Barguil en Degenkolb verdedigen management Picnic-PostNL
De Fransman Warren Barguil en Duitser John Degenkolb kunnen zich niet vinden in de publicaties rondom de angstcultuur binnen hun ploeg Picnic-PostNL. De publicaties over een angstcultuur komen hard aan op een moment dat de ploeg sponsors zoekt.
Warren Barguil neemt het op voor zijn ploeg. In een verklaring op Instagram reageert de Fransman van Team Picnic PostNL op het onderzoek naar een angstcultuur binnen de ploeg. Zijn belangrijkste argument is zijn eigen terugkeer in 2024: “Als het management toxisch was geweest, was ik nooit teruggekomen.”
Opgezegd contract, toch naar de Tour
Barguil zegt het artikel van de NOS en In de Waauer niet te willen beoordelen, maar wil zijn eigen geschiedenis bij de ploeg vertellen. Hij tekende in 2011 en werd er in 2013 prof, nadat hij eerst de tijd kreeg om zich bij de beloften te ontwikkelen. Hij trof naar eigen zeggen “een structuur die haar tijd vooruit was, een pionier op het gebied van de sprinttrein”.
Het zwaarst weegt voor hem 2017. Barguil had zijn contract voor 2018 al opgezegd en was geblesseerd, maar mocht toch naar de Tour. Daar won hij twee ritten en de bolletjestrui en werd hij tiende. “Iwan had toen tegen me gezegd: ‘Je komt terug.’ En ik ben teruggekomen.” Daarmee doelt hij op Iwan Spekenbrink, de CEO van de ploeg, die deze week ook onder vuur ligt om het wederhoorgesprek in Deventer ligt.
Barguil reed na 2017 jaren voor de Bretonse ploeg die later Arkéa-Samsic heette en heeft inmiddels een contract tot eind 2027, als wegkapitein en bergknecht voor de jonge klassementsrenners van Picnic-PostNL. Over de cultuur schrijft hij: “Zoals in elk bedrijf zijn er regels en plichten. Het bevalt of het bevalt niet, maar we zijn niet op vakantie in de Club Med. Wat mij betreft hebben dit kader en deze eisen mij als mens laten groeien.”
Degenkolb mist andere kant van het verhaal
Ook zijn John Degenkolb reageerde op Instagram: “Na een week vakantie vind ik het belangrijk om mijn persoonlijke kijk op het onderzoek van de NOS met jullie te delen. In tien van mijn zestien profjaren bij het team heb ik nooit een ‘angstcultuur’ ervaren. Niet vóór en ook niet na mijn bewuste terugkeer naar de ploeg in 2022.”
Degenkolb vervolgt: “Kritische geluiden moeten worden gehoord en serieus worden genomen. Voor een eerlijke en evenwichtige reconstructie moeten echter alle relevante perspectieven worden meegenomen. Ons team bestaat uit ongeveer 160 medewerkers, onder wie zo’n 60 rensters en renners per seizoen. In een ploeggeschiedenis van achttien jaar zijn er ongetwijfeld 71 mensen met negatieve ervaringen, maar waren die ervaringen dan uitsluitend negatief?”
Degenkolb sluit af met zich rechtstreeks tot journalisten Thijs Zonneveld en Nando Boers te richten: “Waarom is er in het onderzoek geen ruimte gemaakt voor geluiden zoals die van mij en van vele anderen?”
Sponsorzoektocht
De perikelen rondom de angstcultuur komen op een bijzonder slecht moment voor de ploeg. Het seizoen was zeer moeizaam, al gaven de zeges van Frits Biesterbosch en Pavel Bittner aan het eind weer wat lucht. Barguil schrijft: “Helaas heeft een recent artikel ons heel veel pijn gedaan, vooral in deze al lastige periode waarin we vechten voor de toekomst van de ploeg en op zoek zijn naar sponsors.”
De ploeg kondigde eerder al een onafhankelijk onderzoek naar de teamcultuur aan. Ze zegt geraakt te zijn door de verhalen, maar zich niet te herkennen in het algemene beeld. Hoofdsponsors Picnic en PostNL lieten de NOS weten dat ze de verhalen als “ernstige signalen” zien en dat ze van de ploegleiding een zorgvuldig onderzoek verwachten. “Wij lopen nu niet vooruit op de uitkomsten en blijven met de ploeg in gesprek.”