Foto Sirotti
Lappartient wil opnieuw ingrijpen: salarisplafond, zeskoppige Tour-teams en hardere boetes
UCI-voorzitter David Lappartient schuift drie hervormingen naar voren om de machtsbalans in het peloton te herstellen. Zijn doelwit: de financiële en sportieve concentratie rond de rijkste ploegen.
Een knechtenblok dat drie weken lang elke aanval in de kiem smoort, een kopman die onbedreigd naar Parijs rijdt. Dat beeld keert koers na koers terug, en dat wil David Lappartient, voorzitter van de UCI, doorbreken. In een uitgebreid interview met Discovery, pleit hij voor een salarisplafond, een Tour de France met 25 teams van zes renners, en zwaardere boetes voor koersorganisatoren. Lappartient koppelt de voorstellen direct aan de dominantie van UAE Team Emirates-XRG, de rijkste en succesvolste ploeg van het peloton, en aan de positie van Tadej Pogačar.
“Om de sport aantrekkelijk en evenwichtig te houden, is het essentieel om te voorkomen dat de beste renners allemaal bij dezelfde ploeg terechtkomen,” zei Lappartient.
Budgetplafond: anderhalf jaar werk, toch weggestemd
De roep om een budgetplafond is niet nieuw. In maart 2024 keurde de UCI het principe van een salarisplafond al goed, met als doel buitensporige budgetverschillen tussen ploegen te verkleinen. Lappartient zei nu dat de UCI anderhalf jaar aan een concreet systeem had gewerkt. Het model was klaar voor invoering, inclusief een mechanisme waarbij ploegen die het plafond overschreden een heffing zouden betalen ten gunste van kleinere teams, een soort luxury tax.
In november 2025 werd al duidelijk dat de professionele ploegen het voorstel hadden afgewezen. De tegenstemmen kwamen ook van kleinere teams, die juist van een plafond zouden profiteren.
“Zonder zo’n plafond zullen de rijkste teams hun inkomsten steeds verder verhogen en de beste renners monopoliseren,” zei Lappartient. “Het wordt dan voor kleinere ploegen moeilijker om te overleven.”
Lappartient houdt vast aan zijn standpunt, maar zolang de teams zelf blokkeren, blijft een plafond een bestuurlijke wens zonder juridische grond.
Zes man in de Tour
Het tweede voorstel gaat over de koersdynamiek. Lappartient stelde voor om de ploeggrootte in de Tour de France terug te brengen van acht naar zes renners, bij een deelnemersveld van 25 teams in plaats van de huidige 22 à 23.
“Met 25 teams van elk zes renners wordt de race minder voorspelbaar en spectaculairder,” zei hij. Een koers van 3.500 kilometer valt volgens de UCI-voorzitter nu te volledig te domineren door de sterkste formaties.
In koerstermen betekent zes renners per ploeg minder controle in het hooggebergte, sneller geïsoleerde kopmannen en meer ruimte voor aanvalslust en improvisatie. Al in 2018 opperde Lappartient een zeskoppig format met dezelfde redenering: kleinere blokken verzwakken dominante ploegen. Acht jaar later ligt hetzelfde voorstel opnieuw op tafel, nu met de expliciete verwijzing naar UAE Team Emirates-XRG als aanleiding.
Hardere boetes voor organisatoren
Het derde voorstel verschuift de aandacht van sportieve dominantie naar veiligheid. Lappartient zei dat de UCI organisatoren vaker en zwaarder wil beboeten wanneer het parcours risico’s oplevert.
Als voorbeeld noemde hij een boete van €50.000 die de UCI oplegde aan de Giro d’Italia, voor een bocht op 200 meter van de finish in de vorige editie. “Organisatoren kunnen een parcours niet uittekenen, met de hoop dat het droog blijft,” zei Lappartient. “Ze moeten overal op voorbereid zijn.”
De lijn past in het bredere SafeR-programma waarmee de UCI de veiligheid in wegkoersen probeert te verbeteren, van finishzones tot afdaalroutes. Met hogere boetes wil Lappartient organisatoren dwingen die verantwoordelijkheid niet langer als bijzaak te behandelen.
De samenhang tussen de voorstellen
Voor Lappartient grijpen de voorstellen in elkaar: budgetten bepalen waar talent terechtkomt, de verdeling van talent beïnvloedt de koerscontrole, en parcourskeuzes raken aan veiligheid en spektakel.
Of de ploegen, de organisatoren en de koersliefhebbers hem daarin volgen, moet blijken. De stemming over het budgetplafond bewees dat de wil om te hervormen niet automatisch leidt tot hervorming. Zolang één ploeg het peloton financieel en sportief overschaduwt, blijft de druk op de UCI om te handelen aanwezig.
Dit stuk is geschreven met behulp van de techniek van Velora Cycling.