About Marc Peeters

Marc Peeters (1958) schrijdt en schrijft bij leven en welzijn voort op twee wielen. Fietst bij voorkeur naar boven, in plaats van zich naar beneden te laten vallen. Zijn verhalen volgen de kronkelige lijnen van zijn tochten. Verheugt zich het meest op de Leffe Blond na afloop. Ziet liever meer fietspaden dan een Grand Départ. Mist in alle commotie en aandacht rondom het d-woord de methodologisch verantwoorde nuance.

Lefgozers gezocht

Wat heb ik genoten afgelopen voorjaar, van de ééndagswedstrijden. En met name heb ik genoten van de protagonisten, ik noem Greg van Avermaet, Peter Sagan en Philip Gilbert. Centraal kenmerk: koersen op intuïtie. De wedstrijd openen ver voor de finale. Old-school wielrennen werd het genoemd, zoals het usance is bij de nieuwelingen.

Nu kijk ik naar de Giro d’Italia. En natuurlijk

Spitsuur Nijmegen

Afgelopen vrijdagavond (12 mei) vond hier in de Nijmeegse binnenstad de eerste editie van de Rush Hour plaats. Een criterium waarin de renners 20 rondjes van 2,4 km afleggen, en er bij elke passage een renner als laatste afvalt.

De Rush Hour is een spin-off van de Giro-ouverture hier in Gelderland vorig jaar. Ook toen al gingen er stemmen op om

“Italiaanse teleurstelling: Belgische sprinter wint in de bergen”

Aldus de kop van de Gazzetta dello Sport boven het verslag van de etappe van de dag voordien in de Giro van 1967 met aankomst op de Blockhaus Di Maiella. De winnaar luisterde naar de naam Eddy Merckx. Hij rekende als laatste af met de nationale favoriet Italo Zilioli. Of hadden

Giro en Tour: de slag om de renner

De Giro staat weer op het punt van vertrekken. Aanstaande vrijdag de Grande Partenza op Sardinië. Laat ik maar meteen kleur bekennen, ik ben een Giro-tifoso, zonneklaar. Die grote concurrent op Ronde-gebied, de Tour de France, daar ben ik inmiddels wel klaar mee. Té voorspelbaar, téveel media-aandacht in verhouding tot het gebodene, téveel op het lijf van de sprinters, teveel

De Onverslagene

Terwijl hier in de lage landen de meeste koersliefhebbers anno hodie over elkaar heen buitelen in hun superlatieven over Tom Boonen en Greg van Avermaet, won Alejandro Valverde voor het eerst in zijn carrière de Ronde van het Baskenland. Met een zodanig speels gemak (zo lijkt het althans) dat je je afvraagt: “nu pas, de eerste keer?”

Alejandro Valverde, hij lijkt

Deltaplan voor de Tour de France: open brief aan Christian Prudhomme

Geachte monsieur Prudhomme,

De beelden van de Tour de France in de 70-er jaren hebben mij wakker gekust als liefhebber van de wielersport. Daarvoor ben ik uw voorgangers (Jacques Goddet c.s.) en al die protagonisten op de weg voor eeuwig dankbaar. Jarenlang was ik trouw volger van uw Grande Boucle, zonder meer een sportief hoogtepunt van het jaar. Wat genoot ik

De vergeten Tour van 1987

Vele edities van de Tour de France in de jaren ’80 zijn reeds luidkeels bezongen. De allereerste in die rij met een landgenoot als laureaat. Gevolgd door de hegemoniale jaren van Bernard Hinault. Zijn imperium ging wankelen door de dolksteken van de brutus van dienst Laurent Fignon. Met name in 1984 ontspon zich een heroïsch duel tussen de Franse kemphanen.

De mythe van de 7 heuvels

Aanstaande zaterdag strijkt mijn geliefde Giro neer in mijn geliefde Nijmegen. Con amore.

Alvorens de kroniek van de aangekondigde massasprint op de Oranjesingel te ondergaan, doet het peloton een graai in de heuvelzones waarmee de omgeving van Nijmegen rijk bezaaid is.

Op pakweg 50 kilometer wordt daarbij ook de Zevenheuvelenweg aangedaan, een verbindingsweg tussen Groesbeek en Berg en Dal.

Zeven heuvels, dat klinkt

Load More Posts