Terug naar de Ronde van 2011

By |vrijdag 30 maart 2018|

Je moet genoeg fantasie hebben om de Ronde van Vlaanderen van 2011 de mooiste editie te noemen. Dat is dus de editie die Nick Nuyens won, voor de mensen die waarschijnlijk niet meer weten wat er toen gebeurde. Cancellara was de onbetwiste favoriet na de E3 prijs waar hij iedereen, en vooral Bram Tankink, de moeder reed. Maar in de Ronde kreeg hij kramp, of honger, of allebei. Een nieuw kunststukje kon de prullenbak in en vanaf de Muur was het de ene demarrage na de andere.

 

Edward Pickering, hoofdredacteur van ProCycling, bedacht dat hij in die Ronde het nieuwe tegen het oude Vlaanderen zag. Het was de laatste keer de finale met Muur en Bosberg. Nuyens was voor hem de nieuwe renner, gestudeerd en modern, geen Flandrien. Het lijkt een wat vergezochte vergelijking. Natuurlijk is de Ronde in handen van de commercie, maar je moet er ook weer niet conservatief en behoudend over gaan doen. Het wielrennen is al vanaf het begin in handen van commercie. De finale Kwaremont – Patersberg heeft de afgelopen jaren genoeg vuurwerk opgeleverd. Het is niet altijd het parcours dat de wedstrijd maakt, het zijn vaker de renners die dat doen.

Koppenberg

Boekenkast
Pickering wil in zijn boek liefst alles over de Ronde van Vlaanderen opschrijven. En voor een wedstrijd waar in België al boekenkasten over vol zijn geschreven (zouden er meer Belgische boeken over de Ronde zijn of over Eddy Merckx?) valt er voor de lezer in dit taalgebied weinig toe te voegen. Zijn bespiegelingen over Vlaanderen, de volksaard en de geschiedenis zijn stukken om snel overheen te lezen.

Beter geslaagd is de indeling in beklimmingen. Stukken over de Koppenberg, Kruisberg, Molenberg, Oude Kwaremont, Patersberg en Bosberg zijn erg onderhoudend, zeker inclusief de anekdotes van renners en gesprekken met de mensen die er wonen. Over De Muur zijn aparte boeken geschreven en als je die hebt gelezen, steekt het hoofdstuk van Pickering er wat flets bij af.

Greg in 2011
De reconstructie van de Ronde van 2011, die als rode draad door het boek loopt, is leuk bedacht maar wordt door het grillige verloop van die editie regelmatig erg verwarrend. Heb je net een mooi stuk over een Vlaamse helling gelezen, moet je weer gaan graven waar Ballan, Flecha, Langeveld en Van Avermaet (ja toen al) ook alweer in koers zaten.

Pickering wil te veel in De Ronde van Vlaanderen. Zeker voor een lezerspubliek dat al goed op de hoogte is van de koers, de streek, het land en de renners. Voor leken werkt dat misschien beter maar ook daar zal het een topzwaar boek voor zijn. Het voelt nu toch een beetje als een prachtige krachtsexplosie op de Muur en dan halverwege stilvallen.

Edward Pickering: De Ronde van Vlaanderen. Over de zwaarste wielerwedstrijd ter wereld. Uitgeverij: Horizon. 288 blz. €19,99

Alex van der Hulst

Alex van der Hulst (1977) is freelance journalist. Hij schreef het boek Draag Nooit Een Gele Trui. Hij schreef eerder het boek We Do Music - 40 jaar Doornroosje en Jozzy, het Bipsboek. Is net als veel andere muziekliefhebbers een mislukt wielrenner. Veel verder dan twee jaar nieuwelingen bij RTC Groenewoud kwam het KNWU-lidmaatschap niet. Is toch stug blijven doorfietsen over de Nijmeegse stuwwal en sinds enkele jaren verliefd op de Ronde van Vlaanderen. Rijdt Eddy Merckx en heeft zijn bolletjes-t-shirt van Gert-Jan Theunisse uit 1989 nog steeds niet weg durven doen.


Favoriete wielerboeken:


Latest posts by Alex van der Hulst (see all)

Related Post

Geef een reactie