De jarige Marta Bastianelli (1987) en haar WK titel in Stuttgart 2007!

Een reprise van 1991

In 1991 was de vorige keer dat de sterksten ter wereld elkaar mochten betwisten immers een groot succes geweest. Met Gianni Bugno en Leontien van Moorsel had Stuttgart twee meer dan terechte kampioenen afgeleverd, waar niemand ook maar iets op kon afdingen. Vandaar dat de Duitsers zich ruim een decennium later opnieuw melden bij de UCI. Een smakelijk diner bij een uitstekend restaurant doet een ieder immers met graagte nog eens over. Tussen het moment dat Stuttgart te horen krijgt inderdaad opnieuw de mondiale titelstrijd te mogen organiseren, aan de vooravond van het WK van 2004, en het daadwerkelijke moment van rijden, drie jaar later, trekt een ware schokgolf door het peloton. Als een tsunami teisteren meerdere dopingaffaires de wielerwereld. Het imago van de sport loopt forse schade op.

Klaar mee

Vooral in Duitsland is men er goed klaar mee. Enkele bekentenissen binnen de voormalige Telekomploeg – in het voorjaar van 2007 geeft voormalig kopman en Tourwinnaar Bjarne Riis toe in zijn tijd bij het team doping te hebben gebruikt – alsmede de nasleep van de Franse ronde van 2006, waarbij aanvankelijke winnaar Floyd Landis wordt gediskwalificeerd na het snoepen uit de pot met verboden vruchten, staat de koers uitermate slecht op de kaart. De spreekwoordelijke druppel, die de emmer doet overlopen, is de affaire rond Patrik Sinkewitz. De Duitser wordt in de Tour van 2007 betrapt op een te hoog testosterongehalte. Zelf zit de renner als gevolg van een valpartij op dat moment al thuis, maar voor publieke omroepen ZDF en ARD is het welletjes. Zij besluiten Parijs dat jaar niet te gaan halen en staken hun verslag van de Franse ronde per direct. Tot overmaat van ramp staat er twee maanden na de Tour een WK op Duits grondgebied op het programma. Stuttgart zit met de gebakken peren.

Gedoe

Daarmee is het gedoe nog niet voorbij. Titelverdediger Paolo Bettini, die een jaar eerder in het Oostenrijkse Salzburg de regenboogtrui had veroverd, is volgens de ZDF verre van zondenvrij. De Italiaan zou niet alleen hebben geweigerd het charter van de UCI voor een zuivere wielersport te ondertekenen, de kampioen zou zelfs een dealer zijn in dopingproducten. De omroep suggereert publiekelijk dat hij degene was die Sinkewitz aan verboden spul had geholpen. De verdachtmakingen zorgen dat de organisatie in Stuttgart, onder aanvoering van burgemeester Wolfgang Schuster, via de rechter probeert af te dwingen dat Bettini zijn titel niet mag verdedigen in Duitsland. De poging mislukt. Het liefste zou Schuster hebben gezien dat zijn stad dat hele WK nog snel kon teruggeven aan de UCI, maar daarvoor is het simpelweg al te laat. Bovendien heeft Stuttgart veel geld in de organisatie zitten. De boel te elfder ure afblazen is simpelweg onmogelijk. Het enige dat de organisatoren, in samenspraak met de mondiale wielerbond, nog kunnen doen is aankondigen dat de dopingcontroles na afloop strenger zullen zijn dan ooit. Daarnaast weigert de stad, bij wijze van statement, voormalige wereldkampioenen met een dopingverleden een invitatie te sturen om de titelstrijd bij te wonen. Zo zijn Eddy Merckx, Rudi Altig en Gianni Bugno tot hun grote woede niet welkom in Stuttgart. Ook omstreden Duitse helden, onder wie Erik Zabel, Jan Ullrich en de vroegere publiekslieveling Dietrich Thurau, mogen er niet bij zijn.

De vrouwen sneeuwen onder

Een etmaal voordat Bettini met succes zijn titel zal verdedigen en voor het tweede jaar op rij de regenboogtrui aantrekt, rijden de vrouwen hun rondjes op precies hetzelfde parcours. De 19,1 kilometer lange omloop, die de mannen liefst veertien keer moeten afleggen, wacht hen zeven keer. Voornaamste scherprechter is de Herdweg. Dat klinkt niet als een klim, maar dat is het wel. Sterker nog, het is een muur die plotseling voor het peloton opdoemt en op haar zwaartepunt omhoog loopt met een stijgingspercentage dat de 13% aantikt. De dameskoers wordt een tweestrijd tussen Nederland en Italië. Net als in de halve finale van het EK voetbal van zeven jaar eerder – Oranje miste toen liefst vijf strafschoppen; twee in de reguliere speeltijd en daarna nog eens drie tijdens de penaltyreeks; mamma mia! – wordt die door de ‘azzuri’ in hun voordeel beslist.

Geen controle

In de slotronde lijken de Nederlandsen alles onder controle te hebben in de voorste groep. Het ziet er lang naar uit dat Marianne Vos haar titel van een jaar eerder kan prolongeren, maar dan gooit Marta Bastianelli roet in het eten. De 20-jarige Italiaanse, krap twee weken ouder dan haar Nederlandse opponente, rijdt weg en soleert naar de titel. Achteraf zal Vos toegeven te veel op haar sprint te hebben vertrouwd. Ze had best meegekund met Bastianelli, maar dichtte haar demarrage te weinig kansen toe om zelf aan te haken. Een dure inschattingsfout. De vogel bleek gevlogen en Vos restte niets anders dan het winnen van de sprint om zilver. In de periode die volgt houden burgemeester Schuster en zijn Stuttgartse entourage de adem in. Als er maar geen positieve dopinggevallen aan het licht komen. Dat gebeurt weliswaar niet, maar amper tien maanden na het behalen van haar titel loopt wereldkampioene Bastianelli wel degelijk tegen de lamp. Op het EK onder de 23, nota bene in haar thuisland, test ze positief op fenfluramine. Een eetlustremmer, die echter ook heel goed als doping kan worden gebruikt. Het levert de Italiaanse een schorsing van twee jaar op. Daarna zal ze haar comeback maken in het peloton, nog vijftien jaar op het hoogste niveau koersen en menig grote wedstrijd winnen. In Stuttgart hadden ze al spijt als haren op hun hoofd van dat WK van 2007, voordat er ook maar een enkele kilometer gereden was. De titel van Marta Bastianelli maakt het er, met terugwerkende kracht, bepaald niet beter op.