Team Amani: vanuit Tigray naar de Tour Femmes van 2028

Op 8 mei 2026 staat Haftu Eyerusalem Reda, een 27-jarige Ethiopische renster uit Tigray, gespannen aan de start van La Classique Morbihan. In de kleine pelotons van Oost-Afrika kon ze haar kwaliteiten benutten. Op de smalle Bretonse wegen wordt ze bij iedere poging om op te schuiven weer naar achteren gedrukt.

Voor Team Amani, een in Ethiopië geregistreerde UCI Continental-ploeg, is het de eerste Europese wegwedstrijd bij de vrouwen. De selectie bestaat uit rensters uit Ethiopië en Oeganda, aangevuld met Rwandese talenten. De meesten hebben nooit eerder buiten Afrika gekoerst.

Het verschil zit niet alleen in snelheid. De groepen zijn groter, de wegen smaller en de strijd om positie begint ver voor de finale. Tsgabu Grmay, de Ethiopische voormalig WorldTour-renner en sportdirecteur, zag de schrik bij zijn rensters. “Je kon hun reactie zien. Het was zoiets als: dit is zwaar, dit is onmogelijk”, zei hij over het debuut.

Zes weken later eindigt Reda, die binnen de ploeg Eyeru wordt genoemd, als twintigste in de Volta a Catalunya. Daarmee verzamelt ze een deel van de eerste UCI-punten van Amani. De renster die in Morbihan plaatsen verloor zodra het peloton nerveus werd, mengt zich in Catalonië tussen ervaren profs.

Vermogen was niet het grootste probleem

De Europese campagne liep van begin mei tot half juni en voerde langs Franse en Spaanse koersen van Pro- en .1-niveau. In Catalonië was het peloton ruim zes keer groter dan de groepen waarin de Amani-rensters gewend waren te rijden. De drie rensters uit Tigray hadden voor hun komst naar Europa zelfs nooit in een groep van meer dan twintig gekoerst.

Owen Searle, het Amerikaanse hoofd prestatieontwikkeling, ziet voldoende fysieke capaciteit. Zijn referentie voor een renster die de Tour de France Femmes aankan, ligt rond 5,5 watt per kilogram gedurende twintig tot dertig minuten bergop. Volgens hem komen de beste rensters van Amani daarbij in de buurt.

De achterstand zat in voeding en positionering, maar ook in bochtentechniek en energiebeheer. Wie minder snel afdaalt, moet na iedere bocht of afdaling een gaatje dichtrijden. In de Alpes Gresivaudan Classic, met meer dan 3.500 hoogtemeters, schoven de rensters op tijdens de lange beklimmingen en verloren ze die plaatsen in de afzink.

“Het vermogen was er vanaf het begin, maar de manier waarop ze zelfvertrouwen kreeg en door het peloton bewoog, was ongelooflijk om te zien”, zei Searle over Eyeru tegen The Athletic. Zelf hield de renster het eenvoudiger: “Met iedere wedstrijd voelde ik me daar comfortabeler en gelukkiger. We hebben veel ervaring opgedaan.”

Drie jaar zonder fiets in Tigray

Eyeru’s ontwikkeling werd niet alleen door een gebrek aan wedstrijden geremd. Toen in 2020 de oorlog in Tigray uitbrak, vielen elektriciteit en communicatienetwerken geregeld weg. Ze voedde drie jaar lang haar kind op zonder te fietsen. Het conflict kostte volgens een schatting uit 2024 ongeveer 600.000 mensen het leven.

De gevolgen zijn nog altijd zichtbaar. Human Rights Watch meldde voor 2026 nieuwe spanningen en gewelddadige confrontaties langs regionale grenzen. Medio 2025 waren naar schatting 3,3 miljoen mensen in Ethiopië intern ontheemd. Eyeru verbleef voorafgaand aan haar gesprek met The Athletic in een gehuurd huis in Addis Abeba, ongeveer duizend kilometer van haar woonplaats.

Ook andere ploeggenoten dragen zwaar verlies met zich mee. Volgens medeoprichter Mikel Delagrange, een Amerikaanse strafrechtadvocaat die bij het Internationaal Strafhof werkte, groeide een Oegandese renster op in een weeshuis. Ouders van Rwandese rensters kwamen om tijdens de genocide van 1994.

Delagrange wil die achtergronden niet gebruiken om Amani als liefdadigheidsploeg te presenteren. “We koersen om te winnen, niet als curiositeit”, stelt de ploeg. “Als we naar een wedstrijd gaan, is dat omdat we een legitieme verwachting hebben om te winnen.”

Een ontwikkelingsmodel uit Oost-Afrika

Delagrange richtte Team Amani in 2020 op met Suleiman Kangangi, een Keniaanse renner die scherp kon benoemen waarom Oost-Afrikaanse talenten de stap naar internationale wedstrijden zelden maakten. Amani betekent vrede in het Swahili. Kangangi kwam in augustus 2022 om het leven tijdens een gravelwedstrijd in Vermont, waarna Delagrange een actievere leidinggevende rol op zich nam.

Het project begon in gravel- en offroadkoersen en verschoof daarna naar de weg. De mannenploeg debuteerde in 2025 op Continental-niveau. In datzelfde jaar won Xaverine Nirere, de Rwandese kampioene tijdrijden, de Pupkewitz Megabuild Windhoek Women Tour. Amani bezette daar de volledige top drie van het eindklassement.

De ploeg wil rensters niet zonder vangnet naar Europa sturen. In Iten, het Keniaanse centrum van de langeafstandsatletiek, heeft Amani een academie en teamhuis. Rensters krijgen er training en Engelse les. Via Tsgabu en Kidus Grmay, assistent-coach uit Tigray, wordt in Ethiopië naar talent gezocht.

Ashleigh Moolman Pasio, de 40-jarige Zuid-Afrikaanse profrenster, wordt in 2027 algemeen manager. Zij reed sinds 2010 in Europa, won 49 UCI-wedstrijden en eindigde meermaals bij de eerste tien van de Tour Femmes en Giro Donne. Volgens haar moet Amani eerst een prestatieomgeving in Afrika bouwen en daarna een duurzame route naar Europa openen.

Visa en een miljoen dollar

Die route loopt voorlopig langs ambassades en grenscontroles. Nirere en Claudette Nyirarukundo, een Rwandese ploeggenote, raakten hun paspoorten kwijt na een bezoek aan de Franse ambassade. Nyirarukundo miste vervolgens het hele Europese blok door afgewezen visumaanvragen. Nirere kreeg een nieuw visum, maar werd tijdens een overstap in Italië teruggestuurd omdat het document daar niet geldig was. Ze haalde Morbihan uiteindelijk net.

Door de Schengenregels kunnen de rensters maximaal negentig dagen per kort verblijf in Europa blijven. Amani probeert daarom sportvisa te regelen en een vaste basis in Girona te openen. Ook materiaaltransport naar Kenia levert douaneproblemen op.

Voor de ondersteuningsstructuur die deelname aan de Tour Femmes mogelijk moet maken, zoekt de ploeg $1 miljoen. Amani werkt al samen met Rapha, Factor, SRAM en POC, maar heeft geen titelsponsor. Het extra budget is bestemd voor soigneurs, voedingsdeskundigen, artsen en coaches. Het kan ook helpen om UCI-minimumsalarissen te betalen.

In 2027 wil Amani meer toegang tot grotere wedstrijden afdwingen. Een jaar later moet de vrouwenploeg aan de Tour de France Femmes beginnen, met ook de Giro d’Italia Women en La Vuelta Femenina als doel. De eerstvolgende doelen zijn de Tour of Burundi later deze maand en een nieuw Europees koersblok in september.