De meest memorabele Nederlandse Vuelta-prestaties (12): Bauke Mollema in het rood

Weekend vibes

Het laatste weekeinde van augustus in 2011 is dat van Bauke Mollema. Niet dat van Mart Smeets. Terwijl de renner boven zichzelf uitstijgt zal de man die zich op dat moment al enkele decennia Nederlands bekendste sportjournalist mag noemen, die twee dagen in hartje Spanje het liefste zo snel mogelijk willen vergeten. De NOS, Smeets’ werkgever, heeft weliswaar de uitzendrechten van de Vuelta bemachtigd, maar uitsluitend voor de weekendetappes. Vandaar dat de televisiecommentator zich vier opeenvolgende vrijdagen op Schiphol meldt en naar Spanje vliegt, om drie dagen later weer te landen op Nederlands grondgebied. Een koers verslaan vanuit de ‘bezemkast’ op het Hilversumse Mediapark, zoals tegenwoordig de standaard is, komt dan nog niet op in de hoofden van de omroepbazen. Tot zijn grote spijt – Smeets refereerde er onlangs nog aan toen hij in het WNL-programma Goedenavond Nederland zijn nu net verschenen en overigens zeer lezenswaardige boek over de Vuelta kwam promoten – stuurt de NOS geen co-commentator mee. Maarten Ducrot blijft thuis. Alleen Gerrit Solleveld is er om Smeets achter de schermen te vergezellen, maar die heeft nooit een rol in de uitzending. Het zorgt voor twee dagen die plaatsvervangende schaamte oproepen bij menig televisiekijker. Op zaterdag is een snipverkouden Smeets te horen, die zich veelvuldig proestend, snotterend en kuchend excuseert. De airco in het hotel wordt als boosdoener aangewezen. De volgende dag klinkt Smeets weliswaar weer iets beter, maar is duidelijk nog niet helemaal scherp. Hij vergist zich in het secondenspel dat zich voltrekt op La Covatilla en houdt minutenlang stug vol dat Vincenzo Nibali de nieuwe drager is van de rode leiderstrui. De oplettende televisiekijker weet wel beter. Die brult ongetwijfeld enkele keren uit volle borst ‘Nee, Mart! Mollema heeft ‘m!’ naar zijn of haar beeldscherm.

Bauke in het rood

In de zaterdagetappe toont de renner van Rabobank al in vorm te zijn in zijn eerste Vuelta. Op de oplopende aankomstweg in San Lorenzo de El Escorial gaat hij tot diep in de finale met de besten mee. De punch van Rodríguez is Mollema weliswaar te machtig, maar achter de Spanjaard en Michele Scarponi komt hij als derde binnen. Een dag later behoort de Nederlander weer tot de besten. In de bergetappe, die aankomt in het op tweeduizend meter hoogte gelegen skioord La Covatilla, gaat hij met de sterkste klimmers mee omhoog. Terwijl rode truidrager Rodríguez moet passen, blijft Mollema over met tenoren als Nibali, Chris Froome, Bradley Wiggins en de latere Vueltawinnaar Juan José Cobo. Vanzelfsprekend aast de Raborenner op de dagzege, maar hij wordt in de slotmeters afgetroefd door Daniel Martin. Mollema komt als tweede binnen en strijkt twaalf tellen bonificatie op. Nu is het wachten op Rodríguez. Die mag nog maar 49 seconden verspelen op de Nederlander. Het zal er om gaan hangen, weet de oplettende televisiekijker.

Smeets ontgaan de kansen van Mollema op het rood echter volledig. Terwijl de klok op vijftig tellen springt als Rodríguez binnenkomt en de Vuelta dus een Nederlandse klassementsleider krijgt, spreekt Smeets doodleuk het vermoeden uit dat Nibali de leiderstrui zal overnemen. Sterker, als de Spaanse regie de nieuwe stand toont, blijft hij stug volhouden dat er niets van klopt. ‘Nee, dat kan niet. Dat lijkt me heel gek!’, roept Smeets, die ondertussen lyrisch is over de tweede plaats van Mollema in de rituitslag. Ook op ‘de Belg’ hebben ze niet in de gaten wie de nieuwe drager van het rood wordt. Michel Wuyts en José De Cauwer veronderstellen dat Rodriguez zijn leiderstrui heeft behouden, zij het nipt. Pas na veel hardop hoofdrekenen gaat Smeets, minuten van cijferen en twijfelen later, eindelijk overstag. Mollema is de nieuwe rode truidrager. Punt.

In het groen

Als gezegd raakt de Raborenner het kleinood de volgende dag alweer kwijt. Na een 47 kilometer lange tijdrit neemt Froome de trui van hem over. Mollema blijft echter de hele verdere Vuelta meestrijden om een topklassering en eindigt in Madrid als vierde. Doordat winnaar Cobo acht jaar later alsnog wordt geschrapt uit de uitslag dankzij afwijkende bloedwaarden, schuift Mollema met terugwerkende kracht officieel zelfs door naar een podiumplek. Een tastbare prijs houdt de Nederlander in 2011 al over aan zijn Vuelta-debuut. Dankzij een negende plek in de massaspurt op de slotdag in Madrid snoept Mollema ‘in extremis’ de groene trui van Rodríguez af. Na Bas Maliepaard (1963), Jos van der Vleuten (1966) en Jan Janssen (in zowel 1967 als 1968) wint voor de vijfde keer een Nederlander het puntenklassement.