Foto Sirotti
De Nieuwe Hinault (7): Luc Leblanc
In 1985 wint Bernard Hinault als nog altijd laatste Fransman de Tour. In de ruim vier decennia die volgen worden vele Franse talenten, tegen wil en dank, opgezadeld met het predicaat ‘de nieuwe Hinault’. Geen van allen kunnen ze de hooggespannen verwachtingen uiteindelijk waarmaken. Deze hele Tour lang nemen we iedere dag zo’n voormalige ‘nieuwe Hinault’ onder de loep. Waarom zag het er aanvankelijk zo veelbelovend uit, maar lukte het toch niet om in de voetsporen van Hinault te treden? In het slotweekeinde, als het peloton Parijs bereikt, toetsen we de prestaties van het tweetal dat momenteel geldt als de Franse nationale hoop in bange dagen. Kévin Vauquelin en supertalent Paul Seixas. Is een van die twee dan misschien degene die Hinault eindelijk weet op te volgen en Frankrijk haar zo lang en vooral zo vurig gewenste volgende Tourzege bezorgt?
Foto Sirotti
Foto Sirotti
Naam: Luc Leblanc
Bijnaam: Lucho
Jaren actief: 1987-1998
Ploegen: Toshiba, Histor, Castorama, Festina, Le Groupement, Polti
Aantal Tourdeelnames: 7
Hoogste Tourklassering: vierde in 1994
Waarom leek hij de opvolger van Hinault? : niet titelverdediger Greg Lemond of latere winnaar Miguel Induráin staat in het geel na de eerste serieuze bergetappe van de Tour van 1991, maar Luc Leblanc. Een dag later zakt de Fransman in de koninginnenrit naar Val Louron, over onder meer de Col d’Aubisque en de Col du Tourmalet, echter genadeloos door het ijs. De enige gele trui uit zijn carrière zal hij na die Tour schenken aan zijn mentor, Raymond Poulidor. Inderdaad, de opa van Mathieu van der Poel. De twee komen uit dezelfde Franse regio en in zijn juniorentijd wordt Leblanc veelvuldig met raad en daad bijgestaan door ‘Poupou’.
Waarom was hij het niet? : Leblanc rijdt zijn hele carrière met een handicap. Door een afschuwelijk verkeersongeluk in zijn jeugd – een dronken automobilist schept in 1978 de dan 11-jarige Luc en zijn drie jaar jongere broertje Gilles; die laatste overleeft het niet – is het ene been van de Fransman een paar centimeter korter dan het andere. Leblanc ondervindt er op de fiets geregeld hinder van en rijdt dan ook altijd met aangepaste schoenen en pedalen. Desondanks kent hij vele goede momenten. De Tour van 1991 eindigt hij, ondanks dat hij op weg naar Val Louron als klassementsleider liefst twaalf minuten verliest op Induráin en Chiappucci, als vijfde. Later wordt hij ook nog eens vierde (1994) en zesde (1996). Bovendien grijpt Leblanc in 1994 de wereldtitel.
