Waar is Evenepoel? 68 dagen lang trainen voor de Tour!

Ergens boven de 2.000 meter in de Sierra Nevada draait Remco Evenepoel zijn kilometers. Geen peloton, geen camera’s, geen koersstress. Alleen lange duurtrainingen, klimintervallen bij hoge intensiteit en de dunne berglucht die zijn lichaam dwingt meer rode bloedcellen aan te maken. Het is begin juni 2026 en de kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe bereidt zich voor op de Tour de France zonder ook maar één voorbereidingswedstrijd te rijden.

Tussen Luik-Bastenaken-Luik op 26 april en de Tourstart op 4 juli in Barcelona liggen 68 lange dagen zonder koers. Het enige wat die reeks nog zou kunnen doorbreken is op 28 juni een deelname aan het Belgisch kampioenschap op de weg. Maar dat is ook slechts één wedstrijd in ruim twee maanden. Als er ergens over gediscussieerd kan worden is het de trainingsschema’s en het aantal koersdagen van een toprenner. Helemaal die van Evenepoel.

Geen Dauphiné maar Sierra Nevada

De Franse rittenkoers, tegenwoordig Tour Auvergne Rhône-Alpes geheten, stond aanvankelijk gewoon op Evenepoels planning. Bij zijn vorige twee Tour-deelnames tankte hij daar telkens vertrouwen. Hoewel je ook zou kunnen zeggen dat de afgelopen twee keren die koersdagen meer noodzaak waren, vanwege de verstoorde voorbereidingen.

Op 4 mei maakte de ploeg echter bekend dat Evenepoel zich in juni zou richten op “een gebalanceerde mix van herstel, parcoursverkenningen en specifieke trainingen” in plaats van competitie. Het sleutelwoord in de communicatie van Red Bull-BORA-hansgrohe: controle. Voor een renner die al meer dan eens een harde crash heeft overwonnen is dat geen overbodige luxe. Zou Wilco Kelderman eens moeten overwegen.

Serge Pauwels, de Belgische bondscoach, legde die logica uit. “We hebben in het verleden gezien dat hij voor grote rittenkoersen of kampioenschappen vaak heel goed uit zo’n trainingsbubbel komt,” zei Pauwels. “De tijd van competitie nodig te hebben om in vorm te zijn is voorbij.”

Ploegleider Sven Vanthourenhout gaf na de klassiekers al aan dat er in de zomer een lichtere versie van Evenepoel zou verschijnen. Pauwels bevestigde dat beeld: “Wat de klassiekers vragen is toch een ander soort inspanning dan waar de Tour in het klassement beslist wordt, in de cols. Dat goed voorbereiden, heeft ook te maken met de soort intervallen die je dan op training gaat doen, en met eventueel één of twee kilogram gewichtsverlies.”

Die transformatie kost tijd, en precies daar zit de rekenoefening. De Dauphiné vergt meer dan de koersweek zelf. Pauwels: “Het begint eigenlijk al de laatste drie dagen ervoor, dat je moet taperen, en dan nog drie dagen daarna dat je moet herstellen. Je spreekt dan toch over twee weken. En dat zijn wel twee weken waarin je minder kan bijsturen of waar je echt op wilt werken niet kunt aanpakken.”

Old school

Niet iedereen is overtuigd. Geraint Thomas, de Tourwinnaar van 2018, uitte in zijn podcast Watts Occurring openlijk zijn scepsis. “Ik houd niet van die benadering,” zei Thomas. “Ik ben een beetje meer ‘old school’. Je moet eropuit trekken. Je moet een beetje koersen.”

Thomas wees op een concreet gemis: de benchmark t.o.v. de concurrentie. Een zware rittenkoers in juni gaf renners altijd een betrouwbaar referentiepunt voor hun vorm richting juli. “Je kreeg een echte indicatie. Nu heb je al deze jongens die compleet verschillende dingen doen,” zei hij. Zijn vaste gesprekspartner Luke Rowe, voormalig profrenner, zag het anders. “Wat renners nu prettig vinden, is de Remco-aanpak,” zei Rowe. “Ik weet wat mijn lichaam nodig heeft om klaar te zijn voor de Tour, en ik ga naar mijn gecontroleerde omgeving.”

Pogačars en Vingegaard

Tadej Pogačar laat de Dauphiné eveneens links liggen, maar zijn aanloop naar de Tour ziet er anders uit. De kopman van UAE Team Emirates reed dit voorjaar Strade Bianche, Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik. Daarna volgde zijn debuut in de Tour de Romandie. En vanaf 17 juni staat de Ronde van Zwitserland op zijn programma: vijf etappes, 634,5 kilometer, een individuele tijdrit van 23 kilometer en een koninginnenrit met meer dan 4.000 hoogtemeters. Kort, krachtig, en met hij wil daar nog weer een koers afvinken en met een overwinning op zak richting Barcelona.

Pogačars agent Alex Carera zei eerder al dat zijn renner in 2026 minder koersdagen zou maken, omdat hij in voorgaande seizoenen te veel had gereden. Maar “schrappen” betekent bij Pogačar nog altijd een aanzienlijk wedstrijdprogramma. Het is een duidelijk verschil met Evenepoel.

De andere belangrijke kanshebber, Jonas Vingegaard, pakt ook zijn eigen route richting Tour. De Deen van Team Visma | Lease a Bike begon zijn seizoen later dan gepland na een crash en ziekte bij de UAE Tour, maar reed vervolgens Parijs-Nice en de Volta a Catalunya. Twee koersen, twee keer eindwinst. Hij koos de Giro d’Italia als opstap naar de Tour. Ook daar hield hij stevig huis en als iemand met goede papieren in de Tour aankomt, dan is het Vingegaard wel. Papieren en ook wedstrijdkilometers. Die Giro was geen ommetje.

Wat is wijsheid

Sinds de Tour van 2024 stond Evenepoel niet meer op het podium van een WorldTour-rittenkoers. Dat is best opvallend, gezien het feit dat hij zo sterk is. Maar blijkbaar zijn de wielergoden hem nog niet positief gezind en heeft hij nog niet de kans gepakt om echt compleet fit aan de start te staan in een rittenkoers. Dat hij wel scoort in de eendagskoersen, dat lijkt bijna logica. Evenepoel is gemaakt voor een koers als de Amstel of L-B-L.

Het wordt wel drukker aan de top. Lipowitz, zijn ploeggenoot, reed al een sterke Tour vorig jaar. Nu is er ook nog de opkomende Paul Seixas als vierde man die zich gaat bemoeien met het klassement.

Hoogestage

De wetenschap achter hoogtestages biedt Evenepoels strategie een heldere, fysiologische basis. Slaap en training boven 2.000 meter stimuleren de aanmaak van rode bloedcellen, en die aanpassingen blijven twee tot drie weken na terugkeer op zeeniveau merkbaar. Maar onderzoek toont ook dat de prestatiewinst op zeeniveau niet gegarandeerd is, en dat verschillen op olympisch niveau doorgaans minder dan 0,5% bedragen. Hoogte is een instrument, geen wondermiddel.

Wat de Sierra Nevada Evenepoel wel biedt, is precies wat zijn ploeg wilde: controle. Over zijn gewicht, zijn intervalschema’s, zijn herstel, zijn hoofd. Of die controle in de derde Tourweek meer waard is dan de wedstrijdhardheid die Pogačar uit Zwitserland meeneemt, is de vraag die juni 2026 bewust onbeantwoord laat. De koers begint op 4 juli. Pas dan blijkt of deze aanpak evenveel oplevert als het rijden van een koers in juni.