Etappe 9 van Malemort naar Ussel: tijd voor Arensmania of toch VDP?

Als je het routekaartje van etappe 10 bekijkt dan moet je echt op zoek naar een stukje vlak. Dit is het terrein van de Corrèze, waar de wegen voortdurend op en af gaan. Kilometer na kilometer klimt en daalt het peloton over korte, steile knikjes die geen naam krijgen in het routeboek maar die je gaat voelen. Op zondag 12 juli, de dag voor de eerste rustdag, rijdt de Tour de France 2026 zijn negende etappe van Malemort-sur-Corrèze naar Ussel, 185,5 kilometer door het hart van het Centraal Massief. Het Centraal Massief dat eigenlijk ondergewaardeerd is, maar dat zo veel moois te bieden heeft, voor de renners maar ook voor de (fietsende) fans.

Beide plaatsen schrijven Tourgeschiedenis: Malemort is voor het eerst vertrekplaats, Ussel ontvangt voor het eerst een aankomst. De Corrèze regio krijgt daarmee zijn eerste volledige Touretappe.

Het parcours

De officiële routekaart telt vier gecategoriseerde beklimmingen, maar dat dekt de zwaarte van de rit niet. Het parcours bevat een eindeloze reeks ongecategoriseerde stukken omhoog die het totaal op ruim 3.300 hoogtemeters brengen, en als je Garmin of Wahoo zou laten draain en dan zal het zomaar 3.500 meter zijn. Het is de hele dag op en af. Qua zwaarte is deze vergelijkbaar met de etappe 6 van de Tour 2025. Die rit in Normandië telde ook 3300 hoogtemeters, maar was ietsje langer (20km).

De vier officiële klimmetjes zijn:

• Côte de Naves (cat. 3, 2,3 km aan 7,4%) rond kilometer 77
• Suc au May (cat. 2, 3,8 km aan 7,7%) rond kilometer 105
• Côte de la Croix du Pey (cat. 3, 4,8 km aan 6%) rond kilometer 129
• Mont Bessou (cat. 4, 900 m aan 7,3%) rond kilometer 161

De Suc au May is de eerste echte scherprechter: kort na de helft van de rit, steil genoeg om de vlucht uit te dunnen tot de sterkste groep. De Côte de la Croix du Pey breekt de groep vluchters echt open. Mont Bessou, het hoogste punt van de etappe op 977 meter, komt met nog 25 kilometer te gaan, waarna het terrein blijft golven richting het lager gelegen Ussel. Een mooie rit.

Vluchters aan zet

Dit type overgangsetappe heeft een herkenbaar Tourpatroon. Het terrein is te zwaar voor pure sprinters, maar niet selectief genoeg om klassementsploegen tot complete controle te dwingen. Eentje voor de avonturiers dus, die ook een beetje kunnen klimmen.

Recente edities bevestigen dat beeld. In 2017 won Bauke Mollema een vergelijkbare rit vanuit de aanval, nadat het peloton de constante vluchterspogingen niet meer kon neutraliseren. In 2025 soleerde Simon Yates naar winst in etappe 10 vanuit een ontsnapping die de hele dag standhield. In etappe 6, van vorig jaar, was het hetzelfde laken een pak. Toen was het Ben Healy die won. Het is een bekend gegeven met zo’n etappe. En hopelijk gaan we dat nu ook weer zien. Het is nummer 9, die valt tussen 6 en 10 in dus de vergelijking met die twee etappes van vorig jaar gaat wel opgeld doen. 

Met de rustdag in aantocht hebben klassementsploegen weinig reden om energie te verspillen aan een massale achtervolging. Dat opent de deur voor sterke vluchters en puncheurs.

De favorieten

We noemden al het vergelijk met etappe 6 van vorig jaar. Als je dan kijkt naar de mannen die daar de top 10 vulden, hoor je de namen die vorig jaar de Tourvluchten domineerden: Healy, Simmons, Simon Yates, Storer, VDP, Tejada. Eigenlijk allemaal mannen die dit jaar ook weer hoge ogen kunnen gooien. Al zal Simon Yates daar niet bij zitten, maar wellicht krijgt broer Adam een beetje ruimte. Of Del Toro, who knows. Maar als we die namen uitschakelen komen wij op de volgende opties:

Thymen Arensman is voor ons een voor de hand liggende naam. De Nederlander van Netcompany-INEOS reed vorig jaar al sterk in vergelijkbare etappes. Ook toen reed hij de Giro en mocht hij in de Tour lekker vrij koersen. Dat zou ‘m nu volledig in de kaart kunnen spelen. Wij willen WEER Arensmania.

Mathieu van der Poel, onze man van Alpecin, zal toch ook wel plannen kunnen hebben. Eerlijk gezegd: de klimmetjes lijken net iets te lang. Maar ze zijn ook weer niet zo lang dat hij niet aan kan haken. De grote uitdaging is meezitten in de tweede categorie klim. Hij werd echter ook 7e vorig jaar in die bewuste Normandië rit. Het was net te zwaar toen, maar wellicht dat het babynieuws hem vleugels geeft.

Tom Pidcock zal deze rit omcirkeld hebben. De Brit van Pinarello Q36.5 past perfect bij dit punchy terrein en kan in tegenstelling tot VDP wel beter mee omhoog. Wellicht heeft hij weer plannen voor Alpe d’Huez, maar voor nu lijkt dit wel een mooie etappe voor de Brit

Ben Healy, de Ierse aanvaller van EF Education-EasyPost, past perfect in dit profiel. Hij werd derde in de Centraal Massief-etappe 10 in de Tour van 2025 en was de winnaar van de bewuste etappe 6 in Normandië. Als iemand het kan, is het Healy wel.

Lenny Martinez van Bahrain Victorious zou je ook voor deze etappe op kunnen schrijven. Vorig jaar liet hij zich nadrukkelijk in dit type ritten zien, dus dat zou zomaar weer kunnen. Zijn vorm is goed, dus het is nog de vraag of hij niet als een soort schaduwkopman wordt gespeeld.

Quinn Simmons van Lidl-Trek is dit seizoen in vorm en wist eerder in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes al een rit van dit type te winnen. De Amerikaan kan klimmen én beschikt over een sterke sprint na een harde koers. Hij neemt ook nog de Amerikaanse kampioenstrui mee, die hij in juni weer veroverde. Dus hij zit er lekker in.

Als dark horses: Michael Storer. De Australische klimmer past net als Healy bij deze etappe. Ook een van de Halland Johannessen broertjes kan hier meedingen. Afhankelijk van hoe de Pyreneeën zijn gegaan kunnen ze beiden meezitten.

Scenario van de dag

Het waarschijnlijkste scenario: een sterke vroege vlucht die op de Suc au May wordt uitgedund en via de Croix du Pey en Mont Bessou verder afbrokkelt tot een kleine elitegroep of een solist die in Ussel de armen van vreugde in de lucht kan steken. Het zal vechten worden voor de vlucht om weg te komen, want dit is zo’n etappe waarin iedereen mee wil zitten.

Tweede optie: de vlucht houdt stand als groep en spurt met een handvol renners om de zege. 

Het wordt hard beunen in de Corrèze.