Tour de France Femmes 2026, etappe 8: via de Route Napoléon naar Nice

Op zaterdag 8 augustus verlaat het peloton Sisteron voor een tocht van 171,9 kilometer naar Nice, waar een kort muurtje de sprintsters vlak voor de Middellandse Zee nog uit het wiel kan rijden. Etappe 8 is de langste rit van deze Tour de France Femmes en volgt direct op de aankomst op de Mont Ventoux.

Op papier is dit een vlakke etappe. De praktijk levert vier beklimmingen van de vierde categorie, bijna 1.900 hoogtemeters en een passage tot 13,6 procent op zes kilometer van de finish. Wie daar standhoudt, krijgt op de Promenade des Anglais alsnog een kans in de sprint.

De Route Napoléon voert terug naar de kust

De eerste 49 kilometer lopen over de Route Napoléon, de historische weg die is verbonden met de terugkeer van Napoleon Bonaparte, de Franse keizer die in 1815 uit zijn ballingschap op Elba ontsnapte. Hij ging op 1 maart bij Golfe-Juan aan land met ongeveer 1.100 getrouwen en bereikte zes dagen later Grenoble. Daarmee begonnen de Honderd Dagen, zijn laatste periode aan de macht.

Sisteron lag op die marsroute. Napoleon kwam op 5 maart 1815 door de vestingstad en trok vervolgens noordwaarts naar Gap. Het peloton kiest ruim twee eeuwen later aanvankelijk de tegenovergestelde richting. De rensters rijden vanuit Sisteron terug naar het zuiden, richting de kust waar zijn opmars begon. De weg kreeg in 1932 officieel de naam Route Napoléon en is tegenwoordig gemarkeerd met monumenten en gedenkplaten.

Ook Nice draagt een lange Tourgeschiedenis. De stad ontving de mannenwedstrijd al in 1906 en vormde in 2024 het decor van de eerste Tourfinish buiten Parijs. Vanwege de voorbereidingen op de Olympische Spelen eindigde die editie met een tijdrit naar de Promenade des Anglais, waar Tadej Pogačar, de Sloveense eindwinnaar, zijn derde gele trui veiligstelde.

In 2026 eindigt de vrouwenwedstrijd voor het eerst in Nice. Etappe 8 brengt het peloton naar de stad, waarna een dag later een slotrit van 99,2 kilometer volgt. Daarin wordt de Col d’Èze viermaal beklommen. Die klim is al decennia vaste prik in Parijs–Nice, maar blijft zaterdag nog buiten het parcours.

Vier beklimmingen op weg naar een verraderlijke finale

Het eerste deel van de etappe loopt hoofdzakelijk omhoog, zonder dat de percentages meteen grote schade hoeven aan te richten. Na 61 kilometer volgt de Col des Robines, 2,6 kilometer lang tegen gemiddeld 4,6 procent. De Col de Toutes Aures begint kort daarna en telt 6,4 kilometer tegen 3,1 procent. De top ligt op 1.124 meter, met nog ongeveer 95 kilometer te rijden. Geen klimmetjes waar de sprinters wakker van liggen.

Vanaf dat punt daalt de koers naar de Varvallei. De tussensprint in Puget-Théniers ligt op kilometer 105,7, waarna de weg geruime tijd vals plat richting de Côte d’Azur loopt. De lengte van de rit kan hier zwaarder wegen dan de beperkte percentages. De rensters hebben bovendien nog de Mont Ventoux in de benen.

In de laatste twintig kilometer verlaat het peloton tweemaal de vallei. Eerst wacht de Côte de Colomars, 1,4 kilometer tegen 5,4 procent. Daarna volgt de Côte de la Ginestière, 2,5 kilometer tegen 4,4 procent, waarvan de top op 7,7 kilometer van de aankomst ligt. Punchy heuvels, prima voor in een voorjaarsklassieker.

Er is ook nog een klimmetje op ongeveer zes kilometer van de streep. Daar loopt het stijgingspercentage op tot 13,6 procent. Koersdirecteur Marion Rousse, de voormalige Franse kampioene, omschreef die passage tegenover ICI als “misschien een kans om een massasprint op de Promenade des Anglais te vermijden”. Bring it on.

Na de laatste hindernissen gaat het in dalende lijn naar de kust. Eenmaal op de Promenade des Anglais resteert een vlakke aanloop langs de Middellandse Zee. Een kleine voorsprong kan daar standhouden, maar een georganiseerd peloton beschikt ook over voldoende ruimte om een aanval terug te halen.

Wiebes tegen de sterke sprintsters en aanvallers

Als het peloton bij elkaar blijft, dan is Lorena Wiebes, de 27-jarige sprintkampioene van Team SD Worx-Protime, de uitgesproken favoriete. Ze begon deze Tour met 131 profzeges, waarvan dertien in 2026, en won al vijf etappes in de Tour de France Femmes. Vooral van belang is hoeveel ploeggenoten na de Ginestière nog beschikbaar zijn om de koers te controleren; aan haar snelheid zal het vermoedelijk niet liggen. Ook als ze geen ploeg heeft kan ze makkelijk meedoen voor de overwinnen.

Binnen dezelfde ploeg bieden Lotte Kopecky, de Belgische allroundster, en Mischa Bredewold, de Nederlandse klassiekerspecialiste, alternatieve kaarten. Er van uitgaande dat Wiebes dan niet mee zit, zijn dit de twee troeven die ze kunnen spelen.

Zeg je een lastige finale dan zeg je automatisch Marianne Vos, de ervaren kopvrouw van Team Visma | Lease a Bike, Ze won sinds de herstart van de vrouwen-Tour drie ritten en droeg in zowel 2022 als 2025 meerdere dagen geel en ook groen. Deze etappe zou haar goed kunnen liggen.

Misschien een wat alternatieve naam, maar met dat korte muurtje zou een aanval voor Puck Pieterse, Fenix-Deceuninck, of Kim Le Court Pienaar, de Mauritiaanse ritwinnares van 2025, niet onlogisch zijn. Andere namen die onvermijdelijk naar voren komen als het om sprinten gaat: Elisa Balsamo, de Italiaanse sprintster van Lidl-Trek, komt met drie Giro-ritzeges naar de Tour. Charlotte Kool, de Nederlandse van Fenix-Premier Tech, won in aanloop naar de wedstrijd een etappe in de Baloise Ladies Tour. Dat kan zo maar van pas komen. Ook Chiara Consonni kan meesprinten namens Canyon -SRAM)

Nog meer outsiders: Zoë Backstedt (Canyon – SRAM), Lucinda Brand (Lidl-Trek) of Celine Kerbaol (EF-Education)

De klassementsrensters zullen na de Ventoux vooral uit de problemen willen blijven. Toch kunnen ploegbelangen of kleine tijdsverschillen de slotklimmen nerveus maken. Dat ligt natuurlijk ook aan de stand in het klassement. Met vier passages over de Col d’Èze op zondag volgt na de aankomst in Nice nog een zware slotrit. Voor de sprintsters komt hun laatste kans wel op zaterdag.