Barguil is back! Fransman keert terug in Amstel Gold Race na zware blessure

Op zondag 19 april staat Warren Barguil, de 34-jarige Fransman van Team Picnic PostNL, weer aan de start van de Amstel Gold Race. Het is zijn eerste koersdag sinds een zware val in de Tour des Alpes-Maritimes op 22 februari, een crash die in eerste instantie op een sleutelbeenbreuk leek maar waarvan later duidelijk werd dat het flink wat meer impact had dan enkel die simpele breuk.

Naast het gebroken sleutelbeen bleken latere scans twee ribbreuken, een bekkenbreuk en een extraduraal hematoom aan het licht te brengen. Dat is een bloeding tussen de schedel en het buitenste hersenvlies. De omvang van de blessures reikte aanzienlijk verder dan de eerste röntgenfoto deed vermoeden.

Van ziekenhuisbed naar Cauberg

De crash op 22 februari leek aanvankelijk mee te vallen: een gebroken sleutelbeen, operatie, en een terugkeer na enkele weken. Ze zeggen ook wel dat je geen wielrenner bent als je je sleutelbeen niet hebt gebroken. Maar de aanvullende onderzoeken vertelden een ander verhaal. Barguil bracht 48 uur in het ziekenhuis door ter observatie voordat hij naar huis mocht. De operatie aan zijn sleutelbeen werd kort daarna gepland, terwijl de overige breuken conservatief behandeld werden.

Team Picnic PostNL liet in een verklaring weten dat Barguil thuis was bij zijn gezin en aan zijn herstel begonnen was. “Verdere scans en onderzoeken, na de eerste röntgenfoto van het sleutelbeen, onthulden dat hij bij zijn val ook twee ribbreuken, een lichte bekkenbreuk en een hematoom heeft opgelopen,” schreef de ploeg.

Barguil zelf sloeg op Instagram een kalme toon aan. “Ik ben niet verdrietig, jullie kennen me, ik blijf lachen,” schreef hij. “Op die snelheid had het veel erger kunnen zijn. Voorlopig steun ik mijn ploeggenoten vanaf de bank.”

Geen zachte landing

De keuze voor Amstel Gold Race als koers om terug te keren is opvallend. De 60e editie van de Limburgse klassieker voert het peloton over meer dan 250 kilometer van Maastricht naar Berg en Terblijt, met 33 hellingen onderweg en een aankomst bovenop de Cauberg. Het is alles behalve een lekker trainingskoersje. Maar goed, je bent er klaar voor of niet natuurlijk.

Kwetsbaar

De val in februari past helaas in de loopbaan van de Fransman. Zijn blessuregeschiedenis is een forse lijst, met o.a. bekkenbreuken 2017, 2019 en 2021. Voor een renner die in de Tour de France etappes won en in heuvelachtig terrein zijn sterkste kaarten heeft, is het een herinnering aan hoe snel een seizoen kan kantelen door één valpartij. Het is de grote vraag wat hij kan brengen in zijn eerste koers na die zware val. Gaan we ooit nog de dartele Barguil zien die in zijn twintiger jaren zo hard bergop kon rijden?

Na een crash met vier afzonderlijke blessures naar een startbewijs voor een van de zwaarste voorjaarsklassiekers in 56 dagen: dat is eigenlijk ongekend. Het laat weer zien dat wielrenners toch een ander soort zijn. Het vraagt ook wel een goede overweging: is dit de juiste keus?

De medische ok is één ding. Maar koersritme? Dat zal toch wel wat anders zijn. Zondag wacht de Cauberg als eerste echte antwoord op de vraag wat Barguils voorjaar nog kan worden.