De Grote Voorbeschouwing Giro d’Italia 2026: wie kan Jonas Vingegaard verslaan?

Op 8 mei rolt het peloton langs de Zwarte Zee in Nessebar, met drie dagen Bulgarije voorafgaand aan de Italiaanse etappes. Tussen de start aan de kust en de finish in Rome liggen ongeveer 3500 (3.468 om precies te zijn) kilometer en rond 49.000 hoogtemeters, met zeven aankomsten bergop en één individuele tijdrit van ongeveer 40 tot 42 kilometer als enige pure tegen-de-klok test. Ergens is het een klassieke Italiaanse ronde. Van zuid naar oost, met een aantal etappes middenin die over de steilste beklimmingen in Italië gaan. Een afsluitende slopende week in de Dolomieten en Alpen is dan de klassieke ‘Secondo Piatto’, alvorens het ‘dolce’ in Rome.

Vingegaard als favoriet

In de afgelopen weken is de favoriet voor deze ronde eigenlijk nog meer op een voetstuk komen te staan. We hebben het uiteraard over Jonas Vingegaard, de Deen van Team Visma | Lease a Bike, tweevoudig Tourwinnaar en winnaar van de Vuelta die met deze Giro zijn trilogie van grote rondes wil voltooien.. Hij staat overal duidelijk bovenaan, met het oordeel dat de Giro “een strijd om de overige podiumplaatsen” kan worden als de favoriet geen zwakke dag heeft.

Natuurlijk is niets zeker van te voren. Een ongeluk zit in een klein hoekje, maar als het op pure vorm aankomt, dan zijn er maar weinigen die de Deen naar de kroon kunnen steken over drie weken. Daarbij is er ook best wat klimgeweld in de ronde gepland. De tijdrit in Toscane zal voor Vingegaard geen probleem vormen. Het is dus een kolfje naar de hand van de Deen. Zijn keuze voor de Giro past in een ambitieus project richting juli. Hij ziet het wielerjaar 2026 als het juiste moment om de Giro te rijden vóór de Tour de France. Voor de Giro lijkt hij meer dan in orde. Of hij dan het niveau ook kan doortrekken naar juli is een tweede. Maar wie dan leeft wie dan zorgt.

Hij heeft in ieder geval Sepp Kuss, Victor Campenaerts en Wilco Kelderman als topknechten mee. Campenaerts is ideaal om lang hoog tempo te rijden. Ook Timo Kielich kan goed mee in de heuvels.

Het verschil maken

De route is haast perfect, met maar één lange tijdrit midden in de eerste helft van de ronde. Combineer dat met de eerder genoemde slotweek, die volgens velen als “monsterlijk” wordt omschreven, en het profiel ligt dicht bij Vingegaards sterke punten: gecontroleerd klimmen, herhaalde inspanningen en weinig dagen waarop explosieve renners grote tijdswinst kunnen boeken.

Waar de Giro beslist kan worden

De Giro 2026 heeft drie rust- of reisdagen. Op 11 mei is er een reisdag naar Italië, 18 en 25 mei. In die blokken springen een aantal dagen eruit als belangrijke momenten voor het klassement. Wellicht ook belangrijk om te benoemen is de introductie van de RedBull kilometer. Die zit meestal in het laatste deel van de etappe en geeft kans op extra boni seconden.

• Etappe 2 in Bulgarije is een mogelijke  “lastige” dag, met wat klimwerk (een venijnige pukkel naar het klooster) in het laatste deel en afhankelijk van de wind zouden er nog waaiers kunnen ontstaan. Je kunt de Giro niet winnen, maar…je snapt het.

• Etappe 5: richting Potenza ligt middenin de etappe een klim van 6 kilometer aan 9,1% met uitschieters naar 15%. Er zit dan 25km tussen dat punt en de RedBull kilometer, van waar het een soort rechte lijn naar beneden is. Nu is Vingegaard geen topdaler, dus daar liggen wel kansen.

• Etappe 7, Formia–Blockhaus, is de eerste grote test: een lange rit van ongeveer 244 tot 246 kilometer met rond 4.600 hoogtemeters en aankomst bergop, de Blockhaus is een van die iconische finishklimmetjes in de Giro en in heel Italië, net als Zoncolan. Je zou dit een bergetappe kunnen noemen.

• Etappe 10, de tijdrit in Toscane, dit is een dag waarop de mindere klimmers eventueel tijd kunnen terugpakken. Filippo Ganna wil hier vlammen net als Jay Vine (als hij de ruimte krijgt)

• Etappe 14, Aosta–Pila, dit is de eerste echte bergetappe, met drie klimmetjes van de eerste categorie en een finish bergop. De RedBull kilometer, net voor de voet van de klim kan nog iets extra’s doen. Dit is de klassieke etappe met start bergop. Deze etappe is ook het grote risico voor sprinters die al wat slechter zitten om door te komen. Vanuit de start direct een 1e categorie klim op.

• Etappe 16 naar Carì, dit is een rit met een sprint naar de voet van deze klim. En die klim kan nog weer iets zijn voor Vingegaard. Maar de winnaar van deze etappe kan heel goed uit een vlucht komen. Alhoewel we zien dat de laatste jaren de vlucht kort wordt gehouden. Deze is in het prachtige Ticino.

• Etappe 19 naar Piani di Pezzè is de koninginnenrit, met bijna 5.000 hoogtemeters, met daarin de Passo Giau en Falzarego, voor fietsers die de Maratona dles Dolomites hebben gereden is dit bekend terrein. 

• Etappe 20 naar Piancavallo als laatste kans om iets te forceren vóór Rome. De Piancavallo wordt dan twee keer bedwongen. 

Gaat de tijdrit belangrijk zijn?

Een tijdrit van circa 40 kilometer kan wel impact hebben. Maar we hebben ook gezien dat van de klassementsrenners Jonas Vingegaard bij de betere tijdrijders hoort. Dat was overigens wel vaak over iets kortere tijdritten. Maar de kans dat het echt een groot verschil gaat maken, dat is nog de vraag. Wij denken van niet, of tenminste niet om Vingegaard te laten wankelen .

De concurrentie

De bevestigde startlijst bevat best wel wat klassementskandidaten. Uiteraard had iedereen graag de strijd met Joao Almeida gezien (niet fit/ziek) en Richard Carapaz (herstellende van een operatie). Dat waren wel twee aderlatingen. Dat gezegd hebbende, dit zijn de belangrijkste opponnenten.

Red Bull–Bora–Hansgrohe

Jai Hindley, de Australische Giro-winnaar en kopman van Red Bull–Bora–Hansgrohe, is op basis van zijn palmares een van de meest logische uitdagers. Maar na een sterk optreden in de Tour of the Alps komt de ploeg ook met de nieuwe rijzende Italiaanse ster: Giulio Pellizzari. Krijgt de jonge Italiaan in zijn thuisronde de ruimte om te groeien, of spelen ze hem als belangrijke troefkaart? Zij krijgen in ieder geval hulp van o.a Aleksandr Vlasov, de Rus die in een zware derde week top 10 kan rijden. Verder is ook Nico Denz als motor en topknecht aanwezig.

Het biedt de sterke formatie de mogelijkheid om Vingegaard via meerdere routes onder druk te zetten. Gaat dat werken? Wellicht. Pellizzari is nog wel echt jong en heeft eigenlijk alleen nog in de Tour of the Alps vorm laten zien.

UAE Team Emirates–XRG, met het ‘b-team’

Adam Yates, de Brit van UAE Team Emirates–XRG, staat op de rol om in de schoenen van Joao Almeida te stappen. Geen slechte vervanging, maar als we eerlijk zijn dan heeft Yates al jaren niet meer als pure kopman gefungeerd. In 2023 en 2024 reed hij nog wel als pure kopman en had hij zeer goede resultaten, ook in grote rondes. Meerdere keren top 10 en winst in voorbereidingskoersen als de Ronde van Zwitserland. Over zijn kwaliteiten kunnen we simpel zijn: hij is sterk bergop en een absolute uitdager. Maar zijn zwakke punt zou de tijdrit kunnen zijn. Daarbij: hij heeft een team om zich heen waar je echt van zou smullen. Met Jay Vine en Marc Soller heeft ie veel goede hulp.

Decathlon CMA-CGM

Als we kijken naar de drie belangrijke blokken, UAE, RedBull en Visma, dan slaan we mogelijk een paar belangrijke kandidaten over. Want der zijn nog wel wat andere blokken die een impact kunnen maken. Laten we beginnen met het goed gefinancierde Decathlon.

Felix Gall, de Oostenrijkse klimmer van de Franse formatie, is een pure klimmer en een goede klassementsrenner, die vorig jaar in de Tour (5e) en Vuelta (8e) goede sier maakte. Dat gezegd: hij heeft nog niet gewonnen in een meerdaagse koers. Wel twee etappe overwinningen, maar nog geen meerdaagse resultaten. Dus de grote vraag voor hem is: groeit hij verder door naar een echte contender? Of blijft hij hangen op zeg plek 5 a 10 en pakt hij zo nu en dan een etappe.

Netcompany-INEOS met Arensman én Bernal

Voor Thymen Arensman, de Nederlander van Netcompany-INEOS, lijkt de Giro enerzijds op zijn lijf geschreven, maar anderzijds heeft hij telkens moeite met de eerste week. Dit keer komt hij binnen met een zeer goede Tour of the Alps en weer een jaar extra ervaring plus twee (!) Touretappes op zijn palmares. In de TotA kon hij dit jaar geen etappe scoren maar was hij echt goed, met een podium als resultaat. De eerste week is dit jaar vriendelijker, met een sprintetappe, een wat heuvelachtige etappe en nog een soort sprint. Das prima voor de in Andorra woonachtige Nederlander om er lekker in te komen en dan te vlammen op de Blockhaus. Arensmania? Altijd!

Het enige probleem voor Arensman is zijn Colombiaanse ploeggenoot, Egan Bernal, oud-winnaar van de Giro, die in de Tour of the Alps net zo goede vorm liet zien. De hamvraag voor hem is: was dat slechts een uitschieter of is Bernal weer terug? En als hij terug is, dan staat hij hoger in de hierarchie dan Arensman en kan de Nederlander gedegradeerd worden tot superknecht. Dat zou zonde zijn voor Arensman, maar het is wel de te verwachten realiteit. Wij hopen op een sterk Netcompany-INEOS blok. Met Swift, Sheffield, Turner en Ganna hebben ze wel een sterke motor in huis.

Overige kanshebbers

Ben O’Connor, de Australiër van Jayco AlUla, heeft nog niet het beste seizoen tot nu toe. Hij kan natuurlijk bogen op een sterke Vuelta uit 2024 als bewijs dat hij mee kan doen om de overwinning in een grote ronde. Dat jaar en het jaar daarvoor, 2023, liet hij over de breedte heel goede vorm zien. Dat is nu in 2026 nog lang niet het geval. Ja, een top 10 in de Tour of the Alps is iets, maar hij was zeker niet bij de besten. Daarvoor moeten we wat verder naar beneden op de lijst. En hij heeft sinds 2024 eigenlijk niet meer zo kort gereden in een grote ronde. Kan hij nog een konijn uit de hoge hoed toveren?

Enric Mas, de Spanjaard van Movistar Team, zal altijd op de lijstjes staan. Maar net zo vaak als hij op de lijstjes staat, zo vaak valt hij er weer af. Een val (zoals in de Tour 2023) of een enorme inzinking zorgen vaak voor een hype die geen werkelijkheid wordt. Ook de relatief matige vertoning in de Ronde van Catalonië (24e plek) geven weinig hoop voor Mas. Maar goed hij staat altijd op de lijstjes en kan bogen op een resultaat in de Vuelta, waar hij podium reed (in 2024, dat wel).

Lidl-Trek

De laatste serieuze kandidaat komt uit Canada en rijdt voor Lidl-Trek: Derek Gee-West. Trek heeft daarnaast Giulio Ciccone als Italiaanse klimmer en klassementsrenner, die als kopman lijkt te fungeren. Gee-West lijkt wel de sterkere renner, maar ja, Ciccone is Italiaan. Een ding is zeker: ze gaan waarschijnlijk niet de koers domineren, tenminste niet in de bergen, want ze hebben hun andere renners geformeerd rond hun topsprinter Jonathan Milan. De Italiaanse krachtpatser krijgt echt een toptrein mee, maar dat gaat ten koste van Gee-West en Ciccone.

Hoe Vingegaard wel kan verliezen

Er zijn enkele scenario’s waarin een duidelijke favoriet kan worden geklopt.

• Een vroege breuk in etappe 2 die een ploeg dwingt om al vóór Italië achtervolging te rijden en energie te verliezen.
• Een meerkoppige aanval van Bora of UAE op Blockhaus of Pila, met één man vooruit en één man in het wiel van Vingegaard.
• Een tijdritdag waarop een uitdager boven verwachting rijdt en Vingegaard tijd verliest, waardoor de favoriet in de bergen moet aanvallen in plaats van controleren.
• Een slotweek waarin een ploeg de koers hard maakt op de overgangsdagen vóór Carì en Piani di Pezzè, zodat de favoriet zonder ploeggenoten aan de voet van de slotklim komt.

Als Vingegaard na Blockhaus, de Toscaanse tijdrit en Pila nog steeds controle heeft, wordt de strijd om plaats twee en drie belangrijker.

Strijd om de ‘ciclamino

De route telt op papier ongeveer acht sprintkansen en het sprintersveld is best groot voor een Grote Ronde. De eerste vlakke etappe zal daar zeker mee te maken hebben, want winnen = roze rijden. De aanwezigheid van veel goede sprinters  maakt de ‘maglia ciclamino’ een mooi klassement, zeker omdat de eerste drie dagen in Bulgarije al kansen geven om punten te stapelen.

Jonathan Milan, de Italiaan van Lidl–Trek, is de favoriet voor het puntenklassement: een sprinter die ook in een chaotische Giro zijn kansen pakt. Hij is intrinsiek sterk en hij heeft een absolute toptrein meegekregen van z’n werkgever. En dan niet eentje uit het speelgoed vak van de grootgrutter, maar met Sobrero, Consonni en Walscheid zit hij wel goed.

Zijn grootste rivaal? Volgens Milan zelf is dat Tobias Lund Andresen, van Decathlon. Die zal het echter zonder motor en hardrijder Daan Hoole moeten doen (die voor de Tour lijkt ingetekend). Dat is in een sprinttrein wel een aderlating, net als de afwezigheid van Cees Bol. Die sprinttrein moet straks Olav Kooij naar grote hoogtes krijgen. Maar Kooij is hier niet, dus is het aan de andere rijzende ster Andresen. Die liet vooral in de vlakkere voorjaarsklassiekers goede vorm zien. Top 10 noteringen in Kuurne, Omloop, E3 en In Flanders Fields. Ook de 13e plek in MSR was een goede indicatie. En passant won hij ook een etappe in de Tirreno. Hij is dus echt sterk en zijn formatie mogen we hoger schatten dan de roze trein van een andere tegenstander.

Dylan Groenewegen, de man in vorm. Vier etappe overwinningen, drie op een rij, maar daarna een valpartijtje die ‘m wat terug zette. Hij mist in zijn sprinttrein twee belangrijke pionnen, waar Rory Sutherland de belangrijkste ontbrekende is. Een last minute wissel voor Feldmann (de Kopecky broertjes rijden nu samen) zorgt ook voor een procentje minder kans. Maar dan nog: Groenewegen is qua snelheid gelijkwaardig aan Milan. Dan komt het neer op zijn eigen stuurkunsten en die van zijn piloot Elmar Reinders. Of ze dit jaar wel gaan scoren? we hopen het. Vorig jaar, in Radio Reinders, hadden we Elmar tijdens de Giro aan de haak, maar was het telkens net niet. Nu is er nieuw elan, een goede vibe en verwachten we flink wat van Groenewegen en co. Kubis kan ook een goede helper zijn, of misschien wel een alternatief mocht Groenewegen op een of andere manier pech krijgen. Maar Kubis heeft niet de power van Milan.

Arnaud De Lie, de Belg van Lotto–Intermarché wordt na zijn overwinning in de Ardennen begin deze week weer genoemd. Zijn vorm in het voorjaar was bedenkelijk, maar de verklaringen lijken logisch: ziekte, tandproblemen en wat andere uitdagingen. wellicht dat gedoe over zijn contract (hij tekent mogelijk bij Tudor) meespelen. Hij is rap, maar inherent minder rap dan Milan en Groenewegen

Paul Magnier, de rijzende ster van vorig jaar, die zijn salarisstrook en euro’s krijgt van Soudal-QuickStep, zal ook zeker mee willen doen om de roze trui in etappe 1. Magnier heeft al overwinningen in de Volta Ao Algarve op z’n naam staan dit jaar. Daarna liep het wat stroefjes bij de jonge Fransman. Of was hij stiekem aan het voorbereiden op Bulgarije? Who knows. Hij heeft de snelheid, dus hij dingt mee naar de prijzen.

Dan is er nog een hele rits kapers op de kust. We schrijven op:  Kaden Groves,  Pascal Ackermann, Ethan Vernon, Paul Penhoët, Casper van Uden en Matteo Moschetti. Het zijn renners die niet de allersnelsten zijn, maar die voor een ‘Maglia Ciclamino’ wel in aanmerking zouden komen. We hopen natuurlijk dat Van Uden zijn recente winst een vervolg kan geven, maar voor de rest lijkt het eerder Kaden Groves te zijn, die ook al succesvol was in de Giro en meer als kopman fungeert, die mee kan dingen naar de winst in etappes en dus voor de sprinterstrui.

Klimmers spektakel?

De maglia azzurra is een prijs voor de beste klimmer, maar de vraag is of, als we de laatste grote rondes zien, die naar iemand anders gaat dan de eindwinnaar? In de Tour pakt ene Tadej telkens weer de trui, vaak net op de laatste dag. Vingegaard lijkt iets anders in elkaar te zitten dan Pogi en dat biedt wel opties voor anderen.

Het rijtje met kanshebbers daarvoor is dan best lang: Giulio Pellizzari, Giulio Ciccone, Christian Scaroni, Wout Poels, Sepp Kuss, Santiago Buitrago, Lorenzo Fortunato en Michael Storer zouden allemaal mee kunnen doen.

Namen (naast Vingegaard) om de komende drie weken te volgen

• Giulio Pellizzari, Italiaan van Red Bull–Bora–Hansgrohe, als groot talent, mogelijke uitdager van Vingegaard en kandidaat voor de jongerentrui.
• Thymen Arensman, Nederlander van Netcompany INEOS, als hij de vrijheid krijgt naast zijn ploeggenoot
• Egan Bernal, Colombiaan van Netcompany INEOS, die Arensman tot ‘last kan zijn’
• Jonathan Milan, Italiaan van Lidl–Trek, de belangrijkste man voor de sprints en de paarse trui
• Dylan Groenewegen, Nederlander van Unibet-Rose-Rockets die Milan maar wat graag naar de kroon wil steken, zeker in etappe 1 en de droom van de Rockets werkelijkheid wil maken
• Felix Gall, Oostenrijker van Decathlon CMA CGM, die mogelijk zijn grote ronde doorbraak kan hebben en podium kan rijden
• Adam Yates, Brit van UAE Team Emirates–XRG, als grote uitdager van Vingegaard
• Derek Gee-West, Canadees van Lidl–Trek, als outsider
• Wout Poels, Unibet Rose Rockets, die graag zijn grote ronde trilogie wil voltooien en nog die ene rit wil winnen. De beste mogelijkheid schatten wij in etappe 14. Dat is ook verder in een grote ronde, als Poels meestal op stoom komt.

Ganna feestje?

Een etappe kunnen we nog uitlichten. Etappe 13 finisht in Verbania. Dat is de woon- en geboorteplaats van Filippo Ganna. Als hij dan nog in koers is….die etappe is niet geheel vlak, want zo’n 15km voor de finish zit een venijnig klimmetje. Het lijkt een beetje op….ja, Milaan-Sanremo? Toevallig een koers waar ‘Pipo’ het wel aardig doet.

Het worden drie weken heerlijke koers. Wij hebben er zin in, jullie ook? Wie is jullie favoriet?