Herinneringen aan de grauwe Galibier
Ik was tien jaar oud en voor het eerst zou ik naar een échte Touretappe in de bergen gaan kijken. Eerder waren we al eens naar een tijdrit geweest, die indertijd bijna vanzelfsprekend door Indurain werd gewonnen. Dit zou het echte werk worden. De liefde voor de koers werd mij met de paplepel ingegoten door mijn vader en ik begon steeds grotere happen te nemen.
Het plan was om ’s nachts op de berg te overnachten om de volgende dag de renners te kunnen zien. Uiteraard waren wij niet de enige met dit plan en dit bleek toen wij op de Lauteret stonden. [Lees verder]










Discussie: