Mischa Bredewold en haar emotionele EK titel in 2023

Een tiental kilometers eerder had Bredeworld zich met een korte versnelling losgemaakt van een voorste groep rensters. Tot de verrassing van zowel dat bescheiden pelotonnetje als vrijwel iedere volger. Kort voor dat moment, dat achteraf het beslissende zou blijken te zijn geweest, was de Amersfoortse weer aangesloten in voorste gelederen. Dat uitgerekend zij vervolgens onmiddellijk het hazenpad zou kiezen was niet voorzien. Bredewold besluit na haar aanval berekenend te rijden. Is voortdurend bezig met haar belaagsters en met de marge die ze op hen heeft. In aanloop naar de VAM-berg houdt ze er echter geen seconde rekening mee te kunnen winnen. Dat is ook helemaal niet de bedoeling. Bredewold is als knecht gestart en wordt verondersteld zich weg te cijferen voor landgenotes Demi Vollering en Lorena Wiebes. Met name laatstgenoemde is dankzij haar ijzersterke eindschot de topfavoriete. Pas als Bredewold bij de eerste hellende meters van de Drentse vuilnisbelt in de gaten krijgt dat haar voorsprong nog altijd kansen biedt, gaat ze langzaamaan geloven dat ze misschien wel tot iets moois in staat is. Vanaf dat moment begint de achtbaan aan emoties langzaam op gang te komen, zoals de Python in de Efteling door een kabel omhoog getrokken wordt voordat de daadwerkelijke ‘rollercoaster ride’ van start gaat. Zodra ze als eerste de aankomstlijn op de VAM-berg overschrijdt, hoofdschuddend en terwijl ze met haar rechterhand ongelovig haar helm stevig vastgrijpt, schreeuwen de emoties in haar lijf om het hardst. De ene is voor een buitenstaander beter te verklaren dan de ander.

Euforie in Drijber

Euforie is de meest logische. Zo vaak heeft Bredewold nog niet gewonnen als ze in Drijber naar de Europese titel rijdt. De renster van Team SD-Worx is pas aan haar eerste seizoen in het damespeloton bezig. In de wintermaanden had ze de overstap gemaakt van de opleidingsploeg van Parkhotel Valkenburg naar het team waar Vollering, Wiebes en Lotte Kopecky de blikvangers zijn. Tijdens het eerste gezamenlijke trainingskamp is de debutante nog enigszins ‘starstruck’, maar al snel zal ze als een spons alle kennis en kunde van haar ploeggenotes opzuigen. Grote doelen heeft Bredewold nog niet. Ze moet vooral leren en haar kopvrouwen bij staan. Dat doet ze met verve. Ze mag zelfs als eerstejaars de Tour de Frances Femmes rijden en wordt door de Nederlandse bondscoach Loes Gunnewijk voor zowel het WK als het EK geselecteerd. Die laatste koers, die pas op zondag 24 september op de kalender staat, is de afsluiting van haar debuutjaar op het hoogste niveau. Dat Bredewold die zal gaan winnen heeft ze vooraf in haar stoutste dromen niet bij elkaar durven fantaseren. Ongeloof om het onverwachte succes is dan ook een even verklaarbare emotie als euforie.

Tranen van een ongeluk

Dat er ook tranen opborrelen heeft eveneens een duidelijke reden. De renster, die naast het koersen ook nog een studie biomedische wetenschappen en een minor filosofie volgt, wordt overmand door gevoelens die haar vijf jaar terug in de tijd brengen. In 2018 werd Bredewold tijdens een trainingstocht aangereden door een vrachtauto. Het ongeluk lijkt aanvankelijk een ruwe streep door een wielercarrière in de dop te zetten. Het jonge talent belandt in het ziekenhuis met onder meer drie gebroken rugwervels en zes ribbreuken. Ook loopt ze hersenschade op. Bredewold moet zelfs opnieuw leren lopen. Fietsen, laat staan in wedstrijdverband, is de eerste periode na die vreselijke crash totaal niet aan de orde. Tijdens haar revalidatie wil de Amersfoortse het liever niet over het ongeluk hebben. Als mensen vragen hoe het met haar gaat, zwijgt ze of brengt het gesprek op een ander onderwerp. Pas later zal ze het verleden meer kunnen omarmen.

Gebroken vertrouwe

Nu ze een half decennium later de Europese titel grijpt, trekken de achterliggende jaren en gebeurtenissen in sneltreinvaart voorbij. Ineens heeft Bredewold details die ze vergeten was, of verdrongen had, weer scherp en helder voor ogen. Het verdrietige verleden is echter niet de meest heftige emotie. Dat is het schuldgevoel, dat steeds sterker is komen opborrelen. Bredewold heeft haar landgenotes in het algemeen en Wiebes in het bijzonder flink wat uit te leggen. De Oranje-dames reden immers collectief in dienst van hun kopvrouw, die de titel zou moeten grijpen. Met haar onverwachte demarrage op tien kilometer van de meet had Bredewold het strijdplan getorpedeerd zoals je met een mes een voetbal lek steekt. De kersverse Europese kampioen moet praten als Brugman om uit te leggen dat ze het niet zo had bedoeld. Met haar impulsieve demarrage wilde ze slechts de koers open breken in het belang van Wiebes. Wist zij veel dat ze een gat zou slaan en vooruit zou blijven?! Ondanks dat Wiebes het een tijd lang moeilijk heeft met de gemiste titel – ze sprint achter haar landgenote naar het zilver – realiseert ze zich dat Bredeworld het niet opzettelijk deed. Het vertrouwen tussen de twee heeft echter wel degelijk een flinke deuk opgelopen. Alleen tijd zal die wond en daarmee de relatie tussen beide dames enigszins kunnen helen. De achtbaan aan emoties, die het winnen van het Europees kampioenschap op de VAM-berg losmaakt in Mischa Bredewold zal, ook in de weken die volgen op de titelstrijd, nog stevig blijven doordenderen.