De Nieuwe Hinault (19): Julian Alaphilippe
In 1985 wint Bernard Hinault als nog altijd laatste Fransman de Tour. In de ruim vier decennia die volgen worden vele Franse talenten, tegen wil en dank, opgezadeld met het predicaat ‘de nieuwe Hinault’. Geen van allen kunnen ze de hooggespannen verwachtingen uiteindelijk waarmaken. Deze hele Tour lang nemen we iedere dag zo’n voormalige ‘nieuwe Hinault’ onder de loep. Waarom zag het er aanvankelijk zo veelbelovend uit, maar lukte het toch niet om in de voetsporen van Hinault te treden? In het slotweekeinde, als het peloton Parijs bereikt, toetsen we de prestaties van het tweetal dat momenteel geldt als de Franse nationale hoop in bange dagen. Kévin Vauquelin en supertalent Paul Seixas. Is een van die twee dan misschien degene die Hinault eindelijk weet op te volgen en Frankrijk haar zo lang en vooral zo vurig gewenste volgende Tourzege bezorgt?
Naam: Julian Alaphilippe
Bijnaam: Loulou – JuJu
Jaren actief: 2014-heden
Ploegen: QuickStep (en de vele co-sponsoren die aan de ploeg verbonden waren, zoals Omega Pharma, Etixx, Deceuninck en Soudal), Tudor
Aantal Tourdeelnames: 8
Hoogste Tourklassering: vijfde in 2019. Een jaar eerder wint Alaphilippe al de bolletjestrui van het bergklassement
Waarom leek hij de opvolger van Hinault?
in het eendagswerk is Alaphilippe wel degelijk een opvolger van Hinault. Als het gaat om wereldtitels op de weg is het bijvoorbeeld 2-1. Ook de Waalse Pijl wint Alaphilippe net iets vaker (3-2) en hij kan, in tegenstelling tot Hinault, zeggen dat hij Milaan-Sanremo heeft gewonnen. Oké, Hinault weet te pareren met zeges in Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije. Die koersen ontbreken vooralsnog op het palmares van Alaphilippe.
In 2019 lijkt ‘Loulou’ een serieuze gooi naar de Touroverwinning te doen. Op de derde dag grijpt hij dankzij een ritzege in Épernay het geel, hij wint een tijdrit (!) en hij houdt lang stand om het tricot pas twee dagen voor Parijs prijs te moeten geven (ja, tussendoor draagt Giulio Ciccone het inderdaad ook nog even). In de merkwaardige etappe die naar Tignes had moeten gaan, maar door hevige neerslag na de top van de Col de l’Iseran wordt stilgelegd, gaat Alaphilippe door de knieën.
Waarom is hij het vooralsnog niet?
Ondanks dat hij in 2019 lang mee gaat in het hooggebergte en een jaar eerder al de bolletjestrui won – door veel aan te vallen in bergetappes en zo punten te sprokkelen – is Alaphilippe geen uitgesproken klimmer. Cols van eerste en buiten categorie zijn eigenlijk net wat te hoog en te steil voor de ‘puncher’.
Als bovengenoemde Touretappe wel naar Tignes was gegaan en niet noodgedwongen eerder was stopgezet, had Alaphilippe vermoedelijk meer tijd verloren die dag. Het valt te bezien of hij in Parijs dan nog steeds vijfde had gestaan in het eindklassement.
