Foto Sirotti
5 juli in de Tourgeschiedenis: Evans wint op Mûr-de-Bretagne 2011
Vijftien jaar geleden klopte de Australiër Alberto Contador in een fotofinish na een nerveuze etappe vol regen en pech. Het was het fundament onder zijn eindzege in Parijs.
De laatste vijfhonderd meter na de top van de Mûr-de-Bretagne zijn het laatste vlakke stuk. Het is daar, op 5 juli 2011, dat Alberto Contador zijn handen voorzichtig de lucht in steekt. De Spanjaard denkt dat hij gewonnen heeft. De finishfoto vertelt een ander verhaal: Cadel Evans, de 34-jarige Australische kopman van BMC Racing Team, heeft zijn voorwiel eerder over de lijn geduwd. Met centimeters.
Het is Evans’ zevende Tour de France. Het is zijn eerste echte, in koers gewonnen Touretappe, los van een rit die hij in 2007 erfde na de uitsluiting van Alexandre Vinokourov. Na 172,5 kilometer tussen Lorient en de Bretonse muur staat de Australiër op één seconde van het geel van Thor Hushovd. Hij draagt de bolletjestrui. En hij wint hier nu.
Natte wegen, vijf vluchters
Het regent hard als het peloton in Lorient vertrekt. Renners verschijnen ingepakt met regenjasjes en armstukken. Na negen kilometer vormt zich een kopgroep van vijf: Jérémy Roy (FDJ), Johnny Hoogerland (Vacansoleil-DCM), Imanol Erviti (Movistar), Blel Kadri (AG2R-La Mondiale) en Gorka Izagirre (Euskaltel-Euskadi).
Hoogerland, de Zeeuwse aanvaller, trekt de kar. Op de Côte de Laz, een beklimming van vierde categorie, versnelt hij vroeg om het bergpunt te pakken. Bij de tussensprint in Spézet passeert hij opnieuw als eerste. De maximale voorsprong van het vijftal bereikt 4 minuten en 55 seconden, maar het peloton, aangejaagd door onder meer Omega Pharma-Lotto voor hun kopman Philippe Gilbert, laat de marge nooit onbeheersbaar worden. Het zal voor Hoogerland de opmaat zijn om uiteindelijk op heroische wijze de bergprijs te pakken, maar dat is voor een ander verhaal.
Gilbert viert die dag zijn 29ste verjaardag. De aankomst op de Mûr, steil in de eerste kilometer en dan afvlakkend naar de top, lijkt op zijn lijf geschreven. Zijn ploegmaats Jelle Vanendert en Jurgen Van den Broeck werken de hele finale om hem in positie te brengen.
Pech op twintig kilometer
Op 19,8 kilometer van de streep rijdt Evans lek. Een cameramoto blokkeert bovendien kort zijn pad. Twee ploegmaats brengen hem terug naar het peloton zonder noemenswaardig tijdverlies, maar het moment onderstreept de nervositeit van de dag. Smalle Bretonse wegen, nat asfalt, een onvoorspelbare finale.
Na de etappe zal Evans zeggen: “My main thing for this year’s Tour has just been: can I just not have bad luck, please? So far it’s going really well, but we also put a lot of work into planning this race. The directeurs, the team, the staff, everyone did a lot of work and I think our homework’s paying off.”
BMC reageert snel op de lekke band, houdt controle in het peloton en plaatst Evans precies waar hij moet zijn als de kopgroep op vier kilometer van de finish wordt ingerekend.
Contador trekt, Evans wint
De slotklim begint chaotisch. Robert Gesink (Rabobank) positioneert zich vooraan, ploegmaat Bauke Mollema rijdt voor hem. Op ongeveer 1,3 kilometer van de streep trekt Contador door. Een elitegroep vormt zich: Evans, Contador, Alexandre Vinokourov (Astana), Rigoberto Urán (Team Sky), Gilbert, Hushovd, Fränk Schleck (Leopard-Trek), Samuel Sánchez (Euskaltel) en Andreas Klöden (RadioShack).
Gilbert remonteert nog, maar kan het tempo niet meer dicteren. Van den Broeck probeert in de laatste meters weg te komen, zonder succes. Het is Evans die na de top, in het vlakke uitloopstuk, als eerste de sprint opent. Contador volgt, sluit aan en denkt te winnen, maar op de finishfoto blijkt Evans nipt voor hem te zitten.
De uitslag: Evans in 4u11’39”, Contador op dezelfde tijd, Vinokourov derde, Urán vierde, Gilbert vijfde.
Het fundament
In het algemeen klassement staat Hushovd nog op kop, maar Evans is nu tweede op één seconde. Schleck volgt op vier tellen, David Millar op acht, Klöden op tien. Contador, de grote favoriet voor het eindklassement, staat al verder. De hiërarchie van de Tour begint vorm te krijgen.
Deze etappe het zaad was het fundament voor Evans’ uiteindelijke Tourzege in Parijs. De ritwinst, de secondenwinst en wat de dag onthulde over BMC als collectief maakten de etappe belangrijk. Ploegmaat Marcus Burghardt verwoordde het zo: “He’s a good leader and someone I like working for. I’m here for him and my objectives come secondary.”
Was Evans op die lekke band seconden kwijtgeraakt, dan had de vroege Tourhiërarchie er anders uitgezien. Had Contador die centimeters wel gehad op de streep, dan verschoof het psychologische voordeel naar de Spanjaard. Maar geen van beide gebeurde. Evans reed lek, kwam terug, en won.
Een mooi onderdeel van de tourgeschiedenis.
Lees ook