Van een geërfde Angliru-zege naar een echte Vuelta-overwinning: Wout Poels in 2023

Angliru winnaar

Volgens de officiële Vuelta-uitslagen heeft Wout Poels al een dagsucces op zijn naam staan als het slotweekeinde van de ronde van 2023 aanbreekt. Ruim vier jaar eerder, na afloop van de vijfde etappe van het Critérium du Dauphiné, krijgt de Limburger te horen dat hij alsnog winnaar is van de bergrit naar de Alto de El Angliru. Die is in 2011 gewonnen door Juan José Cobo, de Spanjaard die dat jaar ook het eindklassement van de Vuelta op zijn naam schrijft. Als er later echter afwijkende bloedwaarden bij hem worden geconstateerd, kan hij zijn overwinningen inleveren. De eindzege komt zo met terugwerkende kracht bij Chris Froome terecht en Poels, die destijds 48 seconden na Cobo als tweede boven kwam op de monsterlijke klim, mag zich alsnog etappewinnaar noemen.

NIet de manier

Met een duidelijk zichtbare mix van blijdschap en ongeloof deelt Poels het nieuws met Team Sky-ploegleider Servais Knaven. Tegelijkertijd relativeert hij die zogenaamde ‘overwinning’. Tegen AD-journalist Pim Bijl zegt Poels: ‘het is niet de manier waarop je wil winnen. Je wilt natuurlijk winnen met de handen omhoog en daarna het podium op. Het doet mij nu niet meer zoveel’. Vandaar dat Poels de volgende jaren op zoek gaat naar een echte etappezege. Niet dat dat altijd mogelijk is. In dienst van Team Sky moet de Limburger zich immers vaker wel dan niet schikken naar de klassementsbelangen van Froome of Geraint Thomas. Pas als Poels de ploeg eind 2019 verlaat en in dienst van Bahrein veel meer een vrijbuiters rol krijgt, nemen zijn kansen toe. Zowel in de Tour als in de Vuelta is hij er een paar keer dichtbij en hij evenaart in het eerste jaar bij zijn nieuwe ploeg de zesde plek in het eindklassement, die hij in 2017 ook al behaalde in Spanje.

Twee maanden voordat de Vuelta van 2023 haar slotweekeinde in gaat, heeft Poels een Touretappe gewonnen. In een rechtstreeks duel met Wout van Aert rijdt hij de Belg genadeloos uit het wiel op de Saint-Gervais Mont-Blanc. Terwijl de Franse televisieregie meer oog heeft voor de klassementsrenners en Poels pas goed in beeld brengt als die de finish al bijna is gepasseerd, wint de Nederlander eindelijk zijn felbegeerde etappe in een grote ronde. In de Vuelta gaat hij op zoek naar meer. Poels zet een fraai rijtje dagklasseringen neer – zesde op de Javalambre, derde in Bejes, vijfde op de Angliru – maar voor een ritzege lijkt hij telkens net te kort te schieten. Tot het slotweekeinde aanbreekt. Poels heeft eigenlijk nog maar een ultieme kans. De laatste etappe, traditioneel naar Madrid, is nagenoeg vlak en zal haast onvermijdelijk in een massasprint uitmonden. De Nederlander moet de voorlaatste rit, met een lengte van 208 kilometer de langste van de Vuelta van 2023, als laatste strohalm aangrijpen. Als in het eerste koersuur een kopgroep van 31 renners ontstaat, zit Poels er dan ook bij. De ritzege lijkt dan nog ver weg. Ook grote namen als Remco Evenepoel, Romain Bardet, Rui Costa, Marc Soler en Poels’ vroegere kopman Thomas zijn op zoek naar een dagsucces. Op de heuvelachtige route naar aankomstplaats Guadarrama – onderweg moeten tien cols van derde categorie beklommen worden – vallen de meeste renners een voor een van voren weg. Vijf blijven er over. Poels, Evenepoel, Soler, Lennart Van Eetvelt en Pelayo Sánchez. Zij zullen door middel van een sprint gaan uitmaken wie de voorlaatste Vuelta-etappe van 2023 wint.

Verrassende move op Guadarrama

De Nederlander besluit zijn medevluchters te verrassen. Voor het ingaan van de laatste bocht versnelt hij en begint aan een spurt die op het eerste gezicht veel te lang lijkt. Na afloop zal Poels dat ook toegeven. Eigenlijk had hij pas na die bocht zijn eindschot willen inzetten, maar in volle finale besluit hij intuïtief van dat plan af te wijken. Het blijkt een meesterzet. Evenepoel en de drie andere koplopers worden overvallen door de plotselinge vroege aanval van Poels. Ondanks dat de Belg nog verraderlijk snel komt opzetten in de slotmeters, is hij te laat. Poels wint een Vuelta-etappe. Nu echt. Al twijfelt hij bij het passeren van de finish eerst nog even of hij niet toch nipt is afgetroefd. Pas als hij het zuur kijkende gezicht van Evenepoel naast zich ziet, weet hij genoeg. ‘Ik ben net een goede fles wijn. Elk jaar word ik beter’, zegt een glunderende Poels tegen de NOS, nadat hij met zijn beide handen in de lucht op het podium heeft gestaan.