Team Amani: eerste kilometers in Europa op weg naar TDFF 2028

Op 8 en 9 mei 2026 reed Team Amani, de eerste vrouwelijke UCI Continental-ploeg gevestigd in Afrika, in het departement Morbihan in Zuid-Bretagne. De ploeg startte er in La Classique Morbihan en de Grand Prix du Morbihan Femmes, twee eendagskoersen op de Europese kalender.

De Ethiopisch geregistreerde ploeg stuurde een Oost-Afrikaanse selectie aan de start: rensters uit Ethiopië, Oeganda en Rwanda die voor het overgrote deel nog nooit buiten het Afrikaanse continent hadden gekoerst. Bij de Grand Prix du Morbihan Femmes eindigde geen enkele renster van Team Amani in de top 40 van de uitslag. Volgens de ploeg had ziekte de voorbereiding vertraagd. Het Bretonse weer, de omvang van de pelotons en het hogere tempo verschilden van de koersen die deze rensters gewend waren.

Eerste kilometers in Europa

In Morbihan stonden Xaverine Nirere, de Rwandese nationale kampioene tijdrijden, en Mary Aleper uit Oeganda zij aan zij met rensters van ProTeams die al zeges op het hoogste niveau achter hun naam hebben. De startlijsten vermeldden verder Haftu Eyerusalem Reda, Fkadu Brhan Abrha, Meresiet Ashebir Gebrehiwet en Hadush Merhawit Asgodom als ploeggenotes. Sportdirecteur was Tsgabu Grmay, voormalig WorldTour-renner en betrokken bij de oprichting van het project.

Het contrast met eerdere resultaten op eigen continent was groot. Tijdens de Pupkewitz Megabuild Windhoek Women Tour in Namibië in 2025 domineerde Team Amani met een eindwinst voor Nirere en een 1-2-3 in het eindklassement. In Bretagne kreeg de ploeg te maken met smallere wegen, een ander communicatiepatroon in het peloton en een andere wedstrijdcultuur.

“Ik denk dat we het kunnen halen,” zei Aleper over de ambitie om ooit de Tour de France Femmes te rijden, in een groepsinterview dat Grmay vertaalde. “Als je de resultaten ziet binnenstromen, met renners die al in de top 40 eindigen, en als je ze dit soort wedstrijdervaring geeft, zullen ze tegen het einde van het seizoen vol vertrouwen met de grote pelotons mee kunnen rijden. Volgend jaar gaan we de strijd aan met de grote ploegen.”

De route naar 2028

Team Amani werd in november 2025 officieel gelanceerd met dit doel: de ploeg wil in 2028 aan de start staan van de Tour de France Femmes, de Giro d’Italia Women en La Vuelta Femenina. De ploeg werkt met een horizon van drie jaar; volgens de betrokkenen kan het ontwikkelingsvenster in het kleinere vrouwenpeloton korter zijn.

In een profiel schetste Grmay ook de praktische beperkingen: geen service course in Europa, geen permanente uitvalsbasis op het continent, slechts zes vrouwen die op UCI-niveau competitief genoeg waren om koersen te rijden. Aanpassingsproblemen rond taal, koersstijl en pelotongrootte waren verwacht. “Je zag hun reactie wel,” zei Grmay over de eerste kennismaking met het Europese niveau. “Het is gewoon: het is moeilijk, het is onmogelijk.”

Medeoprichter Mikel Delagrange noemde de lancering een kantelmoment: ““We zijn er altijd van overtuigd geweest dat onze atleten, bij gelijke omstandigheden, zich kunnen meten met de allerbesten.” Ashleigh Moolman Pasio, actieve profrenster en adviseur van de ploeg, bevestigde dat beeld vanuit haar eigen ervaring met het talent: “Rather than following the traditional model of sending African riders to Europe and hoping they adapt, Amani is building high-performance infrastructure in Africa and then creating pathways to Europe in a sustainable way.”

Na twee koersen in Morbihan heeft de ploeg nog geen palmares in Europa. De rensters hebben er hun eerste Europese wedstrijdkilometers gereden, terwijl Team Amani toewerkt naar een mogelijke deelname aan de grootste vrouwenkoersen in 2028. De volgende wedstrijden op de Europese kalender moeten laten zien hoe snel dat leerproces verloopt.