Tour 2026: Pogačar wint op Le Markstein na aanval op nieuwe Col du Haag

Op Le Markstein heeft Tadej Pogačar, de Sloveense kopman van UAE Team Emirates XRG, de veertiende Tourrit gewonnen na een aanval op de steile slotstrook van de Col du Haag. Het was zijn 125e overwinning en zijn 25e tourzege (inclusief zijn eindoverwinningen).

Pogačar versnelde op ongeveer 1,5 kilometer van de top en legde de laatste zes kilometer alleen af. Na 155,3 kilometer tussen Mulhouse en Le Markstein Fellering finishte hij in een tijd die bijna helemaal rond was: 4.00.07. Het was zijn vierde ritzege in deze Tour en de 25ste Tourrit uit zijn loopbaan.

Ploeggenoot Isaac del Toro werd op 38 seconden tweede. Paul Seixas, de Franse kopman van Decathlon CMA CGM Team, eindigde in dezelfde tijd als derde. Jonas Vingegaard van Team Visma-Lease a Bike verloor 44 seconden en werd vierde, terwijl Remco Evenepoel van Red Bull-Bora-Hansgrohe als vijfde binnenkwam op 48 seconden.

Pogačar wacht tot de steile slotstrook

De vroege vlucht kreeg in eerste instantie vorm in een enorme groep. Maar door de beklimmingen ontstonden meerdere groepjes op de flanken van de heuvels in de Vogezen. Uiteindelijk resulteerden die in de vlucht van de dag. In die vlucht zaten Einer Rubio, Richard Carapaz, Tobias Johannessen en Valentin Paret-Peintre. Ook Anders Halland Johannessen en Ben Healy waren erbij. Paret-Peintre verzamelde onderweg drie keer de maximale bergpunten en kwam voor de Col du Haag kortstondig boven Pogačar in het bergklassement.

Het was een pechdag voor Thymen Arensman. Hij zat in een achtervolgend groepje met Rubio, maar moest na een fietswissel vanwege een leegloper lijdzaam toezien hoe Rubio naar de kop ging en hij in de ‘chasse patate’ terecht kwam. Achteraf had hij waarschijnlijk geen kans gemaakt.

Healy liet zich op de Col du Hundsruck terugzakken nadat hij voor Carapaz had gewerkt. Ook Anders Halland Johannessen moest vooraan lossen. Carapaz en Tobias Johannessen bleven als laatste vluchters over, maar werden 2,5 kilometer onder de top van de slotklim ingerekend.

Achter hen had UAE de koers voortdurend onder druk gehouden. Nils Politt deed het vroege werk, waarna Felix Großschartner, Tim Wellens, Brandon McNulty en Adam Yates het tempo verder opvoerden voor Pogačar en Del Toro.

Vingegaard nam na het inrekenen van de vlucht de kop van de favorietengroep. Pogačar bleef aanvankelijk in zijn wiel en koos vervolgens het laatste steile deel voor zijn aanval. Pogačar versnelde lang genoeg om Vingegaard los te rijden.

Seixas bleef in de buurt van de Deen, terwijl Del Toro na een korte terugval weer aansloot. Op de top bedroeg Pogačars voorsprong 25 seconden op Vingegaard en Seixas. Del Toro volgde enkele tellen later, maar maakte het verschil op de wegen richting Le Markstein ongedaan.

In de slotkilometers vergrootte Pogačar zijn marge. Del Toro maakte zich in de sprint van het achtervolgende groepje los en bezorgde UAE de eerste twee plaatsen. Seixas pakte de derde plek, zes seconden voor Vingegaard.

Col du Haag beslist bij Tourdebuut

De Col du Haag stond voor het eerst op de officiële Tourroute. Deze klim meet 11,2 kilometer met een gemiddelde van 7,3 procent, maar het parcours is opvallend grillig. De eerste 3,6 kilometer gaan meteen omhoog aan 9,1 procent, gevolgd door een kort stuk bergaf. Vlak bij de top wachten nog een kilometer aan 10 procent en daarna een slotstrook van 1,6 kilometer aan gemiddeld 10,3 procent.

Op sommige passages loopt het stijgingspercentage op tot 15 procent. Evenepoel voorspelde vooraf al waar de beslissing zou vallen. “Sowieso alles op de slotklim, moment van de waarheid”, zei hij vooraf.

Evenepoel moest op de Col du Haag de voorste groep laten rijden. Hij vond later opnieuw aansluiting bij Florian Lipowitz en Juan Ayuso en hield zijn verlies beperkt tot 48 seconden. Ayuso en Lipowitz eindigden op 50 seconden als zesde en zevende.

Voor Pogačar was het zijn tweede overwinning aan Le Markstein na zijn zege in 2023. Toen liep de finale via de Col du Platzerwasel. Ditmaal viel de beslissing op de nieuwe Col du Haag.