Foto Sirotti
Giro etappe 12: Alec Segaert verrast sprinters met late uitval in Novi Ligure
Een rit die op papier wel eens voor de sprinters had kunnen zijn, ging al heel snel naar scenario twee. Op de klimmetjes werden de belangrijkste sprinters gelost maar in de finale verrast Alec Segaert alles en iedereen met een uitval.
Novi Ligure kreeg geen massasprintfinish. Dat met dank aan Alec Segaert die er op een paar kilometer van de finish vandoor ging en zo iedereen en alles verraste. De 23-jarige Belg van Bahrain Victorious wordt beloond voor een slimme aanval in de twaalfde etappe van de Giro d’Italia en verschalkt daarmee de nog aanwezige sprinters. Het is zijn eerste ritzege in een grote ronde.
Foto Sirotti
Foto Sirotti
Sterke sprintersrit
Op voorhand dachten we dat het twee kanten op kon gaan. Of er was ruimte voor de vlucht of het was een sprintersrit. Ja, er was een ’tricky’ finale voorspeld, maar de keuze tussen scenario 1, sprinters en scenario 2, de vlucht, zou op de klimmetjes vallen. De route volgde na het vertrek in Imperia de kustlijn richting Savona, draaide vervolgens het binnenland in over Colle Giovo (11,4 km aan 4,2%) en Bric Berton (5,5 km aan 5,9%), en vlakte daarna af richting Novi Ligure. Maar de laatste 750 meter liepen op, met een gemiddeld percentage van 2,3%. Lastig, dus zeker voor vlakke sprinters zoals Groenewegen, als hij de bergen zou overleven, een lastige aankomst.
De vlucht van de dag leek te zijn gevormd na een kilometer of tien. De sprintersploegen sloten het peloton af, zo leek het en een groep met vijf renners, waaronder de Nederlandse ontsnapper Jardi van der Lee. Zij bleven vooruit en hun voorsprong werd twee minuten, maar de sprintersploegen van Unibet Rose Rockets en Soudal-QuickStep hielden de groep kort. Wat heet: ze brachten de voorsprong terug tot onder de minuut. Of dat achteraf een foutje was, zullen we nooit weten, maar het opende de deur voor een aantal uitvallen. Een bak met renners waagde in verschillende kleine groepjes de oversteek, met daaronder Jasper Stuyven en ook Lukas Kubis. Die groep leek bij de vorming al ten dode opgeschreven. Te veel ploegen met verschillende belangen. Er werd weer gedemarreerd, weer door Van der Lee.
Daarachter voerde Movistar het tempo op. Zij wilden met alle macht de gekende sprinters als Jonathan Milan, Dylan Groenewegen, Paul Magnier, Tobias Lund Andresen maar ook een Pascal Ackermann overboord gooien. Dat ten faveure van Orluis Aular, de rappe man van de Spaanse formatie. Het lukte heel goed, want die groep moest hard lossen. Magnier en Milan bleven nog het langs in de buurt van overleven, maar na de beklimmingen reden ze op een minuut en bleef het tempo in het peloton te hoog voor de sprinters om nog aan te sluiten.
Finish in zicht
De RedBull kilometer leverde vervolgens nog wat reuring op, want Eulalio pakte zes boni’s, net als Ben O’Connor. Eulalio wist niet dat er voor zijn ploeg nog meer te verdienen viel. Op het laatste klimmetje vertrok Giulio Ciccone nog en die kreeg Arrieta mee. Maar dat was tevergeefs. En op een moment dat het leek aangekondigd, in een buitenbocht dook Alec Segaert naar voren. Hij kreeg wellicht een beetje hulp van Victor Campenaerts, die op kop van het peloton net niet leek door te trekken. Zo pakte Segaert een beslissend gat en waren alle inspanningen van Uno-X, NSN en UAE Team Emirates XRG voor niks. Segaert kon met ruim 150 meter te gaan al achterom kijken en beginnen met zijn juichgebaren. Wat een winst.
Aanvallen als handelsmerk
Segaert had die verse benen. “Ik had eigenlijk nog genoeg energie in de finale, dus ik wilde iets proberen,” zei hij na afloop. Die aanpak past bij een renner die er dit seizoen een gewoonte van maakt om wedstrijden in de finale open te breken. In het voorjaar soleerde hij naar de zege in de GP de Denain, waar hij een naderende groep nipt voorbleef. In Nokere Koerse deed hij hetzelfde, maar werd hij na een lange solo op de streep gegrepen.
Segaert zelf formuleerde het voor de Giro in een interview met WielerFlits bondig: “In veel andere koersen probeer ik uiteraard gewoon om te winnen, daar draait het wel om.” In Novi Ligure deed hij precies dat, op een dag waarop sprintploegen rekenden op controle en een opportunist de ruimte vond die zij lieten liggen.
Het is zijn eerste Giro, na een overstap van Lotto naar Bahrain Victorious. De manier waarop deze ritzege tot stand kwam, past bij de renner die Segaert dit seizoen is geworden: iemand die in de finale durft te gaan en die een vergelijking met bijvoorbeeld Jelle Nijdam eer aan doet.