Daar sta ik dan. Op de top van de Puig Major; het hoogst fietsbare punt van Mallorca. Mijn benen branden. Aan de ene kant door de pijn van de flinke inspanning, aan de andere kant door de zon. Had ik me vanochtend maar ingesmeerd met zonnebrand.

Aan mijn vrouw heb ik deze week verkocht als een leuk weekje weg met z’n tweeën, maar ik denk dat ze ook wel van mijn verborgen agenda weet. Er moet namelijk getraind worden, en niet te zuinig ook. Over een week of twee fiets ik de Styrkeproven in Noorwegen. Voor degenen die het niet kennen, dat is een enorme toertocht in Noorwegen van Trondheim naar Oslo. De tocht is 540 kilometer en het doel is om die binnen 24 uur af te leggen.

Toen Maserati mij uitdaagde om deze tocht te doen heb ik blind ja gezegd. Noorwegen is één van mijn favoriete (vakantie)landen. Ik kan intens genieten van de rust, de fantastische landschappen en aardige mensen. Ik heb er nog nooit gefietst, dus dit leek mij een fantastische mogelijkheid om Noorwegen eens vanaf de fiets te bekijken. Keir, mijn teamgenoot van Squadra102, had naar het profiel van de tocht gekeken en zei ook blind ja, hij dacht dat het een meerdaagse tocht zou zijn. Dat zou ook niet gek zijn, want 540 kilometer met meer dan 1000 hoogtemeters is nou niet iets wat je elke dag doet. Laat staan dat het iets is waar ik ervaring mee heb.

Vorig jaar fietste ik mijn langste afstand op een racefiets; het rondje IJsselmeer kwam van deur tot deur op 350 kilometer uit. We waren met zijn zessen, dus ik kon genoeg uit de wind zitten. Er waren geen hoogtemeters. En de wind was gunstig waardoor we flink door konden blijven trappen. Ik ben er een week lang ziek van geweest. Kon geen trap meer op lopen. Ik was als een uitgeknepen washandje. Futloos.

Voor deze tocht heb ik geprobeerd me zo goed mogelijk voor te bereiden. Er staan duizenden kilometers op de teller dit jaar, als voorbereiding heb ik verschillende toertochten, waaronder Parijs-Roubaix, gereden en nu sta ik op het hoogste punt van Mallorca. Als ik erop terugkijk ging die klim helemaal niet zo slecht. De motor in mijn lijf voelt sterk aan. In ieder geval sterker dan vorig jaar.

Toch blijft die angst. Niet zozeer de angst dat ik het niet haal. Maar de angst voor het onbekende. Vandaar mijn vraag: Zijn er lezers van Het is Koers die al eens de Styrkeproven hebben gefietst? En zo ja, zouden jullie mijn angst weg kunnen nemen door jullie ervaringen in de reacties te plaatsen?

Alvast bedankt. Ook namens mijn teamgenoten van Squadra102.

P.S.: Naast het fietsen heb ik ook heerlijk gegeten en op het strand gelegen op Mallorca. Herstellen, je kent het wel… De relatie met mijn vrouw is nog steeds fantastisch.


Maserati ondersteunt sinds 2015 de sportieve fietser in Nederland. Met die support willen we fietservaringen nog rijker maken. We organiseren onder meer mooie rides en ondersteunen toffe evenementen. We streven ernaar van toegevoegde waarde te zijn voor de performance alsmede het vertier van de recreatieve fietser. In 2016 hebben we vier ambassadeurs die als Squadra 102 volledig gesoigneerd op zoek gaan naar de mooiste belevenissen. Marten Schuurman is één van de vier ambassadeurs.

Marten Schuurman

Marten Schuurman is wielerliefhebber. Zowel vanuit het zadel in mooie (Hollandse) landschappen als vanaf de bank met de beentjes omhoog.Is onderdeel van Squadra102, houdt van alles dat Italiaans is, fietst nooit zonder Strava.Blogt ook op Cyclingreview.nl