De Nieuwe Hinault – 15: Pierre Rolland
In 1985 wint Bernard Hinault als nog altijd laatste Fransman de Tour. In de ruim vier decennia die volgen worden vele Franse talenten, tegen wil en dank, opgezadeld met het predicaat ‘de nieuwe Hinault’. Geen van allen kunnen ze de hooggespannen verwachtingen uiteindelijk waarmaken. Deze hele Tour lang nemen we iedere dag zo’n voormalige ‘nieuwe Hinault’ onder de loep. Waarom zag het er aanvankelijk zo veelbelovend uit, maar lukte het toch niet om in de voetsporen van Hinault te treden? In het slotweekeinde, als het peloton Parijs bereikt, toetsen we de prestaties van het tweetal dat momenteel geldt als de Franse nationale hoop in bange dagen. Kévin Vauquelin en supertalent Paul Seixas. Is een van die twee dan misschien degene die Hinault eindelijk weet op te volgen en Frankrijk haar zo lang en vooral zo vurig gewenste volgende Tourzege bezorgt?
Naam: Pierre Rolland
Bijnaam: l’Œuf. Oftewel ‘het ei’; een niet heel flatteus klinkende bijnaam, maar Rolland is er trots op. Hij rijdt zelfs meerdere seizoenen met een afbeelding van een ei op zijn stuur rond.
Jaren actief: 2007-2022
Ploegen: Crédit Agricole, Bbox Bouygues Télécom, Europcar, Cannondale, EF Education First, B&B Hotels
Aantal Tourdeelnames: 13
Hoogste Tourklassering: achtste in 2012
Waarom leek hij de opvolger van Hinault? : Rolland treedt daadwerkelijk in de voetsporen van Hinault, al is het niet als Tourwinnaar. In 2011, precies een kwart eeuw nadat ‘de Das’ de etappe naar L’Alpe d’Huez op zijn naam schrijft, evenaart Rolland die prestatie en is daarmee op dat moment pas de tweede Fransman die zich ritwinnaar mag noemen op de befaamde col. Waar Hinault destijds hand in hand met ploeggenoot Lemond over de meet kwam – de twee vochten een waar titanenduel uit, dat de Amerikaan zou winnen; de ritzege op L’Alpe d’Huez was een troostprijs voor Hinault – arriveert Rolland solo. Hij zou datzelfde jaar tiende worden in de eindrangschikking en ook de witte trui van het jongerenklassement winnen
Waarom was hij het niet?: Rolland rijdt het merendeel van zijn carrière voor vrijbuitersploegen, waardoor hij te vaak in zijn eentje moet zien op te boksen tegen klassementsrenners die wel over een fraai legertje knechten beschikken. Bovendien is hij geen sterke tijdrijder en komt hij net iets te vaak een slechte dag tegen om serieus mee te kunnen doen om de knikkers. Zijn beste klassering in een grote ronde is een vierde plek in de Giro van 2014.
