De Nieuwe Hinault (11) – Christophe Rinero

In 1985 wint Bernard Hinault als nog altijd laatste Fransman de Tour. In de ruim vier decennia die volgen worden vele Franse talenten, tegen wil en dank, opgezadeld met het predicaat ‘de nieuwe Hinault’. Geen van allen kunnen ze de hooggespannen verwachtingen uiteindelijk waarmaken. Deze hele Tour lang nemen we iedere dag zo’n voormalige ‘nieuwe Hinault’ onder de loep. Waarom zag het er aanvankelijk zo veelbelovend uit, maar lukte het toch niet om in de voetsporen van Hinault te treden? In het slotweekeinde, als het peloton Parijs bereikt, toetsen we de prestaties van het tweetal dat momenteel geldt als de Franse nationale hoop in bange dagen. Kévin Vauquelin en supertalent Paul Seixas. Is een van die twee dan misschien degene die Hinault eindelijk weet op te volgen en Frankrijk haar zo lang en vooral zo vurig gewenste volgende Tourzege bezorgt?

Door: Vincent de Lijser
14 jul '26

Naam: Christophe Rinero

Bijnaam: Tito

Jaren actief: 1997-2008

Ploegen: Cofidis, RAGT Semence, Saunier Duval, Agritubel

Aantal Tourdeelnames: 7

Hoogste Tourklassering: vierde in 1998. Dat jaar wint Rinero ook de bolletjestrui van het bergklassement

Waarom leek hij de opvolger van Hinault? : in de door doping geteisterde en daardoor knotsgekke Tour van 1998 staat Rinero onverwacht op als de Franse hoop in bange dagen. Zonder een noemenswaardige erelijst te kunnen overleggen – de Cofidis-renner won eerder dat jaar een etappe in de GP du Midi Libre, maar c’est ça – rijdt Rinero ineens met de besten mee omhoog. Oké, de voltallige Festina-ploeg, met kopmannen Richard Virenque en Alex Zülle, wordt nog voor het einde van de eerste Tourweek uit koers gehaald nadat verzorger Willy Voet zich tien dagen eerder aan de Belgisch-Franse grens meldde met een auto vol verboden middelen. Ook andere ploegen halen Parijs niet. Sommige worden uit de ronde gezet na positieve dopinggevallen. Andere beklagen zich over de vele controles door de gendarmerie en stappen uit vrije wil op. Als de rookwolken opgetrokken zijn, staat Rinero achter Marco Pantani, Jan Ullrich en zijn eigen Cofidis-ploeggenoot Bobby Julich vierde in het eindklassement.

Waarom was hij het niet? : Rinero blijkt een echte eendagsvlieg. Na de Tour van 1998 kan hij zijn verrassende prestaties nooit meer evenaren. Hij komt niet eens in de buurt. Hetzelfde geldt voor ploeggenoot Julich, waardoor de Cofidis-ploeg met terugwerkende kracht de schijn nogal tegen heeft. Waar kwam dat opmerkelijke optreden in de Tour van 1998 ineens vandaan? Feit is dat Rinero nimmer op doping is betrapt. Later zou hij echter wel degelijk aan verboden middelen worden gelinkt. Onder meer als de Franse overheid in 2013 urinestalen van vijftien jaar eerder opnieuw laat testen. De modernere onderzoeksmethoden brengen Rinero alsnog in verband met mogelijk EPO-gebruik tijdens dat ene zo opmerkelijk sterke Touroptreden. Hard bewijs ontbreekt en dus blijven de prestaties uit 1998 gewoon staan in de officiële naslagwerken.

Eerder in ‘de Nieuwe Hinault’: