Foto Sirotti

Koersverhalen

Thomas Dekker wint Romandië

De Ronde van Romandië is voor een aantal renners de laatste voorbereiding op de Giro d’Italia. De Zwitserse etappekoers is door het grote aantal tijdritkilometers populair onder de hardrijders in het peloton. Vandaag gaan we terug naar een editie die werd gewonnen door zo’n sterke tijdrijder. We gaan terug naar 2007: de overwinning van Thomas Dekker.

Thomas Dekker kende in 2007 een van de sterkste jaren uit zijn carrière. Hij won de Drei-Länder-Tour en de Trofeo Pollença, waardoor hij met vertrouwen toewerkte naar de Ronde van Romandië. De Giro zou hij dat jaar niet rijden; na Romandië zou hij zich gaan voorbereiden op de Tour later dat jaar. In die ronde zou Rabobank voor de eindzege gaan met kopman Michael Rasmussen.

De korte ronde, met als afsluiting een korte tijdrit, leek op maat gemaakt voor Dekker. Een jaar eerder had de nog jonge renner al laten zien uitstekend uit de voeten te kunnen in een rittenkoers van een week, getuige zijn winst in de Tirreno-Adriatico. Toch was het vooraf geen uitgemaakte zaak dat hij de eindzege zou grijpen. Met renners als Cadel Evans, Carlos Sastre en Andy Schleck stonden er genoeg sterke concurrenten aan de start.

Proloog zorgt niet voor grote verschillen

De Ronde van Romandië begon in 2007 met een proloog. Die werd gewonnen door Paolo Savoldelli. Opmerkelijk was dat dit al de vierde keer was dat de Italiaan de proloog in deze etappekoers won. Verder waren de verschillen klein en lag alles nog open.

In de eerste etappe werden geen verschillen gemaakt voor het algemeen klassement. De finale was te zwaar voor de sprinters en werd gewonnen door Markus Fothen. De Duitser wist het peloton nipt voor te blijven, nadat hij al vroeg in de etappe deel uitmaakte van de vlucht.

Ook de tweede en derde etappe zorgden niet voor grote verschuivingen in het algemeen klassement. De tweede etappe werd gewonnen door sprinter Robbie McEwen en de derde etappe was prooi voor de Italiaan Matteo Bono. Savoldelli stond na de derde etappe nog bovenaan, maar de verwachting was dat hij zijn positie de volgende dag weleens kwijt zou kunnen raken. Toen stond namelijk de koninginnenrit op het programma.

De vierde etappe werd gezien als de zwaarste van de Ronde van Romandië van 2007. De renners moesten meerdere zware beklimmingen over en verwacht werd dat de favorieten elkaar die dag zouden testen.

De koninginnenrit werd lange tijd gekleurd door de vroege vlucht, waarvan de laatste vluchter pas op de slotklim werd ingerekend. De ploeg van Savoldelli reed lange tijd op kop van het peloton om de leiderstrui in de ploeg te houden. Alle favorieten zaten nog bij elkaar en de vraag was of er nog iemand zou aanvallen.

En dat gebeurde. In de laatste kilometers besloot Igor Antón zijn kans te grijpen en weg te rijden uit het peloton. De Spanjaard kreeg al snel gezelschap van het drietal John Gadret, Chris Horner en Thomas Dekker. In de sprint leek het lange tijd alsof Dekker de winst zou pakken, maar in de laatste meters wist Antón hem nog te passeren.

Antón zag zijn aanvalslust beloond worden en ook Horner kreeg na de etappe een beloning. De Amerikaan nam de leiding in het algemeen klassement over, met Antón op zeven seconden en Dekker op negen seconden. Dat moest laatstgenoemde vertrouwen geven met de afsluitende tijdrit in het vooruitzicht.

Dekker slaat dubbelslag in de tijdrit

Met alleen de afsluitende tijdrit nog te gaan, waren de verschillen in het algemeen klassement minimaal. De top tien stond binnen een halve minuut van elkaar en met erkende tijdrijders als Dekker, Savoldelli en Evans bij de kanshebbers beloofde het een spannende ontknoping te worden.

En die spannende ontknoping kwam er ook. Met de kleine verschillen en de korte tijdrit werd een secondenspel verwacht, en die verwachting bleek terecht. Dekker won de etappe en sloeg daarmee een dubbelslag. Zijn naaste concurrenten reden een langzamere tijdrit, waardoor de Nederlander de ronde op zijn naam schreef.

Met zijn sterke tijdrit en klimcapaciteiten had Dekker de ronde naar zijn hand gezet. Na zijn winst in de Tirreno van 2006 was het zijn tweede overwinning in een etappekoers. Hij was nog jong en de verwachting was dat Dekker de jaren daarna zou meedoen om de winst in grote rondes. Die verwachting kon hij echter niet waarmaken.

Dekker werd in 2009 betrapt op doping en kreeg daarvoor een schorsing van twee jaar opgelegd. In 2011 maakte hij zijn comeback, maar de Nederlander wist zijn oude niveau niet meer terug te vinden. Na een aanval op het werelduurrecord in 2015 zette Dekker een punt achter zijn loopbaan.

Met de tijdritkilometers en beklimmingen in het parcours leek een ronde als Romandië hem op het lijf geschreven. Het peloton rijdt deze week opnieuw door het Zwitserse landschap. Bij het zien van de koers zullen Dekkers gedachten ongetwijfeld nog even teruggaan naar 2007: het jaar waarin hij zijn enorme potentie tentoonspreidde.

Bekijk ook van Tom Streefland

Terug in de tijd: Denis Menchov wint de Giro

Wielercultuur

Thomas Dekker wint Romandië

Koersverhalen