Foto RNI

Tour de France Wielercultuur

Tour ’92, etappe 2: Murguialday wint in Pau, debutant Virenque grijpt het geel

Een kopgroep van drie bouwt meer dan twintig minuten voorsprong op in de regen. Na 255 kilometer over de Pyreneeën sprint Javier Murguialday naar de ritzege, maar het is Richard Virenque die niet alleen het geel, maar ook de bolletjes- en de groene trui mag aantrekken.

Nat asfalt glimt op de aankomststrook in Pau als Javier Murguialday zijn armen spreidt. De Baskische aanvaller heeft zojuist 255 kilometer door de regen overleefd en klopt Richard Virenque met drie seconden in de sprint om de etappezege. Maar het is de 22-jarige Fransman, debutant in deze Tour, die vanavond het geel aantrekt. Met een voorsprong van 4 minuten en 34 seconden op Miguel Induráin is het klassement in één klap opengebroken.

De eerste Franse bergrit

De tweede etappe voerde het peloton vanuit San Sebastián over de grens, Frankrijk in, via de cols d’Ispeguy, d’Osquich en de Marie-Blanque. Ruim 4.000 hoogtemeters over een parcours dat de Pyreneeën slechts aantipt, maar op een regenachtige dag als vandaag zwaar genoeg bleek om het klassement open te trekken. Het gemiddelde lag op 38,07 km/u over bijna zeven uur koers.

Vroege vlucht, enorme voorsprong

Virenque, rijdend voor R.M.O. in zijn allereerste Tour de France, opende de koers al rond kilometer twintig. Ploeggenoot Dante Rezze sloot aan, later gevolgd door Murguialday. Het peloton liet begaan. De voorsprong groeide gestaag: voorbij de tien minuten, voorbij de vijftien, tot meer dan tweeëntwintig minuten op het hoogtepunt. De klassementsploegen keken naar elkaar in de regen en lieten de kloof oplopen tot een marge die zelden voorkomt in de eerste week.

Marie-Blanque als scherprechter

Op de flanken van de Marie-Blanque viel Rezze weg uit de kopgroep. Vooraan bleven Murguialday en Virenque over, twee renners die elkaar niet kenden maar perfect samenwerkten. Murguialday na afloop: “Met Virenque ging het goed. Ik kende hem niet, maar we werkten perfect samen tot het moment dat hij zei dat hij ook voor de rit zou gaan. Toen stopte ik met rijden. Daarna kwamen we tot een akkoord.”

Achter hen ontbrandde de strijd tussen de favorieten. Claudio Chiappucci viel aan, Induráin controleerde het tempo, Gianni Bugno en Charly Mottet bleven in het wiel. De topfavoriet voor het eindklassement forceerde niet. “Ik heb liever het ritme gevolgd dan het te bepalen,” zei Induráin. “Ik heb geen grote inspanningen geleverd. Ik hoop elders het verschil te maken. Bovendien was ik moe van deze regen. Ik haat regen, dat weet iedereen.”

Het klassement na Pau

Murguialday won de sprint om de rit, Virenque finishte op drie seconden. Bugno kwam als derde binnen op 5 minuten en 5 seconden, in dezelfde groep als Chiappucci, Mottet en Induráin. Het algemeen klassement ziet er nu als volgt uit: Virenque leidt, Induráin tweede op 4.34, Bugno derde op 4.36. Erik Breukink staat achtste op 5.06.

Virenque begint zijn eerste Tour met een dag in het geel na een ontsnapping van ruim 230 kilometer, met bijna vijf minuten op de beste renners van de wereld. Het klassement zal nog veranderen, maar in Pau is Frankrijk in rep en roer vanwege deze ‘nieuwe Hinault’.

Lees ook van HetisKoers!

Tour de France etappe 3: van koning Pogi mag Baudin de bolletjestrui hebben

Koersverhalen

Tour ’92, etappe 2: Murguialday wint in Pau, debutant Virenque grijpt het geel

Tour de France Wielercultuur