De Ronde van 1982 en de winst van de jarige René Martens
‘Allez! Gaan!’ In stereo komt het commando van twee van zijn ploeggenoten de gehoorgang van René Martens binnen. De Belg bedenkt zich geen moment en volgt het gebod onmiddellijk op. Hij hijst zich uit het zadel, begint meer druk op zijn pedalen uit te oefenen en verhoogt zijn tempo. Een handvol seconden heeft hij nodig om de opdracht van zijn beide kopmannen met goed gevolg af te ronden. De knecht van DAF Trucks haakt aan in het achterwiel van Jacques Hanegraaf. De regerend Nederlands kampioen heeft namens de TI-Raleigh-ploeg de finale van de Ronde van Vlaanderen van 1982 geopend.
Alles voor Raas
In aanloop naar de Muur van Geraardsbergen, die op een slordige dertig kilometer van de aankomst in Meerbeke voor de renners opdoemt, doet de pupil van Peter Post een poging de weg te plaveien voor Jan Raas. De Zeeuw, drie jaar eerder de beste in Vlaanderens Mooiste, geldt net als Sean Kelly, Francesco Moser, Fons De Wolf, Daniël Willems en Roger De Vlaeminck als favoriet om de 66ste editie van de monumentale klassieker te winnen. Laatstgenoemde komt, net als Martens, uit voor DAF Trucks. De Belgische ploeg, gesponsord door het befaamde Nederlandse vrachtwagenmerk, heeft nog een tweede ijzer in het vuur. Ook Hennie Kuiper rijdt namelijk in hetzelfde hagelwitte tenue. Met jong talent Adrie van der Poel heeft ploegleider Fred De Bruyne zelfs een vierde renner in de 36 renners grote voorste groep, die gezamenlijk de finale van de Ronde van Vlaanderen in gaat. Zodra Hanegraaf het bal opent, zijn De Vlaeminck en Kuiper onmiddellijk alert. Zelf op het achterwiel van de Nederlander duiken zou voor beiden te vroeg zijn. Vandaar dat ze met een kort, maar luid en ondubbelzinnig gebod knecht Martens opdragen de demarrage te counteren. De Belg voert als een jonge pup tijdens een gehoorzaamheidscursus meteen uit wat van hem gevraagd wordt.
Stemmen
Het zal niet de laatste keer zijn die middag dat Martens een stem hoort, die hem vertelt wat hij moet doen. Ook op de Muur van Geraardsbergen volgt hij gewillig een commando op. Ditmaal is het niet een ploeggenoot of iemand uit de staf van het Belgische team die hem aanspoort het tempo op de 1,1 kilometer lange en met verraderlijke kasseien geplaveide klim hoog te houden. Het is een stemmetje in het hoofd van de renner zelf dat voor coachende woorden zorgt. Bovenop de Muur valt er immers een geldpremie te verdienen voor de eerste renner die er doorkomt. Martens zou er meerdere vliegen in één klap kunnen slaan. Niet alleen breekt hij de koers open voor kopmannen De Vlaeminck en Kuiper en zorgt hij dat hun directe concurrenten tot achtervolgen worden gedwongen, zelf zou hij een mooi financieel slaatje uit zijn ontsnappingspoging kunnen slaan. Zo vaak komt Martens immers niet in de buurt van eigen succes. De Belg heeft in 1981 weliswaar een Touretappe gewonnen, over het algemeen staat hij in eerste instantie aan de start van een koers om zijn met meer talent toebedeelde kopmannen van dienst te zijn. Als Martens halverwege de befaamde klim omkijkt, ziet hij de schade die hij heeft aangericht met zijn straffe tempo. Hanegraaf moet zijn inspanning in de voorgaande kilometers onmiddellijk bekopenop eerste hellende strook. De Nederlands kampioen komt volledig geparkeerd te staan. Ook de twee anderen die waren mee gesprongen, Jostein Willman en Marc Sergeant, passen. Plotseling rijdt Martens alleen. Eerst de Muur maar eens bedwingen en de premie opstrijken. Daarna zal hij wel verder zien.
Op de muur
Opnieuw klinkt een stem. Niet in het hoofd van Martens ditmaal of vanuit het achtervolgende peloton. Bovenop de Muur van Geraardsbergen staat José De Cauwer. De oud-renner heeft anderhalf jaar eerder een punt achter zijn actieve loopbaan gezet om De Bruyne te gaan assisteren bij het leiden van de DAF Trucks-ploeg. De Belg, die anno 2026 vooral bekendheid geniet als co-commentator voor de Vlaamse televisie en in de tussenliggende jaren onder meer als ploegleider Greg Lemond naar een Tourzege begeleidt en als bondscoach medeverantwoordelijk is voor de wereldtitel van Tom Boonen, heeft op de top van de Muur postgevat met reservewielen. Mocht De Vlaeminck of Kuiper onverhoopt lek rijden, dan kan De Cauwer hen in een mum van tijd ‘depanneren’. Zodra de assistent van De Bruyne het witte tenue van DAF Trucks herkent en in de gaten krijgt dat Martens solo de wedstrijd leidt, gebiedt hij hem onmiddellijk door te rijden. Het commando is niet aan dovemans oren gericht. Integendeel. Martens zet nog eens aan en duikt de aflopende weg in de richting van de Bosberg in. Achter hem wil de samenwerking nauwelijks op gang komen. Uiteindelijk gaan Eddy Planckaert, Rudy Pevenage en Michel Pollentier nog wel gedrieën in de tegenaanval, maar ze komen te laat. Negen maanden na het winnen van de Touretappe naar Le Mans doet Martens er nog een schepje bovenop en boekt in de Ronde van Vlaanderen een heuse klassieke zege. Een die telt. Al vinden sommige wielerfans het een teleurstelling dat alweer een knecht een Monument wint – twee weken eerder was de onbekende Marc Gomez verrassend de beste geweest in Milaan-Sanremo – de vreugde binnen zijn ploeg is er niet minder om. Met de hulp van meerdere stemmen, waaronder die van hemzelf, wint René Martens de Ronde van Vlaanderen.
