Verbania: de thuisfinish die op Filippo Ganna wacht

De afdaling van Ungiasca kronkelt richting het Lago Maggiore, passeert Cambiasca en loopt vlak langs Vignone, het dorp waar Filippo Ganna opgroeide. Op 22 mei 2026 rijdt de Giro d’Italia voor het eerst in elf jaar weer naar Verbania, en de route loopt vrijwel door de achtertuin van de 29-jarige tijdritspecialist van Netcompany-INEOS.

Een stad tussen meer en berg

Verbania ontstond pas in 1939, uit de samenvoeging van Intra, Pallanza en Suna, drie kernen die elk hun eigen karakter behielden. De stad strekt zich uit langs de Piemontese oever van het Lago Maggiore en klimt tegelijk de eerste bergflanken op. Het is de perfecte startplek voor een rondje Lago Maggiore, waarbij je in het Zwitserse deel niet om de pijnlijke Alpe Di Neggia klim mee wilt pakken. Rijdt dan het rondje met de klok mee, anders pak je de ‘makkelijke’ kant. Ook mooi, maar de afdaling is dan echt spannend.

Dan terug naar Verbania. Het water en de constrasterende heuvels, dat typeert de plek. Verbania was lang een industriestad, maar groeide uit tot toeristische trekpleister dankzij het milde klimaat en bezienswaardigheden zoals de Villa Taranto Botanical Gardens, een van Europa’s belangrijkste botanische tuinen. Op tafel vertaalt de ligging zich in risotto met baars en saffraan, een gerecht dat de ligging aan het meer verbindt met de rijstcultuur van Piemonte. Lekker toch?

Terug naar 2015: Gilbert

De laatste Giro-finish in Verbania dateert van 2015. Philippe Gilbert reed toen solo weg uit de vlucht en won overtuigend. De etappe was grotendeels vlak, met een venijnig staartje in de finale, precies het type rit dat past bij een man als Gilbert. Het was geen sprintersrit in ieder geval. Het parcours van 2026 volgt een vergelijkbare opbouw: bijna 190 vlakke kilometers vanuit Alessandria, waarna de scherprechters pas in de laatste 25 kilometer opdoemen. Eerst Bieno (2,4 km aan 5,5%), daarna Ungiasca (4,7 km aan 7,1%, met steilere percentages in de slotkilometers), gevolgd door een afdaling en een vlakke finishstrook aan het meer. Het heeft echt enorme Milaan-Sanremo vibes.

Ook in 1992 en in 1952 kwam de Giro aan in Verbania. In 1992 won ene Chioccioli, Franco van z’n voornaam de etappe. Hij versloeg Italiaanse grootheid Claudio Chiappucci, Massimiliano Lelli en Miguel Indurain. Ongekend.

In 1952 won Fritz Schar, de Zwitserse klimmer.

Are you Ganna win?

“Ik kan niet ontkennen dat mijn thuisetappe eruit springt” zei Ganna zelf. Het is een perfecte combinatie van emotie (erg belangrijk in een land als Italië) en een profiel dat met Ganna in gedachten lijkt te zijn neergelegd. Het zou niet de eerste keer zijn dat regionale belangen een route bepalen. Die Tour met een tijdrit van nog geen 30km, speciaal voor Romain Bardet. Anyone?

Ganna is tweevoudig wereldkampioen tijdrijden en meervoudig Giro-ritwinaar. Hij blinkt uit in inspanningen op het vlakke, maar ook een klim waar hij zijn wattage kwijt kan. Want dat hij een powerhouse is, dat is duidelijk. De combinatie van afdaling en vlakke aankomst na een korte beklimming past bij hem.

Het hete hangijzer is de Ungiasca-klim. Bepaalt geen formaliteit of een klimmetje waar we kunnen verwachten dat de boomlange (hij meet 1.94m) Ganna kan aanhaken.  Bij 7,1% gemiddeld, met uitschieters op het einde, loopt een tijdrijder van 82 kilo het risico gelost te worden door de lichtere klimmers met punch. Renners zoals een Jhonatan Narváez en Jan Christen hebben de explosiviteit en hebben ook al een Giro etappe op zak (Narvaez dan), terwijl Matteo Sobrero een vergelijkbaar profiel combineert met minder gewicht.

Hij gaat winnen

Ganna is een topfavoriet, maar geen zekerheidje. Alles zal aankomen op de beklimming van Ungiasca. Vandaar de sterke vergelijking met Milaan-Sanremo. Alles op de Poggio. Haalt hij die met de juiste groep, dan is hij op de afdaling en de aankomst in zijn thuisstad de torenhoge favoriet. Maar de kapers op de kust (woordgrapje), zullen zijn gedroomde feestje graag willen verstoren.