Foto Sirotti
Torstein Træen: van kankerdiagnose tot prachtig geel in Foix
Er zijn altijd bijzondere verhalen rondom geletruidragers, rondom etappe winnaars, rondom renners in het algemeen. Zo ook voor Torstein Træen. De Noorse renner van Uno-X mobility draagt het geel in de Tour. Dat was zeker geen verwacht scenario, zeker niet als je dat vier jaar geleden had gezegd. De sterke Noor moest meerdere keren terugkomen na forse, medische tegenslag. Hij haalt de trui juist in Foix, waar Hugo Houle in 2022 zijn verongelukte broer eerde met een solozege. En waar Luis Leon Sanchez zijn vierde touretappe-overwinning wederom opdroeg aan zijn broer. De finishplaats in de Arriège lijkt gemaakt voor bijzondere verhalen.
Al voordat het peloton van de Tour de France 2026 Foix binnenrijdt, is er een ding zeker: er komt een nieuwe leider in het klassement. Die nieuwe leider luistert naar de naam Torstein Træen, een 30-jarige noor, geboren op 16 juli in Hønefoss en klimmer van beroep bij Uno-X Mobility. Dat dit wederom in Foix gebeurt, maakt het wel bijzonder. De Pyreneeënstad aan de Ariège was al vaker het decor voor aankomsten met een bijzonder verhaal. Blijkbaar zit er iets in het water.
Dat juist Træen de gele trui pakt maakt het een extra mooi verhaal. Hij moest in die strijd nog zijn directe tegenstrever, medevluchter Sean Quinn kloppen. Maar bij de aankomst in Foix was duidelijk dat Quinn de achterstand op Træen niet ging goedmaken.
De gele trui is voor nu de kroon op een loopbaan vol onderbrekingen, een late ontwikkeling als klimmer en twee episodies op medisch vlak die hem ver terugwierpen. Dat hij hier staat is bepaald geen logisch gevolg van de gebeurtenissen de afgelopen jaren.
Bijzondere carriere
Træen brak niet ineens door. Als junior kon hij nauwelijks tippen aan leeftijdsgenoten; zijn eerste top tien dateert pas uit 2011, zes jaar na zijn eerste koers. Torstein Træen ontwikkelde zich vervolgens via een bekend pad. Hij werd in 2017, toen 21, opgenomen in de Uno-X development structuur. In 2020 volgde de promotie naar de hoofdmacht. Hij reed toen in Parijs-Tours zijn eerste 1.pro koers. Het jaar ervoor reed hij al de Tour of Norway en de Tour of Denmark.
Elk jaar doet hij een stapje hoger, want in 2021 rijdt hij Eschborn-Frankfurt, zijn eerste WorldTour koers. Dan komt maart 2022. Dan ondergaat Træen een routinematige dopingcontrole tijdens de Volta a Catalunya. De test toont verhoogde hCG-waarden aan, een hormoon dat kan wijzen op kanker. Vrij rap daarna volgt de diagnose: teelbalkanker. Chirurgen verwijderen zijn linkertestikel. De tumor blijft beperkt tot dat gebied, chemotherapie is niet nodig. Hij rijdt in april nog de Tour of the Alps, maar daarna is hij dus uit de running. In augustus van datzelfde jaar koerst hij alweer. Het lijkt wel een mirakel. Zijn eerste Tour, in 2023, eindigt hij ergens achterin het peloton. Hij rijdt enkel een 34e plek in de 15e etappe. Het past wel bij een renner als Træen.
In 2024 volgt zijn eerste en tot nu toe enige profoverwinning, een etappe in de Ronde van Zwitserland., waarin hij Adam Yates, Mattias Skjelmose, Almeida, Bernal en Onley klopte. Niet slecht.
Meer kopzorgen
Dan volgt een nieuw probleem. Begin 2025 wordt Træen getroffen door een hersenschudding die hem vijf weken aan de bank kluistert. “Op dat moment had ik zoveel twijfels of het nog goed zou komen”, zei hij later. “Ik lag naar het plafond te staren. Om eerlijk te zijn was dat zwaarder dan kanker.” Het is niet de eerste keer dat we horen dat renners ellenlang worstelen met de gevolgen van een hersenschudding. Hij noemde de opeenvolging van tegenslagen “a small rollercoaster”. Toch zat er richting in. Telkens als Træen terugkwam, kwam hij sterker terug.
Dat deed hij ook in 2025. In de Vuelta a España van 2025 droeg hij vier dagen de rode leiderstrui en sloot hij af als negende in het eindklassement. De stap naar geel in de Tour is groot, maar wie naar zijn resultaten kijkt ziet dat het past in die ontwikkeling. Træen was al jaren een renner met een goed niveau in de bergen. Het moest er alleen nog uitkomen.
Zijn twee grootste resultaten, de Tour de Suisse én de rode trui in de Vuelta pakte hij overigens in dienst van Bahrain-Victorious. Dit was zijn finest moment en dan ook nog eens voor ‘zijn’ Uno-X.
Foto Unipublic / Cxcling / Antonio BaixauliFoix blijft bijzonder
Foix kent dat soort verhalen. Op 19 juli 2022 won Hugo Houle er de zestiende Touretappe na een solo vanuit de vroege vlucht. De Canadees, toen 31, pakte zijn eerste profzege en droeg die op aan zijn broer Pierrick, die in 2012 omkwam na een aanrijding door een dronken bestuurder. “I had one dream: win the stage for my brother who died when I turned professional”, zei Houle aan de finish. “I worked for 10, 12 years and today I got my win for him.”
Tien jaar eerder, in 2012, was het Luis León Sánchez die in Foix toesloeg. De Spanjaard viel aan op 11,5 kilometer van de streep en soleerde naar de zege, zijn vierde Touretappe, op een moment dat zijn ploeg Rabobank dringend om resultaat verlegen zat. Dat verhaal is minder dramatisch dan deze twee, maar het is wel weer een overwinning met een verhaal. Hij draagt deze etappe ook op aan zijn overleden broer, maar de vorige twee overwinningen waren allebei op 11 juli (in 2008-2009) en droegen iets meer gewicht.
Twee aankomsten, twee renners met meer verhaal dan goede benen alleen. Nu voegt Træen zich bij dat patroon: een klimmer wiens loopbaan getekend is door verlies en herstel, en die in Foix arriveert met geel om de schouders.
Nu in het geel
Træen keerde dit seizoen terug bij Uno-X Mobility. Manager Thor Hushovd presenteerde hem als versterking voor etappekoersen en grote rondes. De Noor betaalde dat vertrouwen al sneller uit dan Hushovd had kunnen hopen. Het is een wonderlijk verhaal van een renner die in de jeugd bepaald niet uitblonk.
Foix is de finishplaats die dat soort aankomsten al kent. De streep past bij renners die lang onderweg zijn geweest.