Foto Sirotti
Misrekening in Milaan! Fredrik Dversnes steelt de show in etappe 15
Sprinten. Dat stond voor etappe 15 met koeienletters over deze rit geplakt. Een aankomst met een soort criterium in Milaan. Zo plats als een pannenkoek. Tenminste, naar Italiaanse maatstaven. Waarschijnlijk zou er in Noord-Holland een nog vlakkere rit liggen. Maar de misrekening van het peloton, die had niemand zien aankomen. En dus won Fredrik Dversnes de op een na snelste Giro-etappe ooit.
Het moet toch een vreemd beeld zijn. De onbekende Fredrik Dversnes die drie andere onbekende Italianen het nakijken geeft. Heel Nederland zat mee te dromen met Tietema en co. Groenewegen en de dominante sprinttrein van de Rockets, die zouden dit varkentje gaan wassen. Tot nu toe heeft Groenewegen nog geen sprint gewonnen van Magnier, maar goed, kniesoor die daar naar kijkt. Hij zou een grote kans hebben. Dat zou zo zijn, ware het niet dat in de straten van Milaan, op het lokale circuit, de bereidheid van andere ploegen om een mannetje bij te steken ver te zoeken leek. En dus viel de sprinttrein in duigen, bleef de vroege vlucht vooruit en keken we naar een juichende Noor in Milaan.
Foto Sirotti
Foto Sirotti
De rit van Voghera naar Milaan, met die 157 volledig vlakke kilometers, eindigt met Mirco Maestri en Martin Marcellusi op twee en drie. De ploeggenoot van Polti Visit Malta, Mattia Bais, is als vierde aangekomen. Jonas Vingegaard houdt zonder problemen de maglia rosa.
Geen jachtseizoen
De etappe naar Milaan leek zich volgens het standaard scenario van een sprintrit te ontvouwen. Vier man vooruit, twee tot tweeeneenhalve minuut voorsprong en vanaf kilometer vijftig langzaam de voorsprong opeten. Dan Groenewegen, Magnier, Milan en Lund Andresen in stelling en gaan met die banaan.
Het liep anders. Bij binnenkomst in Milaan was het verschil inderdaad twee minuten. Maar vanaf dat moment leek de voorsprong maar niet terug te lopen. Noem het moeheid, luiheid, onwil, of een combinatie van die dingen. Het was blijkbaar geen jachtseizoen in het peloton. Ploegen met sprintambities, zoals Lidl-Trek, Soudal-QuickStep en Unibet Rose Rockets zetten wel een mannetje neer, maar het bleef bij gepiel in de marge. Hoe meer mannetjes, hoe minder hard het leek te gaan.
Andere outsiders ploegen, zoals Decathlon en Picnic-PostNL lieten verstek gaan. En zo is er met nog 10 kilometer te gaan een gat van meer dan 50 seconden. Ongehoord en ongekend. De Rockets hebben niet de dominantie van Napels. Max Walscheid probeert Tim Rex na te doen, maar de sequel is altijd minder dan het origineel. Een voor een grijpen ze mis. Een voor een tellen de kilometers af. Met nog 1000m te gaan is het gat 20 seconden. En dus sprinten vier onbekenden voor een van de meer prestigieuze zeges in een wielerjaar. Een Giro etappe, in Milaan nota bene.
Gedoe in en om de jacht
De klassementsploegen droegen nauwelijks bij aan de jacht. De finish lag op een lokale omloop van 16,3 kilometer die vier keer werd afgelegd, maar de tijdmeting voor het algemeen klassement vond al eerder plaats. Eerst werd er verkondigd dat de laatste vijf kilometer neutraal waren. Maar na geklaag van Vingegaard en co werd het de laatste ronde. Het peloton bleef relatief bij elkaar, maar het veranderde de uitslag niet.
Overigens kon Groenewegen ook nu Magnier niet kloppen. Milan had er al de brui aan gegeven en reed ergens buiten de top 10. Hij kon zijn plaatsnaam geen eer aan doen.
Vorr Dversnes was het in Milaan de rit van zijn carrière die hij won. Hij bezorgde Uno-X die felbegeerde eerste Girozege. Voor Groenewegen en de andere sprinters zonder zege een nieuwe teleurstelling. De kansen zijn schaars in de laatste week. Morgen is de rustdag. Een top 10 plek als vandaag zal niet gevierd worden zoals de top 10 van Poels de dag ervoor. Mooie punten van de UCI, maar deze druiven, die zijn zuur.