Bijzonder verhaal: ultrafietser Bond Almand voltooit rit langs alle NFL-stadions: 11.178 mijl in 65 dagen

Op 9 september bereikt Bond Almand, de 22-jarige Amerikaanse ultrafietser, na 11.178 mijl Lumen Field in Seattle met een NFL-bal op zijn fiets.

Daarmee voltooit hij 65 dagen na zijn vertrek uit Miami een lus langs alle dertig stadions van de NFL. Almand reed gemiddeld 169 mijl per dag, ongeveer 272 kilometer, en legde in totaal bijna 18.000 kilometer af. Bij de finish leverde hij de officiële wedstrijdbal af voor de openingswedstrijd van het NFL-seizoen.

De bal, Duke genaamd, reisde mee in een speciale houder op een paarse Trek, aangepast aan de huisstijl van Extreme Networks. Het technologiebedrijf organiseerde het project samen met de NFL onder de naam Bond’s Extreme Journey.

Almand verwachtte een opvallende aankomst. Eerdere ultraritten eindigden voor hem vaak stiller dan de afstand deed vermoeden. “It’s usually strangely anticlimactic,” zei hij tegen The Athletic kort voor Seattle. “I think this one has a pretty incredible climax.”

Een omweg van Miami naar Seattle

Almand vertrok op 7 juli bij Hard Rock Stadium in Miami. De directe afstand naar Seattle bedraagt ongeveer 3.300 mijl, maar zijn route werd ruim driemaal zo lang door de omwegen langs de NFL-stadions.

Vanuit Florida reed hij via Tampa en Jacksonville naar New Orleans, Houston en Dallas. Daarna boog de route via Kansas City terug naar het oosten, met passages in Nashville, Atlanta, Charlotte en Foxborough. Via de stadions rond de Grote Meren trok hij opnieuw westwaarts, richting Denver en de Rocky Mountains. Phoenix, Las Vegas, Los Angeles en San Francisco vormden de laatste grote haltes voor de afzink naar Seattle.

De routeplanning kostte ongeveer drie maanden. Almand bekeek weg voor weg waar hij zo veilig mogelijk kon fietsen. De stadions staan vaak midden in uitgestrekte, op autoverkeer ingerichte agglomeraties. De route voerde door de San Juan Mountains en de woestijn, maar ook langs op- en afritten, door stadsverkeer en door eindeloze Amerikaanse voorsteden.

Na zijn passage door Houston schreef hij in zijn Strava-verslag: zes maanden in een buitenwijk van Houston wonen of duizend levens lang de straf van Prometheus ondergaan. “Give me Prometheus,” schreef hij.

Death Valley bij 124 graden

De omstandigheden wisselden voortdurend. In Florida liep de gevoelstemperatuur op tot 114 graden Fahrenheit, ongeveer 46 graden Celsius. In Death Valley werd 124 graden gemeten, ruim 51 graden Celsius. Oklahoma ontving hem met wind tussen 50 en 75 mijl per uur. Tijdens een andere fase regende het negentien van de twintig dagen.

Ook het materiaal werd zwaar belast. Almand meldde meer dan twaalf lekke of gesprongen banden en werd meerdere keren bijna door een auto geraakt. Zijn telefoon werkte 36 uur niet. Langdurig contact met kleding, zadel en stuur veroorzaakte diepe eeltplekken en kloven aan zijn handen, voeten en andere contactpunten.

Een werkdag duurde doorgaans twaalf tot veertien uur. Na een hotelontbijt vertrok Almand rond zes of zeven uur. De eerste twee uur beschouwde hij als warming-up, al voelde die term na weken koers nauwelijks passend. “I usually feel pretty awful the first couple of hours just because my legs are pretty tired,” zei hij.

In de hitte verloor hij naar eigen zeggen ongeveer twee liter vocht per uur. Hij kon circa één gallon water meenemen en moest soms ieder uur bijvullen. Bij tankstations stapte hij geregeld de gekoelde drankruimte in, zijn “beer cave”, om zijn lichaamstemperatuur omlaag te krijgen. Zo’n stop mocht niet langer dan twintig minuten duren.

Zijn dagelijkse inname liep op tot meer dan 1.200 gram koolhydraten. Ahornsiroop, frisdrank, ijs, energiedrank, zoete broodjes en snoep leverden de nodige calorieën. Een mengsel van Monster Energy en Mountain Dew kreeg de naam “Tennessee Rocket Fuel”. Tientallen zakjes siroop reisden mee in de beperkte bagage, naast reservekleding, laadkabels, toiletspullen, gereedschap en bidons.

Alleen op de fiets, ondersteuning langs de route

Almand reed het grootste deel van de afstand alleen, maar de onderneming was niet volledig self-supported. Omdat kamperen om aansprakelijkheidsredenen niet was toegestaan, overnachtte hij in hotels. Tijdens lange woestijntrajecten reden zijn vriendin en een fotograaf mee om water aan te voeren.

Rond verschillende stadions organiseerde Extreme Networks gezamenlijke ritten en bijeenkomsten. Almand fietste door Lambeau Field, droeg in Atlanta een Falcons-helm en bekeek in Arizona een helft van een oefenwedstrijd. De gebruikte fiets, de wedstrijdbal en tickets voor de seizoensopener worden geveild voor GENYOUth en NFL PLAY 60, programma’s rond beweging en gezondheid voor jongeren.

De commerciële campagne sloot aan bij een ultrapalmares dat Almand al vóór zijn afstuderen aan Dartmouth College had opgebouwd. In 2024 reed hij de ongeveer 14.000 mijl lange Pan-American Route van Alaska naar Tierra del Fuego in 75 dagen, negen dagen sneller dan het toenmalige record.

Aan het einde van die tocht wachtte alleen zijn vader in Patagonië. Ditmaal eindigde de tocht bij Lumen Field, waar de NFL de openingswedstrijd organiseerde. Na 65 dagen haalde Almand Duke uit de houder en gaf hij de bal af waarvoor hij op 7 juli uit Miami was vertrokken.