Oud-wereldkampioen Dirk Baert op 77-jarige leeftijd overleden

Het West-Vlaamse wielrennen verliest een van zijn meest opmerkelijke figuren. Dirk Baert, wereldkampioen individuele achtervolging in 1971, is op 77-jarige leeftijd overleden. Dat meldde Sporza op 7 juli 2026.

Wereldtitel na kinderverlamming

Baert werd geboren in Zwevegem op 14 februari 1949 en groeide op in Deerlijk. Als kind kreeg hij polio, een ziekte die zijn weg naar de topsport bemoeilijkte. Toch specialiseerde hij zich op de piste in de individuele achtervolging en veroverde hij op 22-jarige leeftijd de wereldtitel. In 1971 stond de jonge West-Vlaming bovenaan het podium in een discipline die België zelden domineerde.

De regenboogtrui kreeg nog vervolg. In 1972 en 1975 pakte Baert telkens WK-brons in dezelfde discipline. Daarnaast werd hij zesmaal Belgisch kampioen achtervolging. Al in 1968, amper negentien jaar oud, had hij België vertegenwoordigd op de Olympische Spelen in Mexico, waar hij achttiende werd op de kilometer tijdrit.

Van baan naar weg

Naarmate zijn carrière vorderde, richtte Baert zich sterker op de weg. Hij deelde het peloton met kopmannen als Roger De Vlaeminck, Freddy Maertens en Joop Zoetemelk, vaak in een dienende rol, maar verzamelde ook eigen resultaten. In 1974 won hij een etappe in de Ronde van België, waarin hij Maertens klopte. Twee jaar later zegevierde hij in de GP Samyn. In totaal boekte hij veertien professionele overwinningen, waaronder tal van kermiskoersen.

In 1974 reed Baert ook de Tour de France. Zijn palmares op de weg, met verder zeges in de Omloop van de Vlaamse Scheldeboorden (1975) en Halle–Ingooigem (1978), bevestigde zijn veelzijdigheid als renner die zowel op de piste als op de kasseien zijn mannetje stond.

Bondscoach en ploegleider

Na zijn actieve loopbaan schakelde Baert over naar het begeleiden van jongere generaties. Hij werd bondscoach van de Belgische amateurselectie en leidde onder meer de ploeg naar de Vredeskoers in 1985. Over die wedstrijd zei hij destijds: “We vinden dat de Vredeskoers de belangrijkste wedstrijd is voor liefhebbers buiten het WK, zo’n manifestatie kun je dan ook moeilijk links laten liggen.”

In 2013 dook hij nog op als ploegleider bij BKCP, waar hij samenwerkte met Niels Albert en een jonge Michael Vanthourenhout. Ook daar bleef hij nauw betrokken bij de koers.

Deerlijk benoemde Baert in 2004 tot ereburger, samen met schrijver Luuk Gruwez en arts en hoogleraar en oprichter van het Kinderkankerfonds Yves Benoit. Het was een erkenning voor een renner die na kinderverlamming de weg naar een wereldtitel vond en ook na zijn eigen wielercarrière actief bleef in het Belgische wielrennen.