Foto Sirotti
Etappe 14 – GIro d’Italia – Eulalio valt van roze wolk, Vingegaard grijpt de leiding in Aosta dal
Op de slotklim naar Pila knapt het elastiek voor Afonso Eulálio na negen dagen in de befaamde maglia rosa. Jonas Vingegaard wint de etappe en neemt de leiding in het klassement over.
Eulalio hangt al een tijdje aan de rekker, op de steil omhoog lopende flanekn van de Pila, als de leider van deze Giro, het laatste wiel van de favorietengroep moet laten gaan. Rond acht kilometer onder de top is hij gelost en hoe dichter bij de finish, hoe dichter bij het verdict. Jonas Vingegaard, kopman van Team Visma | Lease a Bike, rijdt door naar de etappezege en trekt voor het eerst in zijn carrière de maglia rosa aan. De roze droom van Afonso Eulalio is over.
Foto Sirotti
Foto Sirotti
In de etappe finisht Felix Gall (Decathlon CMA CGM) als tweede op zo’n veertig seconden van de nieuwe leider. De sterke klimmer Jai Hindley van Red Bull-Bora-Hansgrohe komt als derde door, mede dankzij de onverwachte hulp van de ‘zieke’ Giulio Pellizzari. Achter de top drie ontspint zich nog een mooie strijd om de ereplekken, waarbij Thymen Arensman de eerste Nederlander is. Wout Poels pakt ook een top-10 mee, de eerste voor de Unibet Rose Rockets. Eulálio komt als vijftiende over de streep, op 2:49 van Vingegaard.
De winst van Vingegaard en ook het sterke optreden van Gall en Hindley zorgen wel voor wat verschuivingen in het klassement. Eulalio, de Portugees van Bahrain Victorious zakt naar de tweede plek in het algemeen klassement, op 2:26. Gall schuift door naar de derde positie op 2:50, Thymen Arensman (Netcompany INEOS) staat vierde op 3:03. Met de verwachting dat Eulalio
133 kilometer, 4.350 hoogtemeters
De etappe van Aosta naar Pila mat slechts 133 kilometer, maar het was de zwaarste etappe tot nu toe, met 4.350 hoogtemeters in de Alpen van het Aostadal. Het was van kiet af aan koers, met direct klimmen vanuit de start. De teams stonden voor de start al op de rollen om warm te draaien, want het zou er direct op gaan.
Dat bleek ook wel. Er vormde zich een mooie kopgroep met o.a. Koen Bouwman, Wout Poels, maar ook Giulio Ciccone en Einar Rubio. Die hield heel lang stand, tot aan de slotklim. Daar ging het spel op de wagen, maar in de tussentijd had het peloton de boel onder controle gehouden, onder het beulswerk van Visma-Lease-a-Bike. Allemaal in dienst van Vingegaard en zijn queeste naar de begeerde roze trui. Die queeste werd volbracht.
De slotklim naar Pila, 16,5 kilometer aan 7,1%, werd namelijk beslissend en de kopgroep had nog maar 2 minuten voorspring. Het teamwerk van Visma werd beloond en bij het inlopen van de kopgroep had hij nog een ploegmaat, Piganzoli, over. Die voerde de forcing en Vingegaard versnelde uiteindelijk en reed weg van de concurrentie. Niemand kon volgen en hij reed uiteindelij onbedreigd naar de winst en nam zo een voorschot op de roze trui.
Rozetruidrager Eulálio kon alleen nog achter hem vechten, precies zoals hij een dag eerder had voorspeld.”Jonas is Jonas,” zei Eulálio voor de start. “Ik denk dat de enige renner die hem kan verslaan Pogačar is, en Pogačar is hier niet. Als hij versnelt, worden we gelost, en dan vechten we achter hem. Dat is het.”
Roze wolk
Eulálio pakte de roze trui in etappe 5, na een chaotische regendag in Potenza waarin de tijdsverschillen uit de hand liepen. Zes minuten en tweeëntwintig seconden, dat was de marge waarmee hij in het roze schoot. Het een-tweetje met de ritwinst moest hij laten gaan, na verkeerd sturen, valpartijen en uiteindelijk lege benen. Zijn medevluchter Arrieta pakte de winst voor z’n neus weg, maar de roze trui was meer an een schrale troost.
Eulálio hield daarna stand. Tijdens etappe 9 naar Corno alle Scale verloor hij slechts 41 seconden aan Vingegaard, maar behield het roze. Tijdens etappe 12 pakte hij zelfs zes bonusseconden bij de Red Bull KM en bouwde daarmee zijn voorsprong weer uit naar 33 seconden. Het was vrij zeker dat hij vandaag zou moeten buigen, maar hij heeft gestreden als een leeuw. Negen dagen lang weerde hij zich kranig en liet hij ook z’n ploeg de koers van tijd tot tijd controleren.
Vingegaard neemt de regie
Voor Vingegaard is het een bevestiging van zijn status als favoriet. De Deen, die eerder in deze Giro last had van ziekte, was volgens ingewijden volledig hersteld vóór etappe 14. Zijn derde etappezege in deze Giro, gecombineerd met de roze trui, plaatst hem nu precies waar zijn ploeg hem wilde hebben: aan de leiding voor de laatste week. Het geeft hem ook weer een record: hij heeft nu de leiderstrui gedragen in alle drie de grote rondes. Dat kunnen niet heel veel renners hem nazeggen.
Eulálio heeft nog wel een andere troostprijs. Hij mag de witte trui dragen naast zijn tweede plek in het klassement.
Voor Nederlander Arensman was het een mindere dag. Hij moest tijd toegeven op zowel Felix Gall, Giulio Pellizzari als Jai Hindley. Met name Pellizzari is aan een opmerkelijke remonte bezig. Hij claimde ‘heel erg ziek’ te zijn voor de etappe. Daar bleek in de bergen rondom Aosta weinig van te kloppen. Hij hing een beetje achter aan de groep, maar toen het erop aankwam reed hij iedereen voorbij en kon zo zijn kopman nog helpen. Comedia dell’arte van de hoogste plank.

Morgen gaan we sprinten in Milaan. Met kansen voor Milan, Magnier, Groenewegen én Lund Andresen.
Die laatste twee kwamen gelukkig allemaal binnen tijd binnen, maar finishten als allerlaatsten in de etappe. Magnier finishte een minuut eerder, Milan was ruim twee minuten eerder binnen, al zal dat weinig zeggen. Ze hadden allemaal nog 5 minuten over.