. Met nog 33 kilometer te rijden gaat het opnieuw omhoog. De Col de Durbize, ongeveer 3,6 kilometer aan 5,8 procent, maakt de vermoeidheid weer voelbaar voordat de finale rond Mont Brouilly begint.

De Mont Brouilly is drie kilometer aan gemiddeld 7,7 procent, kort, onregelmatig en zwaar genoeg om je te slopen.

Vanaf de top is het nog 10,6 kilometer. Het grootste deel daarvan loopt naar beneden richting Belleville-en-Beaujolais. Een aanvalster die met enkele seconden voorsprong bovenkomt, kan die marge in de afdaling verdedigen. Aan de finish liggen bonificaties van tien, zes en vier seconden klaar.

Pieterse en de klassementsrensters krijgen kansen

Puck Pieterse, de Nederlandse puncheur van Fenix-Premier Tech, past op papier het beste bij deze etappe. Dit past wel een beetje bij het Ardennenwerk, waarin ze altijd sterk is. De opeenvolgende hellingen helpen haar bovendien om de pure sprintsters voor Mont Brouilly kwijt te raken.

Sarah Van Dam, de Canadese allrounder, hoort eveneens bij de kandidaten voor een selectieve groepssprint. Voor hen wordt de positionering aan de voet van Mont Brouilly belangrijk. Op de smalle aanloop kan een slecht gekozen wiel al voldoende zijn om de eerste versnelling te missen.

Maar we zouden gek zijn als we niet gewoon Demi Vollering, de Nederlandse ronderenster, en Kasia Niewiadoma, de Poolse Tourwinnares van 2024, hier zouden spelen. Zij hebben het explosieve klimvermogen om op Mont Brouilly zelf weg te rijden. Elisa Longo Borghini, de Italiaanse klassementskopvrouw, kan daar ook bij aansluiten. Het is wellicht ook wat voor Kimberly Le Court

Rensters die in de tijdrit terrein hebben verloren, krijgen hier direct een kans om seconden terug te pakken.

Een vroege vlucht blijft kansrijk wanneer de klassementsploegen de controle aan elkaar overlaten. Maeva Squiban, de Franse aanvalster, of Magdeleine Vallieres, de Canadese wereldkampioene, zouiden hier ook goed uit de voeten kunnen.

De beslissing valt waarschijnlijk pas op Mont Brouilly: rijdt daar één renster weg, of blijft een kleine groep bijeen voor de afdaling naar Belleville-en-Beaujolais?