Vandaag, 8 juli, in de Tourgeschiedenis: Van der Velde sprint naar geel in Normandië

Wie op 8 juli 1986 de TV heeft aangezet voor de Tour, zal op het puntje van zijn stoel hebben gezeten. Een prachtige dag op de fiets met uiteindelijk een Nederlandse etappewinst. En dat is niet het enige. In de namiddig Johan van der Velde en Joël Pelier zij aan zij de laatste rechte lijn van Villers-sur-Mer indraaien. Twee mannen samen en het peloton is nergens te bekennen. De sprint is kort en eenzijdig. De Nederlander van Panasonic, 29 jaar oud, klopt de Fransman van Kas zonder twijfel. Achter hen gaapt een gat van 39 seconden naar Eddy Planckaert, en het peloton volgt op 1.15. Aan de meet pakt Van der Velde ook de gele trui.

Van acht man naar twee

De vijfde etappe voert van Évreux naar Villers-sur-Mer, op papier een vlakke rit door Normandië, maar met een golvende finale in de laatste twintig kilometer. Na elf kilometer vormt zich een kopgroep van acht renners. Vijf kilometer later schudden Pelier en Van der Velde hun medevluchters af. Hun vroege aanval loont.

De voorsprong groeit gestaag: 2.40 na 37 kilometer, 5.01 bij kilometer 51, 5.43 op 68 kilometer. Het peloton kijkt toe. Pas later neemt Système U het initiatief in de achtervolging. Bij kilometer 99 is de kloof teruggebracht tot 3.41, maar het is te laat. De twee vluchters houden stand.

Panasonic kleurt geel

Het is een aanval die wel past bij de renner Van der Velde. De renner die in 1978 prof werd bij Ti-Raleigh heeft al flink wat ervaring in de Tour en kan bogen op twee ritzeges (in 1981), de witte trui uit 1980 en een fabuleuze derde plek in de Tour van 1982. Als iemand favoriet is voor de overwinning, dan is het Van der Velde.

Op de Côte du Mont-Canisy, kort voor de finish, krijgt hij te maken met een mechanisch probleem. Hij verliest uiteindelijk niet eens tijd: Pelier wacht, of kan niet wegrijden, en samen bereiken ze Villers-sur-Mer. In de sprint toont Van der Velde zich de sterkste.

De combinatie van de opgebouwde voorsprong en de bonificaties van de dag bezorgt hem de gele trui. In het algemeen klassement leidt hij met 36 seconden op Dominique Gaigne, de man die een dag eerder nog geel droeg, gevolgd door Thierry Marie, Laurent Fignon en Charly Mottet.

Carroussel

De openingsweek van 1986 is een soort draaideur of een carroussel als het om de gele trui gaat. Thierry Marie draagt geel na de proloog, Alex Stieda neemt het over na de eerste etappe, Gaigne pakt de gele trui na etappe vier, en nu is het de beurt aan Van der Velde. Vier leiders in vijf dagen, dat zien we wel vaker in de Tour, maar toch.

De editie van 1986 leeft later voort als het verhaal van Bernard Hinault en Greg LeMond, het duel binnen La Vie Claire dat in de bergen helemaal zal ontbranden. Op 8 juli is dat gevecht nog niet begonnen. Zij staan dan nog relatief anoniem op 1 minuut van de geletruidrager.

Voor Van der Velde worden het twee mooie dagen in het geel. Hij kan dus maar kort genieten van een van de mooiste truien die er in het peloton te vergeven zijn.  In etappe 7 tussen Cherbourg  en  Saint Hilaire du Harcouët, zit Van der Velde in het peloton dat op ruim een minuut van de eerste groep finisht. In die groep zit de Deen Jørgen Vagn Pedersen die het geel overneemt van Van der Velde. Hij staat dan op 0:11 tweede maar zal de trui niet meer in het zicht krijgen. Na de individuele tijdrit in etappe 9, niet het sterkste punt van Van der Velde, valt hij weg uit de top 10.