De goeroe van een generatie rockers

Zien rijden heb ik ‘m niet. Oké, onlangs op internetfilmpjes waar hij schokschouderend en met een brede grijns een of andere col beklimt.  Maar lange tijd wist ik weinig te vertellen over de coureur die zestig jaar gelden van zich deed spreken. Toch denk ik Stan Ockers al zo’n twintig jaar te kennen. Dankzij Hugo Matthysen.

Vlaming Matthysen is schrijver, filosoof, radiomaker en nog veel meer. In zijn hoedanigheid als zanger maakte hij van Stan Ockers een mythische figuur. Voor mij althans. Ergens in 1993 kocht ik Dankuwel!, een cd van Matthysen die vol staat met grappige en vaak absurde liedjes. Matthysen dicht mooi, vind ik. Over badplaats Blankenberge bijvoorbeeld.

Wielrennen is een grote sport

Vergeet die wereldtitel 1978 nou maar. Daar zat bloed aan de paal, en of Peru nou niet of zeker wel is omgekocht, die titel moeten we niet eens willen. Een feestje na ruim dertig jaar heeft bovendien iets treurigs en de meeste spelers zitten er ook niet echt meer op te wachten. Alleen als het elftal van 78 tegen het Brazilië van 78 gaat spelen met als inzet de vacante wereldtitel, nou vooruit, dan mag het. We hebben ook wel belangrijker zaken om ons druk over te maken. Laat titel van 78 maar in Argentinië blijven, wij willen de titel van 2010. Alsnog. En wel heel snel. Graag nog voordat het komende EK begint. Goed voor het zelfvertrouwen. En Spanje mag dan uiteraard niet meedoen, anders haalt Van Marwijk die finale tegen Duitsland niet.

Rouleur Annual: Rouleur kijken is foto’s lezen

‘God bless Rouleur and all who sail in her.’ Zo sluit de Rouleur-hoofdredacteur zijn voorwoord van de vijfde Rouleur Annual af. Je ziet het de hoofdredacteur van Wieler Revue nog niet doen: zijn blad en haar lezers zegenen. En toch: vreemd is het niet.

Ik had Rouleur nog nooit gelezen, maar zoiets zeg je niet. Rouleur is namelijk een blad voor mensen met smaak. Zij spreken over Rouleur op dezelfde gedragen toon als zij die het evangelie verspreiden.

Helaas ben ik niet in het bezit van bijzonder veel smaak.

De Omloop komt te vroeg

Omloop Het Nieuwsblad - Foto Cindy TrossaertDie koppen van Nys, Pauwels en Albert zijn we kotsbeu. Het wordt weer tijd voor koersen waar ook andere nationaliteiten meedoen voor de prijzen. Hoe zien al die nieuwe tenues eruit, welke ploeg heeft de mooiste fiets in het peloton? Wie heeft er te lang aan de kerstmaaltijd gezeten, hoe mager is Kenny van Hummel wel niet? En hoe staan Thomas Dekker en Alejandro Valverde ervoor?

Het is duidelijk, het wordt tijd voor de eerste klassiekers. En toch komt de Omloop te vroeg dit jaar.

Raad het plaatje: de oplossing

Dit is één van de zes Kredertjes. De een wat fanatieker cq professioneler dan de ander maar allemaal wielrenners. Zes neven uit Zevenhuizen (Zuid-Holland). Dennis, hier afgebeeld, is  de oudste van het zestal (maandag wordt hij 25). In 2008 en 2009 komt hij uit voor het continentale team Van Vliet, waar hij collega is van onder andere Johnny Hoogerland en Joost van Leijen. Echt doorbreken doet Dennis niet en aan het einde van 2009 moet hij dan ook vertrekken bij Van Vliet.

Pleidooi voor de Cobra

RiccòOp 3 februari jl. zou er dan eindelijk duidelijkheid komen over de toekomst van Riccardo Riccò. Een schorsing van 12 jaar. Dat was de eis die het Italiaans Olympisch comité (CONI) neergelegd had om het enfant terrible van de wielersport te straffen voor zijn vermeende wandaden.

Op deze dag zou de ‘zaak-Riccò’ behandeld worden voor het tribunaal van het Italiaanse anti-dopingbureau en zou hij voor eeuwig uit het peloton verbannen worden. Althans dat was de hoop van velen. Over Riccò, zijn daden en zijn gedrag is immers al veel gezegd en geschreven en over het algemeen niet bijster positief. Wielrenners, journalisten en fans buitelen over elkaar heen om het misselijkmakende gedrag van de Cobra (de bijnaam die hij zichzelf toebedeelde) te veroordelen. Woorden schieten te kort om uiting te geven aan de collectieve gevoelens van afkeer. Voor altijd schorsen die hap! Hij is gek en moet een goede psychiater zoeken!