Voor vele wielerliefhebbers is de Omloop de eerste belangrijke test van het wielerjaar. Wij blikken exclusief met een van hen vooruit.

Morgen start de Omloop. Hoe voel je je?

WL: ‘Een beetje ziek. Hoesten, koorts, kortademigheid. Ik weet niet wat het is. Maar hoe dan ook geen excuus achteraf om koerskijkplezier in de weg te zitten.’

Je bent er zeker van dat je het niveau van de voorbije jaren zult halen?

WL: ‘Dat is koffiedik kijken. De voorbije jaren was ik in enorm goede doen. Toen keek ik op dezelfde namiddag alsof het niets is naar Parijs-Nice, Tirreno-Adriatico en de Ronde van Drenthe. Ga ik dat dit jaar nog kunnen opbrengen? Ga ik dat niveau dit jaar halen? Dat weet ik niet.’

Geen last van faalangst?

WL: ‘Faalangst zou ik het niet noemen. Eerder gezonde stress. Ik weet niet of ik het nog kan: naar koers kijken. Ik tast in het duister hoe ik op prikkels als Karnemelkbeekstraat, Haaghoek of Paddestraat zal reageren. Het zou raar zijn mocht je geen zenuwen voelen voor je eerste echte examen.’

De tijd dat de Omloop de eerste koers die er te zien is op televisie, is toch al even voorbij.

WL: ‘Ja, goed. De Ronde van Saudi-Arabië valt niet te vergelijken met de Driedaagse Brugge-De Panne. De Ruta del Sol niet met Parijs-Nice. Ik bekijk ze louter als voorbereiding. Aan de Ruta del Sol hield ik een goed gevoel over. De UAE Tour is voortijdig gestaakt, hopelijk ga ik die kilometers niet tekort komen morgen tussen de Molenberg en het Vossenhol.’

Probeer je die kilometers nog te compenseren?

WL: ‘Ik probeer op YouTube integrale etappes van de Ronde van Qatar uit 2007 te vinden. De editie die Wilfried Cretskens won. Maar ideaal is het niet.’

Hoe verliep afgelopen maand voorts?

WL: ‘Sommigen gaan in februari op skivakantie, ik koos ervoor om naar het WK biatlon te kijken. Korte, maar intense wedstrijden vol haast ondraaglijk suspens. Net de voorbereiding die ik nodig heb om top te zijn tijdens het klassieke voorjaar.’

Om het over de Omloop te hebben. Heb je je specifiek voorbereid?

WL: ‘Ik zou niet met mijn vak bezig zijn, mocht het tegendeel waar zijn. Ik heb het parcours al uit mijn hoofd geleerd, de punten gemarkeerd waar concentratieverlies op de loer ligt en oude samenvattingen bekeken.’

Wat leer je uit die voorbereiding?

WL: ‘Goh, het is niet om per se iets bij te leren. Het is gevoelsmatig vooral belangrijk. Dat ik de ervaringen van de afgelopen edities herbeleef en weet waar ik me aan kan verwachten. Ik bekijk ook de interviews met renners bij hun persmoment voor de Omloop. Misschien wat overbodig op het eerste gezicht. Het komt altijd op hetzelfde neer: een beetje ziek, goede voorbereiding gehad, koffiedik kijken, het eerste echte examen, omdat de Omloop toch iets anders is dan de Ruta del Sol of de Ronde van Saudi-Arabië. Et cetera.’

‘Veel leer je niet. Maar het gevoel niets te missen is belangrijk voor de moraal. Het is mentaal veel gemakkelijker als je meteen dat goede koerskijkgevoel vindt. Kan ik nog meer doen? Ongetwijfeld. De Omloop is een doel, maar het wielerjaar is hierna nog lang.’

Eerst nog een vraag over de Omloop zelf. Wat zijn de kritieke punten?

WL: ‘De voorbeschouwing die veel te lang duurt, maar in feite dient om het hunkeren naar de livebeelden nog aan te wakkeren. Essentieel om de voorbeschouwing niet over te slaan, omdat die je beloont met de eerste beelden van Renaat op de motor die met drilboorstem meldt dat Sep Vanmarcke weer in het peloton zit na verrast te zijn geworden door een beek die zich verplaatste.’

‘Na de livebeelden en de eerste extase is het zaak om een dipje te vermijden. Gedachten als ‘Is dit waar ik zo naar heb uitgekeken? Een vroege vlucht met Fabian Lienhard, Benoît Jarrier en Otto Vergaerde en daarachter een controlerend peloton?’ geen kans te geven. Ze kunnen de rest van het wielerjaar je blijven achtervolgen. Tussen de Kattenberg en de Wolvenberg is het hiervoor oppassen. Daarna is het stormen naar de Molenberg en vanaf dan verwacht ik geen obstakels.’

Je haalde al aan: het wielerjaar is nog lang. Je staat bekend als man van de rittenkoersen van een week of langer. Liggen daar je hoofddoelen?

WL: ‘Ik heb die reputatie, ja. Maar zal ik je een geheimpje verklappen? Mijn eerste piek zoals elk jaar is Milaan-San Remo. En vanaf dan probeer ik goed te zijn tot Lombardije. Zeven uur het grote niets als aanloop naar een explosieve climax. Die schok is voor vele wielerfans te groot dat ze louter misprijzen voelen. Ik heb al ondervonden dat mijn lichaam daar goed op reageert.’

‘Voor de rest doe ik het hele voorjaar inclusief de Ronde van Catalonië en het Baskenland en de GP Miguel Indurain. De Tour of the Alps natuurlijk en misschien ook de Ronde van Turkije, maar dat hangt van mijn schema af. Ik wil in goede vorm aan de Ronde van Romandië beginnen, niet zomaar als voorbereiding op de Giro. Ik zie het echt als een doel. Dat heeft zeker met jeugdsentiment te maken. Ik vind het al van mijn negende (de tweede keer dat Dario Frigo won, nvdr) het mooiste rondje dat er is. Ik heb mij laten vertellen dat er in Zwitserland mensen Frans spreken om de Ronde van Romandië bestaansrecht te geven. Anders waren ze er allang mee gestopt.’

Voor welke wedstrijd vrees je?

WL: ‘Parijs-Roubaix. Ik heb het lastig met harde koersen. Van bij de start is het onrustig. Waaiers, een vroege vlucht die zich maar niet wil vormen en voor je het weet begin je aan de eerste kasseistroken. En zo zit je in de laatste vijftig kilometer met amper vijf protagonisten. Let op, dat is geen kritiek op de verhaallijn. Het is eerder een herinnering aan mezelf dat ik beter moet doseren, zodat ik niet verzadigd aan de finale begin. Vorig jaar 260 kilometer op het puntje van mijn stoel gezeten, maar gedachteloos Boonen zien winnen. Zonde uiteraard.’

Gilbert.

WL: ‘Kan ook.’

Nu kijk je nog naar alles. Denk je op termijn te specialiseren?

WL: ‘Ik krijg van mijn omgeving vaker de opmerking dat ik te veel hooi op mijn vork neem. Ik zie dat niet als verwijt: ik probeer er altijd te staan. Is het nu de Bredene-Koksijde Classic of Luik-Bastenaken-Luik. Ik weet niet of ik beter voor dag kom, mocht ik de kasseikoersen laten schieten. Mijn coach heeft daar nog niet op gehint.’

Het zijn toch twee verschillende inspanningen?

WL: ‘Een klassieker is intenser, een grote ronde behoeft een constante alertheid. Maar ik denk dat je de klassiekers kunt combineren met het groterondewerk. Supporters van Roger De Vlaeminck deden dat vroeger ook. Waarom zou dat nu niet kunnen?’

Een vraag over Remco Evenepoel.

WL: ‘Een antwoord op de vraag over Remco Evenepoel.’

Van wie verwacht je veel dit jaar?

WL: ‘Ik kijk niet op die manier naar wielrennen.’

Ik begrijp het al: naar welke verhaallijnen kijk je uit?

WL: ‘Die rond Evenepoel, Van der Poel, Pogacar en Higuita. De acteerprestaties van Sagan, Kwiatkowski, Valverde en Froome daarentegen zullen almaar betekenislozer worden. Maar weliswaar geruisloos en met weinig pijn zullen zij van het toneel verdwijnen. Er zijn nieuwe protagonisten opgestaan.’

Oude hoofdrolspelers niet zomaar afschrijven. Zie Nairo Quintana. Aan wie denk je nog?

WL: ‘Edvald Boasson Hagen, wiens aankomende verrijzenis een belangrijke levensles vertelt: gewoon geduld uitoefenen tot je Bjarne Riis tegen het lijf loopt.’

‘Een andere verhaallijn die een tweede kans verdient, is Operatie Aderlass. Veelbelovend begonnen, maar stevent af op een onbevredigend eind. Dat Fuglsang meteen de Ruta del Sol onbedreigd won en Lutsenko in de UAE Tour niet veel trager klom dan Pogacar, zorgt dan weer voor een heerlijk sluimerend onheimelijk wielerkijkgevoel.‘

Ik heb de vraag tot het einde bewaard. Wielrennen is toch verschrikkelijk ouderwets?

WL: ‘Het is waar dat de moderniseringspogingen schuchter zijn. Veel verder dan koersen op wegen in Abu Dhabi en Guangxi waar de wegmarkeringen zo breed zijn als de aanloop naar de Taaienberg gaat het niet. Probeer na de Taaienberg maar eens te gissen welke renner in welke positie zit op basis van helikopterbeelden. Het wielrennen is geen sport die thuishoort in tijden waarin we alles instant willen beleven, voelen en weten. Waar alles zichtbaar en op eenduidige wijze te interpreteren moet zijn. Wielrennen leeft bij de gratie van mysterie en onwetendheid, hoe ongemakkelijk dat ook kan zijn in tijden waarin elke wand klaar is voor de sloop.

Laatste berichten van Matthias Vangenechten (alles zien)