Ik hoop het. Stiekem hoop ik al vanaf de presentatie van het tourparcours dat Laurens ten Dam volgende week donderdag als eerste over de streep gaat. Als er één renner is die dat kan doen, dan is hij het wel. Er zijn genoeg redenen op te noemen waarom hij de de 18e etappe naar Alpe d’Huez gaat winnen: Allereerst is hijzelf enorm gemotiveerd. Tijdens de rustdag vertelde hij dat het voor hem een droom zou zijn als hij de Touretappe naar Alpe d’Huez zou winnen. Daarnaast is Ten Dam Nederlander en de historie wijst uit dat deze berg ons wel ligt. Maar er is nog een reden waarom juist Laurens ten Dam de etappe naar Alpe d’Huez kan winnen. Er rijden in het Tourpeleton namelijk maar drie renners die weten hoe het is om bovenop Alpe d’Huez te winnen. Alberto Contador won een etappe in de Dauphiné Libéré van 2010 en Pierre Rolland won de Touretappe naar Alpe d”Huez in 2011, maar wat niet iedereen weet is dat ook Laurens ten Dam al eens won boven op Alpe d’Huez.

We gaan tien jaar terug in de tijd, naar het dorpje Bourg d’Oisans aan de voet van Alpe d’Huez. Het is begin Juli 2003 en Ten Dam is met zijn inmiddels bekende Chevy en vriendin naar de Alpen afgereisd om deel te nemen aan één van online casino zwaarste cyclosportieven van de wereld: La Marmotte. Laurens is net klaar met zijn studie aan de Johan Cruyff University en is één van de oudste renners in het opleidingsteam van Nico Verhoeven bij de Raboploeg. Om de benen wat te doen te geven tijdens zijn vakantie heeft hij zich ingeschreven voor La Marmotte.

Op de camping staan voornamelijk masochistische mannen van middelbare leeftijd die in hun midlifecrisis als maniakken zijn gaan trainen om iets te bewijzen. Wat en voor wie is vaak onduidelijk maar het doel is in ieder geval de top van Alpe d’Huez, na een martelgang over een aantal alpencols. Niet best online casino alleen de Chevy valt uit de toon tussen de leasebakken, maar ook de 23-jarige afgetrainde renner valt op. Zijn tegenstanders tijdens La Marmotte zijn ver in de dertig. ’s Avonds slingert ten Dam enthousiast de BBQ aan om zich voor te bereiden op het viergangendiner van La Marmotte. Als amuse krijgen de zesduizend deelnemers de Croix de Fer. Het voorgerecht valt licht op de maag: de Col du Telegraphe, onmiddellijk gevolgd door het hoofdgerecht: de Col du Galibier. Op het moment dat ze de rekening willen gaan vragen, krijgen de renners als toetje Alpe d”Huez voor hun kiezen. Laurens is hongerig en wil zich wel eens testen met deze mannen.

Tijdens de beklimming van de Croix de Fer ontstaat er een kopgroep met daarin drie Nederlanders. Oege Hiddema, 2-voudig winnaar Bert Dekker en de jonge Ten Dam. Hij ziet er professioneel uit in zijn Rabotenue. Op de top van de Galibier krijgt Ten Dam een windjack van zijn vriendin, hij zegt dat hij goed is en dat hij wacht tot Alpe d’Huez met aanvallen. Ergens tussen bocht 21 en 1 plaatst hij inderdaad de beslissende versnelling, waarna hij als winnaar over de streep komt. Zijn grootste overwinning tot dan toe.

Hoe Ten Dam het precies voor elkaar heeft gekregen om zijn ervaren landgenoten van zich af te schudden, is nergens te vinden. In geen enkel online verslag, op geen enkel Youtube-filmpje en zelfs niet in de archieven van de lokale krant is te lezen waar de aanval  plaatsvond en wat er precies is gebeurd die dag op Alpe d’Huez.

Gelukkig maar, zo blijft er tenminste nog enige verrassing over tijdens de 18e etappe.


Schrijf je in op onze nieuwsbrief!



Of doneer! (*verantwoording)

Bedrag