Froomey hangt fiets (nu echt) aan de wilgen

In Barcelona draait de Tour op volle toeren wanneer Chris Froome er rondloopt als bezoeker. Hij is er als ambassadeur van Škoda, de autosponsor die aan de Tour verbonden is. Het nieuws dat hij ambassadeur werd, was een serieuze aankondiging van de autosponsor die al 23 jaar aan de Tour verbonden is. Het is een beetje fietsen met bobo’s, praatjes houden en vergelijkbare plichtplegingen. Geen activiteiten die horen bij een prof die nog voor koerswinst gaat. En dus krijgt hij de vraag ‘of hij gestopt is’. Zijn antwoord: ‘Ja’

Het moest er een keer van komen.

De 41-jarige Brit, die enkele weken eerder zijn verjaardag vierde zonder contract en zonder ploeg, voegde eraan toe: “Er was helaas die val afgelopen zomer. Dat was niet de manier waarop ik wou dat het zou eindigen. Maar toen al wist ik dat het voorbij was.”

Langer verwacht

De crash waarover Froome sprak, vond plaats in augustus 2025 in het zuiden van Frankrijk. Hij werd per helikopter naar het ziekenhuis gevlogen met vijf gebroken ribben, een klaplong, een lumbale wervelfractuur en een levensbedreigende scheur in het hartzakje. Sindsdien heeft hij niet meer gekoerst. Het was niet de eerste zware val, want Froome werd al eens eerder voor ‘bijna dood’ afgevoerd. Hij krabbelde ondanks zijn fragiele bouw altijd weer op.

Toch weigerde hij tot gisteren het woord ‘pensioen’ in de mond te nemen. In december 2025, bij de Vuelta-routepresentatie in Monaco, hield hij zich op de vlakte. “People will know soon enough”, zei hij toen, net uit het ziekenhuis. Dat ‘soon enough’ duurde een half jaar. De bevestiging van zijn einde als profrenner kwam terloops.

Vier keer geel

Het contrast met zijn hoogtijdagen is groot. Tussen 2013 en 2017 won Froome vier keer de Tour de France, vaak met grote overmacht. Hij voegde daar twee Vuelta-zeges aan toe en completeerde in 2018 de trilogie met eindwinst in de Giro d’Italia, als eerste renner in meer dan dertig jaar die alle drie de Grote Rondes binnen twaalf maanden op zijn naam schreef. Die Giro bleek zijn laatste overwinning.

Toch zullen velen Froome niet alleen herinneren aan zijn gele truien, maar ook de bijzondere manier van fietsen. Of soms rennen. Het moment dat Froome zonder fiets de Ventoux op rent is er eentje voor de eeuwigheid. Hij had daar in 2016, officieel gediskwalificeerd moeten worden (en Mollema had een gooi kunnen doen naar het geel). Maar dat gebeurde niet.

Ook zijn interacties met Sagan, die hem zijn bijnaam ‘Froomey’ opleverde, waren om je vingers bij af te likken. ‘Hey Froomey, how are you’, grapte de Slowaak. De mechanische Froome kon er maar weinig mee.

Zware crash

Zijn dominantie tussen 2013 en 2018 was enerzijds mooi, maar anderzijds was de mechanische benadering van Froome niet bij iedereen populair. Dat hij af en toe pis over zich heen kreeg, was zeker niet fraai en heeft hij ook nooit verdiend. Niemand in principe. Het laat wel zien dat Froome en de manier van koersen van zijn team Sky niet bij iedereen populair was.

Zijn dominantie verdween eigenlijk abrupt. Enerzijds door zijn leeftijd, maar zeker ook door een zware crash in de Critérium du Dauphiné van 2019. Die crasch brak zijn lichaam en zijn momentum. Het is een wonder dat hij toch weer is gaan fietsen na die horrorcrash, maar het vette contract dat hij bij Israel-Premier Tech kon hij, buiten zijn grote naam, niet meer waarmaken. Hij reed vijf seizoenen zonder ooit zijn oude niveau te benaderen. Hij haalde in die periode slechts zes keer de top-20 van een wedstrijd en startte inzijn  laatste drie seizoenen bij de ploeg geen enkele grote ronde. Het was eigenlijk een kampioen als Froome onwaardig.

Froome kwam via het nietige Konica Minolta team in het profwielrennen terecht en reed de twee jaar daarna voor het eveneens bescheiden Barloworld. Na twee seizoen voor de Barloworld formatie werd hij opgepikt door Sky. Hij was de adjudant en knecht van Bradley Wiggins. Pas na 4 jaar in het peloton boekte de jonge Froome zijn eerste overwinning. Die kwam wel gelijk in een grote ronde, de Vuelta. Een jaar later boekte hij zijn eerste ritzege in de Tour de France. Het was die Tour, in 2012, dat Froome liet zijn beter te zijn dan zijn kopman Wiggins. Hij reed m uit het wiel. Uiteindelijk kwam hij weer in het gareel en eindigde tweede achter ‘Sir’ Bradley. Maar dat was de laatste keer dat hij tweede viool speelde. De rest is geschiedenis.

Froome sluit z’n carriere af met 46 overwinningen, waaronder vier maal de Tour, twee maal de Vuelta en eenmaal de Giro. Dan ben je toch wel een grote.

Erfenis met een randje

Froomes palmares plaatst hem naast Tadej Pogačar op de vijfde plek in de eeuwige ranglijst van de Tour. Maar inmiddels komen er meer verhalen naar voren over licht dubieuze praktijken uit het Sky-tijdperk. De belangrijkste asterisk zal de salbutamolzaak tijdens de Vuelta van 2017 zijn. Salbutamol is een astma medicijn, waar Froome een attest voor afleverde, maar wat in bijna dubbel de toegestane hoeveelheid in z’n bloed zat. Het werd een 10 maanden durende zaak waarin hij werd vrijgesproken door de UCI. Het was voer voor media, voor goede quotes van mede-renners (zoals Van Der Poel die vond dat Froome gewoon geschorst moest worden). Maar hij kwam er mee weg.

Op zich heeft een renner als Contador, met een schorsing om clenbuterol, ook een verder smetteloze carriere en palmares. Maar toch zullen velen zoeken naar ‘hoe Froome het deed’. Terecht of onterecht.

Froome zal de geschiedenisboeken in gaan als een van de succesvolste grote ronde renners. Maar toch zal de Froome fanclub geen ledenstop hoeven aan te vragen. Daarvoor was Froome als renner te mechanisch, te ‘koud’. Behalve als een toeschouwer te dichtbij kwam. Dan kon hij nog wel eens uitdelen. Topsporters hoeven ook niet sympathiek te zijn, maar de koelte van Froome was soms wel erg heftig.

Enfin. we gaan ‘m in de vorm van 2020-2025 niet missen in het peloton. Wat heet: hij reed toch al bijna mee als pelotonvulling. Maar de Froome uit z’n Sky periode, die had nu met Pogi en Vingegaard wel leuk koers kunnen maken. En dat is dan de herinnering de we als koersfans graag koesteren.

Thanks Froomey!