Tour de France Femmes etappe 7: de Ventoux waar iedereen naar uitkijkt

Vrijdag 7 augustus komt de weg boven Chalet Reynard uit het bos te liggen. Vanaf daar zijn het nog 6,2 open kilometers tot aan de zendmast van de Mont Ventoux, over kaal kalksteen en langs de Col des Tempêtes. Voor het eerst rijdt het peloton van de Tour de France Femmes helemaal tot op de top van de Reus van de Provence.

De zevende etappe begint in La Voulte-sur-Rhône en eindigt na 146,8 kilometer op 1.910 meter hoogte. Met 3.565 hoogtemeters is dit de koninginnenrit van de vijfde moderne Tour de France Femmes. De uitslag zal zwaar wegen op het klassement, al volgen daarna nog twee etappes naar Nice.

De Ventoux krijgt een nieuw hoofdstuk

De Mont Ventoux verscheen in 1951 voor het eerst in de Tour de France voor mannen. Tot en met 2025 maakte de berg achttien keer deel uit van het parcours, waarvan tien keer als aankomst. Charly Gaul won er in 1958 een klimtijdrit, Eddy Merckx reed zich er in 1970 naar de ritzege en Chris Froome won in 2013 in het geel.

We schreven ook al eens over de donkere historie. Tom Simpson, de Britse wereldkampioen van 1965, overleed tijdens de etappe van 1967. Zijn monument staat ongeveer een kilometer onder de top. In 2016 dwong harde wind de organisatie om de finish te verplaatsen naar Chalet Reynard. Froome kwam daar ten val door een incident met een motor en rende zonder fiets verder omhoog. Gaan we zulke gekkigheid weer zien dit jaar?

De moderne Tour de France Femmes begon in 2022, na eerdere vrouwenrondes en de jaren van La Course. Annemiek van Vleuten, Demi Vollering, Kasia Niewiadoma en Pauline Ferrand-Prévot wonnen de eerste vier edities. In 2026 finisht de wedstrijd voor het eerst op een col die al decennia bij de mannenkoers hoort, via de zwaarste zijde.

Vele rensters spraken al uit dat de Ventoux beklimmen een droom was. Een beklimming die nog miste in het repertoire. Dat wordt bij deze geregeld.

Drie cols voor de slotklim

De eerste scherprechter ligt vrijwel direct na de start. De Col de la Grande Limite is 6,6 kilometer lang aan gemiddeld 5 procent en wordt na 13,6 kilometer gerond. De vroege ligging maakt de klim geschikt voor aanvallers die een vlucht willen vormen. Klassementsploegen zullen tegelijk moeten voorkomen dat gevaarlijke outsiders vrij spel krijgen.

Na 41,1 kilometer volgt de Col du Colombier, 3,2 kilometer aan 6,4 procent. Daarna vlakt het profiel geruime tijd af. In Beaumes-de-Venise ligt op kilometer 97,9 de tussensprint, waar punten voor de eerste vijftien rensters klaarliggen. Voor de sprintsters kan dat voldoende reden zijn om zich vóór de finale nog eenmaal vooraan te melden.

De Col de Suzette brengt de koers terug naar klimterrein. Deze helling van de tweede categorie meet 3,9 kilometer aan 6,4 procent en ligt op 41,5 kilometer van de streep. Via de Col de la Chaîne en Malaucène trekt het peloton vervolgens naar Bédoin. Knechten die daar nog aanwezig zijn, kunnen hun kopvrouw tot het steile werk afzetten. Daarna wordt controleren een stuk moeilijker.

Volgens het profiel telt de gecategoriseerde slotklim 15,7 kilometer aan gemiddeld 8,8 procent. In het bos volgen lange stroken waarop een ploeg een vast tempo kan opleggen. Vanaf Chalet Reynard ontbreekt beschutting. De laatste twee kilometer lopen gemiddeld met meer dan 9 procent omhoog en de wind kan op de open flank rechtstreeks in de koers grijpen.

Hier kan een heroische strijd losbarsten a la Alpe d’Huez in 2024.

Vollering en Ferrand-Prévot voeren de kanshebbers aan

Demi Vollering, de Nederlandse kopvrouw van FDJ United-Suez, begint op basis van haar klimvermogen en kwaliteiten als hardrijdster als de voornaamste kandidaat. De Tourwinnares van 2023 won in 2026 ook de Giro d’Italia Women. Ze kan op korte hellingen demarreren, maar beschikt eveneens over het vermogen om een lange beklimming gelijkmatig hard te rijden. Dat maakt haar geschikt voor zowel het bosgedeelte als de open finale.

Pauline Ferrand-Prévot, de Franse titelverdedigster van Team Visma | Lease a Bike Women, bouwde haar Tourzege van 2025 op een beslissende aanval naar de Col de la Madeleine. Daar reed ze de overige klassementsrensters op ruime achterstand. De Ventoux vraagt opnieuw om een lange inspanning zonder veel herstelmomenten, maar dat kan zij wel aan. Haar ploeg beschikt met Marion Bunel, een 21-jarige Franse klimster, bovendien over een tweede kaart voor een vroege aanval of ondersteuning.

Anna van der Breggen, de ervaren kopvrouw van Team SD Worx-Protime, hoort eveneens bij de rensters die het tempo lang hoog kunnen houden. Haar resultaten in de Vuelta en Giro bevestigden in 2026 dat ze weer vooraan kan meedoen in zware rondes. Het is de vraag of ze het geweld van Vollering en Ferrand-Prévot kan pareren.

Kasia Niewiadoma-Phinney, de Poolse Tourwinnares van 2024 bij Canyon SRAM, heeft op dit terrein de een goede staat van dienst. Zij zal echter wel haar beste klimbenen op moeten schroeven want tegen de topklimsters legt ze het wel af.

Achter dat kwartet staan Paula Blasi, de veelzijdige Spaanse van UAE Team ADQ, en de Duitse klimster Antonia Niedermaier klaar. Blasi combineerde winst in de Amstel Gold Race met succes op de Angliru, terwijl Niedermaier in de Giro op slechts 34 seconden van Vollering eindigde. Puck Pieterse, de Nederlandse kopvrouw van Fenix Premier Tech, behoort op basis van haar voorjaar eveneens tot de outsiders, al is de Ventoux een langere test dan de hellingen waarop zij doorgaans het verschil maakt.

Na de topfinish volgen nog de lange rit van Sisteron naar Nice en een slotetappe met vier beklimmingen van de Col d’Èze. De Tour eindigt dus niet op de Ventoux. Wel bepaalt de Kale Berg met welke verschillen de favorieten aan dat laatste weekend beginnen.