Foto Sirotti
Pijnlijke Giro historie: Steven Kruijswijk en de sneeuwmuur op de Colle dell’Agnello
De 109e editie van de Giro d’Italia is inmiddels in volle gang. De ronde kende door de jaren heen veel winnaars, maar slechts één Nederlander schreef de koers ooit op zijn naam: Tom Dumoulin in 2017. Een jaar eerder leek Steven Kruijswijk hard op weg om als eerste Nederlander de Giro te winnen. Het mocht niet zo zijn. Vandaag gaan we terug naar de Giro van 2016 en de sneeuwmuur die een einde maakte aan de ambities van Kruijswijk.
Foto Sirotti
Foto Sirotti
Steven Kruijswijk begon zijn professionele wielercarrière in 2010 bij Rabobank. Al snel bleek dat hij goed kon klimmen en reed hij zijn eerste grote rondes. Kruijswijk maakte gestaag stappen en wist in 2011 al een achtste plaats te behalen in de Giro.
In de jaren daarna reed hij vaak een of meerdere grote rondes per jaar. Hij was regelmatig van waarde voor zijn kopmannen, maar kreeg ook kansen om voor eigen succes te gaan. In 2015 eindigde hij als zevende in het eindklassement van de Giro, wat knap was aangezien hij in de eerste week al veel tijd had verloren.
Kruijswijk startte de Giro van 2016 opnieuw als kopman en de verwachtingen waren hooggespannen. Het jaar ervoor kende hij een slechte start, maar wist hij veel goed te maken in de laatste week. Als de Brabander sterker voor de dag zou komen in de eerste week, leek er veel mogelijk.
Sterke start Kruijswijk
Die ambitie maakte Kruijswijk meer dan waar. Hij reed een prima openingstijdrit en wist in de vierde etappe als derde te finishen. Na die etappe stond hij vierde in het algemeen klassement, een uitstekende uitgangspositie voor de ritten die nog zouden volgen.
In de veertiende etappe boekte Kruijswijk opnieuw succes. Hij pakte de tweede plaats en wist veel tijd te winnen op zijn concurrenten. Daardoor nam hij de leiderstrui over en had hij zelfs meer dan veertig seconden voorsprong op zijn naaste achtervolger, Vincenzo Nibali.
Een dag later stond opnieuw een tijdrit op het programma en ook daarin reed Kruijswijk zeer sterk. Hij finishte als tweede en pakte weer tijd op zijn concurrenten. Na de etappe stond hij ruim twee minuten voor op nummer twee Esteban Chaves, waardoor de kans steeds groter werd dat hij de ronde zou gaan winnen.
Ook na de zestiende etappe behield hij die positie. Hij finishte in dezelfde tijd als winnaar Alejandro Valverde en stond nu ruim drie minuten voor op Chaves. Kruijswijk leek in de vorm van zijn leven en hoefde alleen de laatste twee bergritten nog door te komen om als eerste Nederlander de Giro te winnen.
Val Kruijswijk zorgt voor dramatische wending
De negentiende etappe begon in een moordend tempo, waardoor pas vlak voor de Colle d’Agnello een kopgroep werd gevormd. In de groep met favorieten kwam daarna snel beweging. Nibali kende een slecht moment, waardoor zijn concurrenten hun kans schoon zagen en wegreden. Uiteindelijk wist de Italiaan weer aan te sluiten en kon hij samen met Kruijswijk en Chaves de afdaling ingaan en wegrijden bij de concurrentie.
Kruijswijk zat dus opnieuw goed vooraan en leek wederom een sterke dag te hebben. Tot het moment kwam waarop de Giro compleet zou veranderen. Bij het ingaan van een bocht in de afdaling van de Agnello lijkt Kruijswijk de bocht niet te kunnen houden. Hij slaat op volle snelheid over de kop en vliegt een sneeuwmuur in.
De Nederlander verliest kostbare tijd en het duurt even voordat hij weer op de fiets kan stappen. Ontredderd vervolgt Kruijswijk de afdaling. Chaves en Nibali zijn inmiddels weggereden en laten hun ploeggenoten uit de kopgroep op hen wachten. Het tweetal ziet kans om te profiteren van de val van hun concurrent en rijdt volle bak door.
Hun plan lijkt uiteindelijk te slagen. Kruijswijk moet later in de etappe zijn enorme inspanning in de afdaling bekopen en valt verder terug. Hij verliest bijna vijf minuten op Nibali en vier minuten op Chaves. Zijn val heeft de roze droom in duigen laten vallen.
Kruijswijk komt tegenslag niet te boven
De volgende dag staat de laatste bergetappe op het programma, maar Kruijswijk weet het tij niet meer te keren. Hij verliest zo’n anderhalve minuut op Nibali, die als eerste van de favorieten weet te finishen. De Italiaan neemt hierdoor de leiderstrui over van Chaves en zal de Giro van 2016 uiteindelijk op zijn naam schrijven. Kruijswijk eindigt naast het podium, op de vierde plaats.
Hoewel Kruijswijk lange tijd de sterkste man in koers leek, kostte één moment van pech hem de eindwinst in de Giro. Hij liet zien mee te kunnen doen om de overwinning in een grote ronde, maar wist dit niet te verzilveren. Pas jaren later nam hij een klein beetje revanche door in 2019 derde te worden in de Tour de France.
Wanneer Kruijswijk eind dit jaar afscheid neemt, zal hij ongetwijfeld terugdenken aan de mooie momenten uit zijn carrière. Maar ook de Giro van 2016 zal nog geregeld door zijn hoofd spoken. De Giro waarin hij de sterkste man in koers was, maar een val hem de eindzege kostte.