Foto Sirotti
Tour de Romandie kan ook op de bucketlist: Pogačar rondt dominante debuutweek af met vierde ritzege en eindwinst in Leysin
Het was van te voren waarschijnlijk al duidelijk, maar gisteren werd het wederom bevestigd. Tadej Pogačar is de beste renner in het peloton op dit moment. Dat kwam weer naar voren met de winst in de slotrit naar Leysin na een duel met Florian Lipowitz op de slotklim. De eindzege was eigenlijk al in de tas, maar die pakt hij met wat ruimere marge: 42 seconden voorsprong. Het totaa? Vier ritzeges bij zijn eerste deelname aan de Zwitserse ronde, zelfs met een sprint(!) zege.
Gisteren leek het heel even nog de andere kant op te vallen. Het is namelijk eerst Florian Lipowitz die versnelt op het finale klimmetje. Tadej Pogačar plakt zich op het wiel van de Duitser, wacht, en trekt in de laatste vierhonderd meter het beslissende gat. De Sloveen van UAE Team Emirates-XRG wint de vijfde en laatste etappe van de Tour de Romandie 2026 na 178,2 kilometer van Lucens naar Leysin, in een tijd van 4:18:52. Lipowitz finisht op drie seconden, Primož Roglič op zeven.
Dat Pogačar de Ronde van Romandië ging winnen, leek al duidelijk. Hij is zo dominant dit jaar, dat het bijna bovennatuurlijk lijkt. Ergens voelt het alsof hij een lijstje aan het afwerken is. ‘deze koers wil ik nog winnen, en dan die nog’. Romandië past in dat plaatje. Het was zijn allereerste deelname aan de Zwitserse WorldTour-koers en winst ontbrak dus nog. Nu niet meer. En Lipowitz was dichtbij, maar ergens nooit in staat om hem onder druk te zetten. Lenny Martinez pakt plek drie, maar de 2:44 achterstand zeggen genoeg. Hij was er voor de kruimels.
Controle tot de slotklim
De rit begint met een vroege vlucht van acht renners, onder wie Finn Fisher-Black en Jan Tratnik. De ploegen van de klassementsrenners houden de koers strak, met steun van Bahrain Victorious dat mee het tempo dicteert richting Leysin. Op 6,6 kilometer van de meet wordt Fisher-Black als laatste vluchter ingerekend. Zo’n 25 renners beginnen samen aan de scherprechter van de dag.
Op de klim valt Lipowitz aan op circa drie kilometer van de streep. Pogačar volgt, het tweetal rijdt weg. Roglič keert in de laatste kilometer nog even terug, maar Pogačar versnelt opnieuw en trekt het sprint naar de finish.
“Het was een zware dag,” zegt Pogačar na afloop. “Florian viel als eerste aan en ik heb het heel goed gedaan om in zijn wiel te blijven. Toen ging ik heel vroeg in de slotfase in de aanval en… pfff, ik heb het op de finishstreep afgemaakt.”
Ergens lijkt de Sloveen de rest zand in de ogen te strooien. Want hij ‘klaagt’ over dat het lastig was, maar het gemak waar hij mee lijkt te winnen, vertelt een ander verhaal.
Vier op zes
De Tour de Romandie liep van 28 april tot 3 mei, met een proloog en vijf ritten over in totaal 851,9 kilometer. Dorian Godon won de proloog en de derde etappe. De overige vier ritten gingen allemaal naar Pogačar: rit 1 in een sprint-à-quatre in Martigny, rit 2 van Rue naar Vucherens, rit 4 solo op de Jaunpass na herhaalde versnellingen, en de slotrit in Leysin. Na elke ritzege droeg hij de leiderstrui.
Het eindpodium: Pogačar in 20:05:42, Lipowitz tweede op 0:42, Martinez derde op 2:44. Jørgen Nordhagen werd vierde op 2:51, Luke Plapp vijfde op 3:15. Pogačar won ook het puntenklassement. Het bergklassement ging naar Roland Thalmann.
Jeugddroom
De 27-jarige Pogačar, geboren op 21 september 1998 in Komenda, had de ronde nooit eerder gereden. Na afloop legde hij uit waarom hij naar Romandië kwam. “Ik heb deze race al sinds mijn jeugd bewonderd,” zei hij. “Ik heb Primož vaak zien winnen, en het was altijd prachtig om dat op tv te zien. Daarom wilde ik hier komen racen, om het zelf mee te maken en om te winnen.”
Dat laatste heeft hij deze week in Zwitserland gedaan. Vier ritzeges, de leiderstrui, het puntenklassement, en een eindklassement dat vanaf rit 1 nooit in gevaar kwam. Vinkje gezet, op naar de volgende. De Tour komt weer een stapje dichterbij. Het valt te zien of Lipowitz nog een extra versnelling kan vinden en hoe Jonas de dubbel Giro-Tour gaat verwerken.
Tot die tijd staat de Sloveen op nummer 1, als dat nog niet zo was.