Foto Sirotti
Flecha’s finale: Argentinië tegen Spanje
Het zijn de hoogtijdagen van de sportzomer. Sportliefhebbers kunnen hun hart ophalen met het WK voetbal en de Tour de France. Wie wil kan zich bijna dag en nacht vermaken. Tenminste, als je van beide sporten houdt. Zondag staat de voetbalfinale op het programma, in het veelbesproken Amerika. Die finale gaat tussen twee Spaanstalige landen, waarvan er slechts eentje werkelijk een wielerland is. Maar er is ook een oud-wielrenner die beide landen in zich verenigt: Juan Antonio Flecha.
Hoewel Flecha zijn koersen altijd reed onder Spaanse vlag is hij geboren in het Argentijnse stadje Junín, een dikke 250 kilometer landinwaarts vanaf Buenos Aires. De plek overigens waar ook Eva Duarte, later bekend geworden onder de naam Eva Perón, het levenslicht zag. Zijn jonge jaren bracht hij door in Zuid-Amerika, maar na het overlijden van zijn vader trok hij met zijn moeder naar Catalonië. Toch was het al daar, op de Argentijnse pampa’s, waar de puurheid van het fietsen vat op hem kreeg. Ook al miste de sport daar een professionele benadering, met dank aan de vele Spaanse en Italiaanse immigranten lag er wel een basis. Pas na zijn komst naar Spanje begon Flecha een bredere blik op het professionalisme in het fietsen te krijgen.
In tegenstelling tot veel landgenoten ontwikkelde hij al op vroege leeftijd een interesse in de klassiekers zoals de Ronde van Vlaanderen en vooral Parijs-Roubauix. Naar verluidt bekeek hij zelfs veelvuldig videobanden van die koersen en begon een fascinatie te krijgen voor de kolossale kasseien. Misschien past dat ook wel uitstekend bij het Argentijnse deel van het karakter. Het lijden, het afzien, het zich ergens in vastbijten, het gevoel soms te pionieren. dokkerde vaak over de kasseienstroken, won er nooit, maar slaagde er wel vaak in de rit mede smaak te geven. In de Tour won hij een etappe, die naar Toulouse in 2003. Bij de finish maakte hij het gebaar van een boogschutter, als verwijzing naar zijn achternaam, wat Spaans is voor ‘pijl’. En in 2011 was hij een van de slachtoffers van de onbesuisde actie van een Franse media-auto, waarbij Johnny Hoogerland in het prikkeldraad eindigde. Net als Hoogerland krabbelde hij op, beet door en haalde het einde van de Tour.
Voor wie Flecha bij de clash tussen zijn geboorteland en zijn thuisland juicht (en of hij überhaupt voetbal kijkt), dat is niet bekend. Wat wel duidelijk is, is dat Argentinië ook nu nog altijd geen groot wielerland is. Ze zijn er wel, de Argentijnse renners, maar dit jaar is er bijvoorbeeld geen van hen actief in de Tour de France. Veruit de bekendste naam is klimmer en tijdrijder Eduardo Sepúlveda, maar ook Maximiliano Richeze (als lead-out voor de Colombiaan Gaviria bij Quick-Step) en Juan José Haedo (de eerste Argentijn ooit in de Tour) reden ooit in de zomer door Frankrijk. Geen van hen reed imposante uitslagen, maar ze blonken vooral uit in het betere knecht- en beulswerk. Eigenlijk een beetje zoals in het Argentijnse voetbal: door het vuur gaan voor die ene onbetwiste kopman die naar alle waarschijnlijkheid op weg is naar zijn laatste kunststukje voor La Albiceleste. Uitgerekend tegen de oude koloniale macht. Voor iemand als Flecha misschien wel een strijd van hart tegen het hoofd. Of eentje waarbij er sowieso altijd een van zijn liefdes wint.