Column: Angst is een slechte raadgever

Laten we een parallel trekken met voetbal. Want op het recente WK zagen we meermaals dat ploegen met een voorsprong defensief wisselden. Het sterkste voorbeeld: Thomas Tüchel wisselde als bondscoach van Engeland twee aanvallers voor twee verdedigers. Alles om een 1-0 voorsprong te verdedigen tegen Argentinië. De angst om te verliezen was groot. En dat is exact wat er gebeurde.

Terug naar het fietsen. Want gisteren was het niet enkel de angst. Er was een moment van twijfel en gebrekkige samenwerking met Marlen Reusser die Demi Vollering kostbare tijd kostten. Daaronder lag ook de angst.

Naast die angst was er ook iets anders. Want Niewiadoma was eigenlijk gewoon slimmer. Ze kende haar tegenstand. Ze wist waar de zwakke plekken lagen. Én ze had een diepere drive. Zij had haar ouders op de top wachten en wilde haar vader trots maken. Dat is een kracht, een oerkracht, die blijkbaar kan leiden tot een powerrecord van 5,4 watt/kg.

Ook de tactische strijd tussen haar twee rivalen wist zij perfect uit te nutten. Want ergens was en is het gek dat de gele trui het gat niet dicht reed (kon ze niet?) terwijl de nummer twee de angst had om door diezelfde gele truidraagster, die ze vervolgens met 45 seconden klopt, gepasseerd te worden.

Dat is een mindfuck waar je U tegen zegt. Het lijkt een thema te zijn wat bij Vollering op momenten van hoge stress telkens opkomt. In 2024 was er op Alpe d’Huez het wijzen naar haar hoofd. Ze kwam daar tijd te kort. In Zürich, op het WK 2024, reed ze tegen tactiek in achter haar eigen ploeggenoot aan. Was het paniek?

Het leek alsof ze die mentale strijd had gewonnen, want in 2025 en tot nu toe in 2026 was daarvan weinig meer te zien. In 2025 werd ze op waarde geklopt in de Tour maar won ze wel de koersen waar ze echt meedeed om de winst. Het WK in Rwanda was wellicht een teleurstelling, maar dat parcours en die koers was in vele opzichten abnormaal. Ze revancheerde op het EK.

In 2026 reed ze een prachtig voorjaar en was er geen sprake van enig verval.

En nu? Nu zijn we weer op het punt dat het gaat over eigenlijk een mentale blunder. Zowel van haar team als van haar zelf.

Performance manager Lieselot Decroix erkent dat FDJ United-Suez afweek van zijn koersplan. Op de flanken van de Mont Ventoux bleef Demi Vollering, kopvrouw van FDJ United-Suez, zitten toen Kasia Niewiadoma-Phinney op 9,1 kilometer van de top versnelde. Die aarzeling kostte Vollering de ritzege en het geel.

Lieselot Decroix, performance manager van FDJ United-Suez, erkende een dag later dat haar ploeg de koninginnenrit niet had uitgevoerd zoals vooraf bedacht. Vollering vreesde dat Marlen Reusser, de Zwitserse leidster van Movistar Team, vanuit haar wiel zou counteren wanneer zij het gat naar Niewiadoma-Phinney dichtreed.

“We hebben een aantal foutjes gemaakt. Zo heeft Demi een moment getwijfeld toen Niewiadoma aanging”, zei Decroix in Allez Les Femmes. “Ik denk dat ze schrik had om op een counter van Reusser te botsen.”

Reusser had daarvoor laten zien enkel en alleen maar aan te klampen en tempo te rijden. Die angst lijkt en leek echt ongegrond, Tuurlijk is dat achteraf, maar het blijft toch vreemd.

Niewiadoma-Phinney, de Poolse Tourwinnares van 2024 en kopvrouw van CANYON//SRAM, reed vervolgens solo naar boven. In de laatste vijf kilometer reed Niewiadoma wel vaak netjes beschut door motoren en volgauto’s omhoog, wat zeker geen windeieren heeft gelegd. Maar daarachter was het een bijzonder gek schouwspel wat zich ontvouwde.

Wind en aarzeling na Chalet Reynard

De zevende rit voerde over 146,8 kilometer van La Voulte-sur-Rhône naar de top van de Ventoux, met 3.466 hoogtemeters. Niewiadoma-Phinney startte de dag met een achterstand van 1 minuut en 17 seconden op Reusser en moest aanvallen om opnieuw zicht te krijgen op de eindzege.

Haar moment kwam nadat Vollering zelf had versneld. Niewiadoma-Phinney ging over de aanval heen, terwijl Vollering en Reusser niet meteen reageerden. Vollering erkende achteraf dat zij het gat direct had moeten dichten. Haar plan was om eerst met Reusser weg te rijden en daarna samen de Poolse terug te halen.

Die samenwerking kwam niet van de grond. Volgens Decroix speelde de felle wind boven Chalet Reynard daarbij een grote rol. Vollering wilde zich niet langdurig op kop zetten met Reusser in haar wiel, terwijl Reusser eveneens aarzelde om het werk voor haar concurrente op te knappen.

“Als Demi en Marlen 100% hadden samengewerkt, waren ze altijd dichterbij gekomen. Maar dat gebeurde niet”, zei Decroix. Terwijl de achtervolgers naar elkaar keken, vergrootte Niewiadoma-Phinney haar voorsprong.

Reusser beoordeelde de achtervolging eveneens als tactisch verkeerd. Zij wilde samen tempo rijden, maar zag Vollering herhaaldelijk versnellen. Die korte inspanningen leverden geen aansluiting op en maakten een gelijkmatige jacht moeilijker.

Vollering maakt in slotkilometer terrein goed

In de laatste kilometer, die gemiddeld 10,5 procent omhoogliep, veranderde het beeld. Vollering kwam uit de wind en trok alsnog vol door. Volgens Decroix maakte zij in nauwelijks twee minuten ongeveer een halve minuut goed. Niewiadoma-Phinney hield vijftien seconden over.

Na die slotkilometer vroeg FDJ United-Suez zich af wat eerder ingrijpen had opgeleverd. “Wij kunnen in de volgauto dan wel gaan roepen: je moet het gat dichtrijden”, zei Decroix. “Maar we voelen ook haar benen niet, wij trappen niet in haar plaats.”

Binnen de ploeg bestaan verschillende accenten in de analyse. Sportdirecteur Lars Boom, de Nederlander in de volgwagen van FDJ United-Suez, zag geen bewuste pokerpartij of duidelijke fout van Vollering. Volgens hem reden zowel Vollering als Reusser rond hun limiet en was het winderige gedeelte niet steil genoeg om vanzelfsprekend eerder voluit te gaan. Wel vond hij dat beide rensters te veel naar elkaar keken.

Sportdirecteur Nicolas Maire was korter in zijn beoordeling. “Dat was niet het plan”, zei hij na de finish. FDJ United-Suez was naar de Ventoux gekomen voor de ritzege en de gele trui, maar vertrok met een tweede plek in zowel de etappe als het klassement.

Vijftien seconden

Ploegmanager Stephen Delcourt, de Franse baas van FDJ United-Suez, wilde bij de start van de achtste etappe niet blijven hangen in de reconstructie. Hij benadrukte dat Vollerings benen goed waren en dat Niewiadoma-Phinney een sterke beklimming had gereden.

De ploeg put vertrouwen uit de Giro, waar Vollering op de slotdag nog 49 seconden goedmaakte op Anna van der Breggen. Decroix wees eveneens op die ommekeer, zonder de gemiste kans op de Ventoux te verbloemen.

“We mogen balen, maar de Tour is nog niet voorbij”, zei ze. Voor FDJ United-Suez is de opdracht teruggebracht tot een helder getal: vijftien seconden in twee resterende etappes.

De angst zal nu omgezet moeten worden in een absolute wil om te winnen. Iets wat Vollering al wel eens heeft kunnen aanspreken. Tot nu toe heeft ze op dat soort momenten, zoals de Vuelta 2023 en de Tour 2024, telkens naast de winst gegrepen.

Hopelijk kan ze haar duivels ontbinden en die 15 seconden ergens vinden.

Want angst is een slechte raadgever.

Daarentegen: Hoop doet leven.