Matteo Jorgenson terug in Sierra Nevada voor training op hoogte: Tour de Suisse lonkt

Op ruim 2.500 meter hoogte in de Sierra Nevada draait Matteo Jorgenson, de 26-jarige Amerikaan van Team Visma | Lease a Bike, alweer zijn rondjes op de racefiets, amper een maand nadat een gebroken sleutelbeen zijn voorjaar onderbrak. Een opmerkelijk snel herstel voor de belangrijke pion in de tourploeg.

Jorgenson staat op de voorlopige startlijst van de Ronde van Zwitserland (17 tot 21 juni), waar hij als kopman het klassement mag aanvallen, met onder anderen Tadej Pogačar als concurrent. Daarna schuift hij door naar de Tour de France, waar hij als bergknecht naast Jonas Vingegaard een van de belangrijkste pionnen wordt in de strijd tegen diezelfde Pogačar. De snelle terugkeer naar hoogte betekent dat het Tourplan van Visma grotendeels overeind staat.

Harde klap

Het ging mis op 19 april, zo’n 41 kilometer voor de finish van de Amstel Gold Race. Kévin Vauquelin (Ineos Grenadiers) schoof onderuit in een vochtige bocht, Jorgenson reed op zijn wiel en kon niet meer uitwijken. De Amerikaan kwam hard op zijn rechterschouder en -arm terecht en stapte direct af. Het commentaar op onze socials  was direct duidelijk: die heeft z’n sleutelbeen gebroken. Zo zie je maar dat je voor sommige zaken geen medische achtergrond hoeft te hebben.

De klap was extra wrang omdat Jorgenson zijn hele voorjaar had ingericht rond de Amstel, Waalse Pijl en LBL. Hij sloeg een deel van de Vlaamse koersen over, reed het Italiaanse blok met Strade Bianche, Tirreno-Adriatico en Milaan-Sanremo, en noemde Luik-Bastenaken-Luik als een van zijn hoofddoelen. Daar kon gelijk een streep door.

Ploegleider Frans Maassen verborg zijn frustratie niet. “Iedereen kon zien dat Matteo in topvorm was, dus het is heel erg frustrerend dat onze koers zo eindigt,” zei hij na afloop. “De renners deden fantastisch werk om Matteo de hele dag in positie te houden. Hij zag er fris uit op de Gulperberg en de Kruisberg, maar kort daarna ging hij onderuit. Dat is ontzettend teleurstellend.”

The only way is up

De operatie volgde een dag later, op 20 april. Jorgenson meldde zich op Instagram met een foto van zijn arm in het verband en de woorden: “Mission bionic arm successful.” Vijf dagen na de ingreep zat hij alweer op de fietstrainer, voorzichtig trappend op 138 watt. Nog geen twee weken later volgden de eerste buitenritten van twee uur.

Het tempo van de opbouw is eigenlijk bizar. Op 12 mei werd Jorgenson gesignaleerd in de Sierra Nevada, samen met onder meer Wout van Aert, Bruno Armirail en Edoardo Affini. Binnen enkele dagen draaide hij al weer een trainingsrit van zes uur met 3.600 hoogtemeters. Eigenlijk ongekend.

Zwitserland

De Ronde van Zwitserland vormt de eerste echte test sinds de Amstel. Jorgenson had die afspraak al voor de breuk in zijn agenda staan. Begin dit seizoen zei hij daar zelf over: “Het is een ideale kans om opnieuw als kopman voor het klassement te rijden, iets wat me enorm motiveert.” Vingegaard rijdt tussen de Giro en de Tour geen wedstrijd meer, waardoor Jorgenson in Zwitserland de enige klassementskaart van de ploeg is.

Na Zwitserland zal hij de rol van superknecht innemen, want alles in de Tour draait om Vingegaard. Jorgenson zei in januari al dat de Tour altijd het hoogtepunt van zijn seizoen is: “Ik zal er alles aan doen om in topvorm te zijn en Jonas zo goed mogelijk te ondersteunen.”. Samen met Van Aert moet Jorgenson zorgen dat Vingegaard op de cols in de juiste posities komt.

Het contract dat Jorgenson vorig jaar tekende, loopt tot minstens 2029. De ploeg omschreef hem bij die verlenging als “een heel belangrijke renner voor ons, in zowel de grote rondes als de klassiekers.” Dat blijkt nu ook maar weer. Hij is nog geen maand geleden hard gevallen, maar hij is weer helemaal het mannetje. Nu eerst Zwitserland en dan de Tour.