Die vervloekte La Redoute (plus: bestel nu de tekening!)

24/04/2014 at 2:57 pm Leon Geuyen

 

Als we onder het viaduct door zijn, loopt de weg al langzaam omhoog. Argeloos rijd ik naar voren in ons groepje. ‘Doe maar rustig,’ zegt mijn fietsmaat Wim, ‘je hebt je adem straks nog hard nodig.’ Ik ga iets trager rijden en denk bij me zelf dat-ie me best meevalt, die Redoute.

Luik Bastenaken-Luik 1999. Michele Bartoli plaatst een aanval op La Redoute. Frank Vandenbroucke en Michael Boogerd kunnen volgen. Voor VDB gaat het nog niet hard genoeg, die neemt brutaalweg het initiatief over en voert het tempo nog wat op. [Lees verder]

Boekrecensie: De leugens van Lance toch nog ontluisterend

24/04/2014 at 11:43 am Mariska Tjoelker

De leugens van LanceOf er niet al genoeg wielerboeken over doping zijn verschenen? En die Lance Armstrong, heeft die ook al niet meer dan voldoende aandacht gehad?

Ja. En ja.
Zullen velen antwoorden.
Dus waarom dan De leugens van Lance nog lezen?

Ik begon eraan uit nieuwsgierigheid en vanwege – de trouwe Het is Koerslezer zal het niet verbazen – mijn grenzeloze fascinatie voor Lance Armstrong. Weet ik nu meer dan pak ‘m beet anderhalf jaar geleden, toen de USADA het complete onderzoeksrapport naar de dopingperikelen binnen het US Postalteam online zette?

Ja. Een volmondig ja. [Lees verder]

Wielerontgroening

24/04/2014 at 9:30 am Pieter Odink

Vrijdagavond heen.
Zaterdag en zondag fietsen.
Zondagavond weer terug.

Het is fietsdag één van m’n eerste Ardennenweekend met vrienden.
De kater van de avond ervoor is nog lang niet weg. Maar na een kopje koffie en een croissantje voel ik me dikke prima.
‘Neem nou eten mee voor onderweg’, wordt me geadviseerd.
‘Nee man, niet nodig. We gaan twee uurtjes fietsen. In de rust van m’n voetbalwedstrijd prop ik me toch ook niet vol met puddingbroodjes, kruidkoeken, winegums en weet ik al niet wat. Komt wel goed joh.’
Terwijl ik dat zeg stap ik op mijn trots, mijn gele bolide, een Giant Peloton 7000. [Lees verder]

De Muur van Molenstede

23/04/2014 at 3:00 pm Herman Loos

Gevraagd hoe vaak hij nu eigenlijk La Redoute opreed op training antwoordde de jonge Philippe Gilbert, die zowat aan de voet opgroeide: “Nauwelijks een paar keer per jaar. Veel te zwaar!” Misschien is dat wel het verschil tussen een profrenner en een cyclotoerist, dat die laatste denkt dat het altijd een beetje pijn moet doen terwijl de eerste weet dat het beter af en toe veel pijn doet.

Hoe vaak zou le beau Mario het Grasbos zijn opgereden? In de volksmond wordt deze puist ook wel de Poggio van Molenstede genoemd. [Lees verder]

De zegen van arm Vlaanderen

23/04/2014 at 10:00 am Matthias Vangenechten

Dit stuk is overgenomen van Extrasport.be en kan opgevat worden als een vervolg op “Ode aan de Waalse wielrijder

Arm Vlaanderen. Je kan er honend over doen. Het kan deernis opwekken. Maar je kan er ook mee dwepen. Dat doet de wielersport nu al een eeuw.

Een eeuw, zo lang is het ongeveer geleden dat Karel Van Wijnendaele zijn intrede deed in de Vlaamse wielrennerij. En er een schijnbaar nimmer uit te wissen indruk heeft nagelaten. Wielrennen was voor hem een middel om de Vlaming een identiteit te geven. [Lees verder]