Tourgeschiedenis: Luis León Sánchez: twee Tourzeges op 11 juli

Op 11 juli 2008 rijdt Luis León Sánchez, de 24-jarige Spanjaard van Caisse d’Epargne, alleen Aurillac binnen. Vier kilometer eerder is hij uit een sterke voorste groep gedemarreerd. Stefan Schumacher strandt op zes seconden, waarna Sánchez op de streep beide wijsvingers naar de hemel richt. Zijn eerste Tourzege draagt hij op aan León Sánchez Gil, zijn in 2005 bij een motorongeluk overleden oudere broer.

Precies een jaar later volgt in Saint-Girons hetzelfde gebaar. Die tweede overwinning is ook op 11 juli. Enkele jaren later zal hij nog een etappe winnen, maar dan op de 12e. Er is iets met die datum.

León, broer en ploeggenoot

León was zelf wielrenner. In 1999 werd hij als eerstejaars junior tweede op het Spaanse kampioenschap. In 2002 en 2003 reden de broers samen voor de opleidingsploeg van Würth–ONCE. León stopte later met koersen en bereidde zich voor op een loopbaan bij de politie in Murcia.

Op 30 oktober 2005 ging het mis bij Mula. León raakte zwaargewond bij een ongeval met een quad en overleed op ongeveer 21- of 22-jarige leeftijd. Luis en hun jongere broer Pedro León, die profvoetballer zou worden, spraken af hun sportieve successen voortaan aan hem op te dragen. Pedro wees na doelpunten omhoog, Luis deed dat na overwinningen.

“Al mijn overwinningen draag ik op aan hem. Hij kijkt naar mij vanuit de hemel”, zei Luis later over het vaste gebaar in een dubbelportret van de broers.

De naam León is voor de familie Sanchez een naam met een geschiedenis. Luis heet voluit Luis León Sánchez Gil. León verwijst oorspronkelijk naar zijn grootvader, maar kreeg na 2005 extra betekenis door zijn overleden broer.

Ook het begin van zijn wielerloopbaan is vaak verkeerd verteld. Vader Pedro León Sánchez senior zou als Guardia Civil-officier bij een aanslag van ETA gewond zijn geraakt. In werkelijkheid werd hij bij een wegafzetting nabij Zarautz aangereden door een automobilist die een epileptische aanval had gekregen. Zijn linkerbeen werd verbrijzeld. Tijdens de revalidatie ging hij veel fietsen en zijn zoons reden met hem mee. De volledige reconstructie staat in ons verjaardagsverhaal over Luis León Sánchez.

Aurillac 2008: opnieuw aanvallen

De zevende rit van de Tour van 2008 liep over 159 kilometer van Brioude naar Aurillac. Vijf gecategoriseerde beklimmingen en zijwind braken het peloton in stukken. Sánchez belandde in een omvangrijke voorste groep met onder anderen Alejandro Valverde, Cadel Evans, Denis Menchov en Vincenzo Nibali.

Na de Col d’Entremont schoof hij mee met een klein groepje, maar die poging werd geneutraliseerd. Sánchez dacht dat zijn kans voorbij was. Ploegmakker Óscar Pereiro spoorde hem aan nog eens te proberen. Op ongeveer vier kilometer van de aankomst versnelde Sánchez in de afzink. Achter hem ontbrak de samenwerking om het gat te sluiten. Het was een manier van winnen ooit nog gekopieerd door Bauke Mollema. Vertrekken in een afzink.

De overwinning was de grootste uit zijn loopbaan tot dan toe. Toch bleef zijn plaats binnen Caisse d’Epargne ongewijzigd. Vanaf de volgende dag zou hij weer werken voor kopmannen Alejandro Valverde en Oscar Pereiro. In Aurillac was het echter de dag van Luis Léon.

Saint Girons: winnen in een vluchterssprint

Exact een jaar later is het een ander verhaal. Die dag, van Andorra richting Saint-Girons, is gemaakt voor de vluchters. Er spelen in deze etappe meerdere verhaallijnen. Thor Hushovd die de groene trui ‘afpakt’ van een dan nog piepjonge Cavendish, Tourwinnaar van 2007 (en teamgenoot van Sanchez) Oscar Pereiro die de Tour moet verlaten en dan is er blijkbaar iets met 11 juli. Iets dat Luis Léon extra krachten geeft.

De rit ovr 176,5km eindigde in een kopgroep die zich in de finale had losgereden van het peloton, met naast Luis Leon ook Vladimir Efimkin, Mikel Astarloza en de Fransman Sandy Casar. Efimkin opende de sprint als eerste op zo’n vijf kilometer van de streep, maar werd in de laatste meters ingehaald door Casar, die op zijn beurt door Sánchez werd verrast — de Spanjaard kwam er in de laatste honderden meters overheen en pakte de ritzege voor Casar en Mikel Astarloza. Het was zijn tweede Touritwinst na die uit 2008, en hij eindigde dat jaar uiteindelijk als 26e in het algemeen klassement. Het was extra zuur voor Sandy Casar, die de hele tijd terug kwam uit achterstand. Opvallend genoeg is diezelfde Casar tot tweemaal toe (!) degene die aan het kortste eind trekt bij de derde (in 2011) en vierde (!) tourzege in 2012 in respectievelijk Saint-Flour en Foix. Casar finisht beiden malen in een groepje kort achter Sanchez op plek 3. Hij verliest het sprintje van Thomas Voeckler (2011) en Peter Sagan in 2012. Ook opvallend, zowel in 2011 als 2012 is er een Belg die vierde wordt. Zijn naam? Philippe Gilbert.

Bijzondere dagen

Aurillac was niet per se de doorbraak van Sanchez, maar het toonde wel zijn kracht. Datzelfde jaar had hij al een etappe gewonnen in Parijs-Nice, het jaar ervoor ook. Als Spaans kampioen tijdrijden was hij een gevaarlijke klant voor een ontsnapping in de laatste kilometers. Een jaar later in Saint-GIrons won de 25-jarige Sánchez door zijn intrinsieke snelheid en timing.

Hij had een neusje voor dit soort etappes en blijkbaar vielen die allemaal op of rond 11 juli. Hij won tweemaal op de 11e, eenmaal op de 10e en eenmaal op de 15e. Het zal wel de Tour geweest zijn.