Foto Sirotti
Romain Grégoire: opnieuw dichtbij in Hoei, zondag lonkt La Doyenne
Een negende plaats op de Mur de Huy voegt zich bij een voorjaar vol ereplaatsen. Romain Grégoire mikt nu op het podium in Luik-Bastenaken-Luik, de laatste kans om zijn Ardennenlente te verzilveren.
Tijdens de Waalse Pijl zit Romain Grégoire, de 23-jarige kopman van Groupama-FDJ United, aan de voet van de slotklim exact waar hij wil zitten. Hij wordt door zijn ploeg vakkundig afgezet, maar ziet in de laatste 500 meter hoe landgenoot Paul Seixas een versnelling plaatst die hij niet kan beantwoorden. Negende, op tien seconden van de winnaar. Weer top tien, maar weer geen podium, laat staan winst.
Het resultaat staat niet op zichzelf. Dit voorjaar werd Grégoire vierde in Strade Bianche, vierde in de Brabantse Pijl en vierde in de Amstel Gold Race. Vier keer de goed vooran, vier keer net aan de verkeerde kant van de streep. De resultaten zijn stabiel, maar er mist nog iets. Hij won overigens wel de Faun-Drôme-Classic en werd tweede in Trofeo Laigueglia.
Costiou offert zich op aan de voet
De finale op de Mur verliep volgens plan, tot het punt waarop alleen de benen spreken. Groupama-FDJ United reed bewust een afwachtende koers en bewaarde zijn kaarten voor de laatste ronde. Kevin Geniets viel eerder op de dag uit na een valpartij, maar Rudy Molard, Lorenzo Germani en Ewen Costiou compenseerden dat verlies. In de aanloop naar de Mur trok Costiou het tempo op en isoleerde hij zich onbedoeld aan kop.
Dat was helemaal niet de bedoeling. Ik zag Romain in mijn wiel. Ik had niet de beste benen, dus ik heb me opgeofferd om hem zo goed mogelijk af te zetten, zei Costiou na afloop tegen DirectVelo. De Bretonse ploeggenoot, winnaar van de Étoile de Bessèges eerder dit seizoen, nam de bocht onderaan iets te hard, waardoor er een gaatje viel. Maar ik heb er uiteraard nooit in geloofd, zei hij met een glimlach.
Het ploegenwerk bracht Grégoire waar hij moest zijn. Tijdens de klim schoof hij zelfs de top vijf in, maar toen Seixas na de steile S-bocht een tweede keer aanzette, kon de Fransman zijn landgenoot niet volgen. Tien seconden scheiden hem uiteindelijk van de winnaar, in dezelfde groep als Andreas Kron en vijf anderen.
Eerlijk over de benen
Grégoire zocht na afloop niet naar excuses. Ik ben een beetje teleurgesteld, want we waren niet gekomen voor een top tien. Maar tegelijkertijd had ik niet de benen om beter te doen, zei hij. Ik heb alles gegeven, ik kan mezelf niets verwijten.
De ereplaatsen laten zien dat Grégoire al weken op het niveau van de besten in de klassiekers rijdt. Wat ontbreekt is die laatste punch, maar misschien ook een beetje geluk. Dat geluk dat een vierde of negende plaats verandert in een plek op het podium.
Alle pijlen op Luik
Grégoire draaide zich woensdag snel om richting zondag. Luik-Bastenaken-Luik, 260 kilometer op 26 april, is het laatste monument van het voorjaar en voor Grégoire de meest logische kans om zijn Ardennenlente om te zetten in iets groters.
Waarom niet proberen om de grote klapper te slaan op de mooiste koers? We gaan voor het podium, we geloven erin, zei hij.
La Doyenne verschilt wezenlijk van Hoei. Langer, selectiever, minder explosief in de finale, maar minstens zo veeleisend op het vlak van positionering en timing. Costiou staat eveneens op de deelnemerslijst. De blauwdruk die Groupama-FDJ United deze Ardennenweek heeft gesmeed, met een afwachtende aanpak en een late afzet voor zijn kopman, kan op de hellingen van de Ardennen opnieuw dienst doen.
Of het genoeg is? Dat moet zondag blijken. De vorm is er. Grégoire zit telkens bij de voorsten en op een dag met de juiste benen kan het zo maar de goede kant op vallen.