Foto Sirotti
Tour de France: zes dramatische exits in de gele trui
Torsten Træen verliet de Tour na een pijnlijke valpartij in de afdaling van de Tourmalet. Het was een van die beelden die je niet graag ziet. Het bracht ons op het idee om eens te kijken welke geletruidragers nog meer de Tour moesten verlaten. Even spieken in het archief en dan is het al snel helder: wie weet nog de val van Tony Martin, of de pijnlijke exit van Chris Boardman? Wij hebben er zes op een rijtje. Van Luis Ocaña in de Pyreneeën tot het dubbele drama van 2015.
Op 6 juli 2015 vliegt een gele fiets van de weg tijdens de derde etappe van de Tour de France. Fabian Cancellara, de Zwitserse klassiekerspecialist van Trek Factory Racing, slaat over de kop in een massale valpartij richting de Muur van Hoei. Hij stapt weer op, rijdt met zichtbare pijn verder en bereikt de finish op 11 minuten en 43 seconden van ritwinnaar Joaquim Rodríguez.
In het ziekenhuis blijkt dat Cancellara twee lendenwervels heeft gebroken. Zijn Tour is voorbij. De Tour van 2015 maakt vroeg slachtoffers. Dat was al in rit twee door het onstuimige weer, maar nu ook op de Muur van Hoei. Het is een voorbode voor nog meer onheil.
Drie dagen later ondergaat Tony Martin, de Duitse tijdritspecialist van Etixx-Quick Step, een zelfde lot. Zijn exit is minstens zo pijnlijk, ook in het geel. Zo verliest de Tour binnen één week tweemaal een renner die de dag in het geel was begonnen.
Uiteraard zijn het niet alleen crashes die zorgen voor een vroegtijdig einde van de leider in het klassement. Want als we Rasmussen zeggen, dan weet iedereen genoeg.
1971: Luis Ocaña in de storm
Luis Ocaña, de Spaanse uitdager van Eddy Merckx, begint de veertiende etappe van 1971 met meer dan zeven minuten voorsprong op de Belg. Op de Col de Menté breekt een zware onweersbui los. Regen spoelt modder en puin over de afzink, waarin Merckx onderuitgaat en Ocaña meesleurt.
Merckx kan snel verder. Ocaña ligt nog op de weg wanneer Joop Zoetemelk, eveneens zonder controle over zijn fiets, hem raakt. De geletruidrager blijft versuft en doorweekt achter en wordt per ambulance afgevoerd. De beelden uit het INA-archief tonen hoe zijn Tour op de Col de Menté eindigt.
Merckx won enkele dagen later zijn derde Tour. Of Ocaña zonder die val Parijs in het geel had bereikt, bleef een van de grote vragen rond de editie van 1971. Twee jaar later won de Spanjaard de Tour alsnog.
1996: Stéphane Heulot stapt huilend af
Op weg van Chambéry naar Les Arcs verschuift de aandacht in 1996 naar Miguel Indurain, die op de slotklim vier minuten verliest. Verder achter hem moet Stéphane Heulot, de Franse kopman van GAN, het geel afstaan door een knie die niet langer meewerkt.
Ongeveer 37 kilometer voor de finish klimt Heulot huilend van zijn fiets. Hij probeert opnieuw te vertrekken, maar moet even later definitief stoppen. Volgens de overlevering werd hij door kniepeesontsteking de twaalfde leider die de Tour in het geel verliet. De Rus Jevgeni Berzin nam de trui maar wat graag van hem over. De Tour wacht immers op niemand. Het verhaal van Heulot is al eens uitgebreid beschreven door Vincent de Lijser. Dat lees je hier: https://hetiskoers.nl/de-jarige-stephane-heulot-tranen-en-teleurstelling-in-de-tour-de-france-1996/
1998: Chris Boardman haalt Frankrijk niet
Een Grand Départ in het buitenland, dat is altijd mooi! Het lijkt wel of TdF’s met een GD in het buitenland voor meer problemen zorgen dan anderen. Immers: 1996 is een buitenlandse start (Den Bosch), 1998 ook en de Tour van 2015…juist. Terug naar 1998. Deze Tour brengt eerst drie dagen door in Ierland. Voor de Brit Chris Boardman, de tijdritspecialist van GAN, is dat lekker dichtbij en hij krijgt de eerste handreiking door het parcours. De proloog is een kolfje naar zijn hand. Hij zegeviert in Dublin en rijdt tijdens de tweede etappe in het geel. Zo’n vijftig kilometer voor de aankomst in Cork raakt zijn voorwiel het achterwiel van ploeggenoot Frédéric Moncassin.
Boardman wordt naar links geslingerd en botst tegen een muur. Hij loopt een hoofdwond en een gebroken pols op. De Tourarts haalt hem uit koers omdat hij zich de val niet kan herinneren, meldde de BBC destijds. De gele trui verlaat de wedstrijd voordat het peloton Frankrijk heeft bereikt. Dat is helaas geen unicum.
2007: Rabobank verwijdert Michael Rasmussen
Michael Rasmussen, de Deense klimmer van Rabobank, lijkt in 2007 op weg naar de eindzege. Hij wint de bergrit naar de Col d’Aubisque en vergroot zijn voorsprong op Alberto Contador tot ruim drie minuten. Enkele uren later haalt zijn eigen ploeg hem uit de Tour.
Rasmussen had onjuiste informatie verstrekt over zijn verblijfplaats voorafgaand aan de wedstrijd. Hij had gemeld dat hij in Mexico trainde, terwijl oud-renner Davide Cassani hem in Italië had gezien. Rabobank beschouwde dat als een overtreding van de ploegregels en ontsloeg hem onmiddellijk. De officiële verklaring van de sponsor verwees expliciet naar de valse whereabouts-informatie.
De directe reden voor zijn verwijdering was dus niet een positieve test in die Tour. Rasmussen bekende in 2013 wel dat hij gedurende een groot deel van zijn loopbaan verboden middelen en methoden had gebruikt.
En om het nog mooier te maken: waar startte de Ronde van Frankrijk?? Juist ja….in LONDON!
2015: Fabian Cancellara breekt twee wervels
Cancellara draagt in 2015 voor de 29ste dag uit zijn loopbaan het geel. Minder dan 24 uur nadat hij de trui heeft veroverd, raakt hij betrokken bij een val met minstens twintig renners. De wedstrijd wordt tijdelijk stilgelegd; alle beschikbare artsen behandelen gewonden.
Cancellara rijdt de etappe uit, maar een CT-scan toont breuken in de wervels L3 en L4. Hij kan niet meer starten. Daarmee verliest Trek de gele trui na één dag.
2015: Tony Martin en zijn crash
Drie dagen later rijdt Martin in de slotkilometer naar Le Havre wanneer hij naar rechts uitwijkt en valt. Ook Vincenzo Nibali en Nairo Quintana gaan tegen de grond. Martin komt langzaam overeind, houdt zijn linkerarm tegen zijn borst en wordt door ploeggenoten naar de finish begeleid. Het is een dag na zijn heroische overwinning, die nog mooier werd gemaakt door de beelden uit de auto van een emotionele Bramati. De beelden werden verwijderd, niet omdat Bramati vloekte of iets geks deed. De flamboyante Italiaan droeg geen gordel. Eeuwig zonde dat deze beelden, met Bramati die uit z’n dak gaat en Brian Holm die Deens koel blijft niet meer te zien zijn.
Terug naar de val van Tony een dag later. Omdat de val binnen de laatste drie kilometer plaatsvindt, behoudt hij zijn leiderstijd. Hij verschijnt bleek op het podium voor een nieuwe gele trui. Onderzoek wijst daarna een gebroken sleutelbeen uit. Ploegmanager Patrick Lefevere bevestigt dat verder rijden onmogelijk is.
De val van Torstein Træen in de Tour van 2026 verloopt anders. De Noor finishte de zesde etappe nadat hij veel tijd en het geel had verloren. Later bleek dat hij door gebroken ribben en een hersenschudding niet verder kon. Zijn opgave volgde pas nadat de gele trui al naar Tadej Pogačar was gegaan.
Bij Ocaña, Heulot, Boardman, Rasmussen, Cancellara en Martin bleef het geel verbonden aan hun vertrek uit de Tour. Geen van hen kreeg de kans om de leiderstrui de volgende dag opnieuw te verdedigen.