De Rode Lantaarn, etappe 21: Groenewegen wint op de Champs Elysees. Hoe dan!?

De laatste dag in de Tour bracht de gebruikelijke ceremoniële rit door Parijs. Er werd rosé-champagne gedronken op de fiets, er werd gezwaaid en geknuffeld met de familie-Offredo. Maar het werd pas interessant in de laatste kilometers, toen de sprint op de Champs Elysees moest worden voorbereid. De redactie van de Rode Lantaarn - aangevuld met schrijver en journalist Joost

Apologie van een zoveelste verprutste Tour

Ik wil beginnen met excuses. Sorry. Het spijt me. Mijn welgemeende verontschuldigingen gaan uit naar al die tienduizenden onder u die zich de moeite hebben getroost ook dit jaar weer een Tourpoule in elkaar te puzzelen. Ik weet wat het vergt. Het valt heus niet mee. Uit 219 buitengewoon getalenteerde toppers een selectie maken van pak ‘m beet tien tot

Rugnummer 126 – Maurits Lammertink – Etappe 12

Een op het eerste gezicht onschuldige ongevaarlijke tijdrit van 22 kilometer. Wat kan daar nou mis gaan? Het had echter niet veel gescheeld of onze zo oersterke #126 had Parijs niet gehaald. Hij had het parcours van de tijdrit niet verkend. Dit had tot gevolg dat Maurits de bocht na een afdaling niet goed inschatte en tot stilstand kwam in

Dagboek Tour (slot): Tegen wil en dank moet ik het nog hebben over de Superstrijdlust

Bij wijze van grap wilde ik dit Dagboek Tour afronden met een bloedserieuze voorspelling wie deze Tour zal winnen, inclusief voorbeschouwing van minstens 2000 woorden om het geheel nog wat burlesker te doen ogen. Helaas zal dit voor volgend jaar zijn, tenminste als er dan geen algehele Belgische boycot van de Tour volgt als in 1937 toen onder leiding van

Dagboek Tour (22): Eenendertig redenen om met Richard Virenque te dwepen

- Je bent een Fransman. - Alsof Virenque het systeem heeft uitgevonden. Hij was een slachtoffer en daar draagt hij tot vandaag de gevolgen van. Arme Richard. - Je heet niet Willy Voet. - Je heet Richard Virenque. - Je bent renner en vindt het prachtig dat Virenque die alles symboliseert wat er mis is met het wielrennen, je teergeliefde

Rugnummer 126 – Maurits Lammertink – Etappe 11

Ze vallen bij bosjes uit het peloton. Zojuist het bericht "Timo Roosen abandon". Onze sterke #126 houdt zich goed staande op de fiets. Ik heb enorm veel respect voor de nuchtere Nederlander in dienst van Katusha. Op je 26e in een team zonder Nederlanders in de derde week Tour nog actief zijn. Zijn eerste Tour niet te vergeten. Bewonderenswaardig! De

Jan Janssen

Mijn Vlaamse moeder was zeer gecharmeerd van die Hollandse coureur die zo beschaafd praten kon, op de avond van 21 juli 1968 schreef ze hem een brief waarin ze hem uitgebreid feliciteerde met het winnen van de Tour, het standaard kaartje waarmee Jan haar bedankte heeft tot haar dood ingelijst op het dressoir gestaan, een bron van ergernis was het

Raad het plaatje

Karikatuur nummer 6 uit het Zwitserse 'Legenden Quartett', met vanmiddag om 15 uur weer een ode aan cq gedicht over de afgebeelde renner van de hand van Miel Vanstreels.  Om welke renner gaat het?

Dagboek Tour (21): De herbeleving van mijn jeugd

Het weergaloze aan een dagboek is dat ik geen rekening dien te houden met mogelijke lezers. Oké, hier ga ik. Wat ik gisteren en bij uitbreiding de afgelopen drie weken te zien kreeg, stond me geenszins aan. Of net wel, het is maar hoe ik het bekijk. Naar wat ik de afgelopen 3 weken exact gekeken heb, zal ik waarschijnlijk

De Rode Lantaarn, etappe 18: Vier voor Sunweb, twee voor Barguil

In de laatste van twee Alpenzusjes lag de finish op de Izoard, een legendarische berg waarop gek genoeg nooit eerder werd gefinisht. Er werden betonstrijkers verwacht, maar veel meer dan astronautjes kregen we niet. Froome probeerde het, Bardet probeerde het, maar alleen Warren Barguil kwam echt weg. Weer Barguil, van wéér Team-Sunweb, dat een droomtour beleeft in wat ook al