Wat mag u in deze voorbeschouwing verwachten? Een blik op de favorieten voor de eindzege, oh dat zeker. Een zorgvuldig en evenwichtig opgesteld overzicht van de potentiële ritwinnaars, in feite zoals het een nette voorbeschouwing betaamt. Met ruime aandacht voor nevenprijzen zoals de bergtrui, het jongerenklassement en aanverwanten. Ook dat. Reeds lang genoeg getalmd, laten we er gewoon aan beginnen. Spoiler: het belooft een doodnormale Giro te worden.

Een eerste naam: Pello Bilbao wint op zijn minst twee etappes. Wat kan ik u nog vertellen over Pello Bilbao? Heeft hij voorouders die lid waren van de ETA? Hebben zijn ouders eraan gedacht hem San of Sebastian te noemen? Wisten ze dat hij als een steen zou dalen en noemden ze hem daarom Pello? (ik heb het ook moeten opzoeken hoor, dat Pello in het Grieks steen betekent) Ik heb geen idee. Kijk, een voorbeschouwing verschilt niet danig van vele sportersbiografieën: een gehaaste opsomming van uitslagen en resultaten waarbij opsommingstekens zijn weggelaten ten faveure van punten en een occasionele komma.

Stel liever vragen die ik wel kan beantwoorden zoals: waarom al die terughoudendheid inzake aantal ritzeges? Er zijn voor Bilbao 21 kansen minus twee tijdritten en nauwelijks ritten louter weggelegd voor sprinters. Dat komt, mijn beste, omdat Luis Leon Sanchez Gil de gewoonte heeft om niet te veel vruchten in de boomgaard te laten hangen.

Sanchez zal al dan niet met die ambitie een lading punten scoren voor het bergklassement en ja, als de gelegenheid er dan toch is, waarom niet de blauwe trui viseren? Vorig jaar strandde hij al op de tweede plaats, weliswaar op een volledige laatste Giroweek achterstand van de nu afwezige Mikel Landa. Af te rekenen dient hij met Davide Villella, winnaar van het bergklassement in de Vuelta, op wiens doorbraak wielerliefhebbers van de doorluchtigste soort al een geruime poos wachten. Deze Giro dan maar?

Het antwoord op die vraag verwacht u van mij, voorbeschouwingenschrijver, maar in alle eerlijkheid? Ik weet het niet. Hoe kan ik dat ook? Er kan zo veel gebeuren en dan heb ik het niet alleen over valpartijen en de koers moeten verlaten vanwege een dopinggeval in de ploeg (gezien het team waarvoor Villella rijdt gewis hypothetisch), maar ook over voedselvergiftigingen, ongeoorloofde wielwissels, ongeplande mobilhomevisites en ga zo maar door. Het kan elke renner treffen, zelfs Villella. Daarom blijf ik voorzichtig: Villella wint een etappe en dan zien we wel weer.

Het zou van een brutale incompetentie getuigen, zelfs in geval van een voorbeschouwingenschrijver, mocht ik Miguel Angel Lopez onbehandeld laten, nu het bergklassement ter sprake komt. Niet dat dit een hoofddoel voor hem vormt, maar ja, als hij dan toch bezig is de Giro te domineren. Onterecht natuurlijk dat hij dit maar als een bijzaak beschouwt als u de erelijst van het bergklassement van nabij beschouwt. Met na 2000 onder anderen Freddy Gonzalez, Julio Alberto Pérez Cuapio, José Rujano, Leonardo Piepoli, Emanuele Sella, Matteo Rabottini, Stefano Pirazzi en Mikel Landa. Onvoorstelbaar maar waar: het schijnt niet eenieders prioriteit dit lijstje aan te vullen. Dus ja, schrijft u Miguel Angel Lopez op voor de roze trui, de jongerentrui en mogelijk de bergtrui.

De noodzakelijkste voorwaarde om van een voorbeschouwing te mogen spreken is gezichtsverlies. Ik zou daarom iets onnozels kunnen schrijven als: ‘Jan Hirt zal naast het Giropodium vallen’, maar u weet net zo goed als ik dat deze jonge niet meer zo jonge Tsjech tweede zal eindigen na Miguel Angel Lopez. Het heeft geen zin om vergezochte prognoses op u los te laten, met als enige doel u te bruuskeren.

Die namen zijn me intussen wel bekend, verras me. Ik hoor het u tot hier denken en da’s best ver. In deze alinea blijk ik niet te ontgoochelen, dus lees verder. Tanel Kangert zal deze Giro vaker het beeld halen dan een geloste Thomas Voeckler op een doorsnee dag in juli. Om voor zijn kopman de kop van het peloton dat mennen, maar of die dat waard zal blijken? En om uiteindelijk zelf succes na te jagen, in welke vorm is me nog onduidelijk. Maar een rit in de derde week is wel de absolute ondergrens.

Dat kan gedurfder, vind ik zelf ook. Ik zeg niet dat Alexey Lutsenko de Giro kan winnen, kom ik zeg het wel. En wel hierom: Lutsenko viel in de Ronde van Vlaanderen en maakt zijn wederoptreden deze Giro. Aha, de beruchte Bernalbenadering, een verfijnde vertaling van de onderzoeken die de Spaanse professor in de klimkunde Alberto Contador verrichtte naar het genezingsproces van gebroken botten en ledematen bij professionele wielrenners. Omdat hij niet genoeg proefpersonen vond, het was nochtans midden juli, brak hij uit wanhoop een eigen been om in augustus in de Vuelta te starten die hij prompt won.

Moet u weten dat er nog een Kazak in deze Giro start en, oh zeker, niet de minste. Herinnert u zich nog de Giro van 2015, die van Mikel Landa, Fabio Aru en Gianni Wespelaer? Wel, Andrey Zeits behoorde tot hetzelfde team, net als Luis Leon Sanchez en Tanel Kangert overigens, wier namen niet toevallig vielen.

Als voorbeschouwingenschrijver dien ik nog iets over de wedstrijd zelf te zeggen, als het kan een akte van juiste smaak af te leveren, wat de geloofwaardigheid van mijn voorspellingen alleen maar baat. Dus meen ik oprecht: de Tour is een wetenschappelijk experiment waar men moet teruggrijpen naar kasseien om willekeur en pech een voedingsbodem te gunnen. De Giro is uit zichzelf de meest spontane vorm van wielrennen. Voldoende lijkt me.

Ik stel me de vragen die elke voorbeschouwingenschrijver aan het eind van zijn voorbeschouwing zichzelf al dan niet inwendig hoort te stellen. Moet ik nog andere renners vernoemen? (nee, niemand belangwekkends over het hoofd gezien) Mijn onoverzichtelijke wielerkennis extra beklemtonen? (laat dat alstublieft, is wel duidelijk zo) De boodschap van deze voorbeschouwing expliciet duidelijk maken ter wille van de lezer die leest zoals een niet-wielerliefhebber naar wielrennen kijkt? (verpest het niet, rond maar af)

Als u dit allemaal weet: waarom nog kijken? (haha, ik zag het niet onmiddellijk: eens te meer reden om te kijken dus)