Radsport Bert Grabsch viert zijn verjaardag: wij vieren zijn wereldtitel 2008
Radsport Bert. Het klinkt als de bijnaam van een Duitse wandelende wielerencyclopedie. Benieuwd wie 27ste werd in Rund um den Henninger-Turm in 1994, om maar eens een willekeurige klassering in een dito koers te noemen? Radsport Bert schudt het antwoord moeiteloos uit zijn mouw. Het precieze parcours van de Tourproloog van 1987 door West-Berlijn? Radsport Bert neemt je mee op excursie door de hoofdstad. Wil je een wielerquiz winnen? Vraag Radsport Bert in je team en maak thuis alvast maar plaats op de schoorsteenmantel voor een blinkende trofee. Zo’n naam lijkt het. Maar is het niet.
Wereldkampioen 2008
Radsport Bert is een fietsenzaak in Brandenburg an der Havel. Eigenaar is niemand minder dan de wereldkampioen tijdrijden van 2008. De renner ook die als routinier een nog jonge Tony Martin onder zijn vleugels neemt en de latere ‘Pantzerwagen’ de fijne kneepjes van het rouleren bij brengt. Radsport Bert is Bert Grabsch. Een tempobeul uit de voormalige DDR, die jarenlang excelleert in races tegen het uurwerk, maar ze zelden wint. Behalve op die ene septemberdag in het Italiaanse Varese. Voor een keer valt alles zijn kant op, terwijl de Duitser vooraf niet meer dan een outsider was. Een klein jaar eerder had Grabsch weliswaar een bijna vijftig kilometer lange chronorace gewonnen in de Vuelta, heel veel had die prestatie hem niet verteld over zijn kansen op een wereldkampioenschap. De absolute specialisten tegen het uurwerk ontbraken namelijk in de Spaanse ronde. Ook de nationale tijdrittitel in zowel 2007 als 2008 zegt weinig. Jan Ullrich heeft immers afscheid genomen van het profpeloton en Martin is een jonge, onervaren renner van begin twintig, die op dat moment nog tot volle wasdom moet komen. Grabsch heeft, in elk geval in zijn thuisland, dus voor enkele jaren een alleenheerschappij.
Uphill battle
Dat voorrecht wil echter allerminst zeggen dat de renner, die buiten het WK uitkomt voor Team Columbia, kan opboksen tegen de favorieten voor de 43,7 kilometer lange tijdrit rond Varese. Met Levi Leipheimer, David Zabriskie, David Millar, Michael Rogers en Serhij Hontsjar staan er meerdere geduchte kanshebbers aan de start. Alleen Fabian Cancellara schittert door afwezigheid in Noord-Italië. Het devalueert de strijd om de regenboogtrui enigszins. Zonder de andere tijdrijders te kort te doen zou je kunnen zeggen dat de Zwitser, met dijbenen als boomstammen, de beste ter wereld is. Een maand voordat het peloton in Noord-Italië, tegen de grens met Zwitserland, neerstrijkt was hij in Peking immers naar Olympisch goud gesneld. Gustav Larsson en Leipheimer waren op gepaste afstand naar de overige medailles gereden. Grabsch werd op zijn beurt slechts dertiende. De Duitser had bovendien landgenoot Stefan Schumacher voor moeten laten in de uitslag. Zij het dat het nog geen seconde scheelde. Een maand later zijn de kaarten anders geschud. De renner uit Lutherstadt Wittenberg – de stad waar Maarten Luther in de zestiende eeuw zijn protestantse stroming begon, vandaar de naam – geeft de 33-jarige Duitse knecht in Varese iedereen het nakijken.
Tempobeul Bert
Waar de tempobeul van Team Columbia zijn krachten in wegkoersen met name inzet om sprinters Mark Cavendish en Edvald Boasson Hagen zo goed en zo kansrijk mogelijk af te leveren in de slotkilometer, mag hij zich nu volledig voor zijn eigen eer en glorie inspannen. Met nog veertien rijders te gaan laat Stijn Devolder de snelste tijd noteren. De Belg, eerder in het seizoen winnaar van de Ronde van Vlaanderen, wordt enkele minuten later al afgetroefd door Svein Tuft. Ook diens tijd houdt niet lang stand. Pal achter hem is Grabsch van het startpodium gerold. Ondanks dat de Duitser bij het tussenpunt halverwege een fractie langzamer is dan Tuft, loopt hij in het tweede deel van de 43,7 kilometer lange chronorace fors uit op alles en iedereen. Liefst 43 seconden minder dan zijn Canadese rivaal heeft Grabsch uiteindelijk nodig om de aankomst te bereiken. Daarna wordt het nagelbijten voor de routinier. Er komen immers nog tien renners binnen en dat zijn niet zomaar de eersten, de besten. De hele batterij specialisten slaagt er echter niet in Grabsch’ tijd te overtreffen. Alleen Zabriskie komt nog enigszins in de buurt. De Amerikaan hoeft als enige van de resterende renners minder dan een minuut prijs te geven en nestelt zich tussen Tuft en Devolder op de derde stek. Leipheimer en Larsson spannen zich ten volle in, maar slagen er niet in nog iets aan het podium te veranderen. De twee winnaars van een Olympische medaille worden een maand later slechts vierde en vijfde. De regenboogtrui gaat naar Duitsland. Naar Radsport Bert, zoals de wereldkampioen tijdrijden van 2008 zijn zaak zal noemen, als hij vijf jaar later zijn koerstenue opbergt en een fietsenwinkel opent in Brandenburg an der Havel.
Foto Sirotti
Foto Sirotti